Element 1 Parku Naukowego w Linz, Austria

Projekt klienta

11. października 2010

Austria RFEM Konstrukcje betonowe Budynki

Analiza statyczno-wytrzymałościowa Werkraum Wien Ingenieure ZT-GmbH
Wiedeń, Austria
Architektura Planowanie
Caramel Architekten ZT GmbH
Wiedeń, Austria
www.caramel.at
Budowa Kontraktor
STRABAG AG
Linz, Austria
www.strabag.at
Inwestor Bundes Immobilien Gesellschaft
Linz, Austria
www.big.at

Długość: 150 m | Szerokość: 26 m | Wysokość: 24 m
Węzły: 4,890 | Pręty: 2,200 | Powierzchnie: 408 | Przekroje: 85

Park naukowy to kolejny z pięciu już istniejących budynków Uniwersytetu Johannesa Keplera w Linz w Austrii.

W kwietniu 2005, został ogłoszony konkurs urbanistyczny, który wygrali architekci z firmy Caramel z Wiednia. Agencja projektowa Werkraum Ingenieure była odpowiedzialna za przeprowadzenie analizy statyczno-wytrzymałościowej wszystkich pięciu nowych obiektów. W tym celu wykorzystała oprogramowanie firmy Dlubal Software.

Konstrukcja

Element budynku 1 parku naukowego w Linz jest konstrukcją szkieletową składającą się z betonu zbrojonego o całkowitej długości wynoszącej w przybliżeniu 150 m i szerokości zmiennej w granicach 20-26 m.

W skład konstrukcji wchodzi piwnica, wykorzystywana jako parking oraz pierwsze piętro z laboratoriami. Powyżej znajduje się pięć pięter stanowiących przestrzeń biurową.

Konstrukcja składa się z belek żelbetowych oraz prefabrykowanych słupów, które zostały wykonane z betonu wirowanego.

Cały system konstrukcyjny jest usztywniony przez cztery rdzenie z betonu zbrojonego. Szczególnie godny uwagi jest fakt, że pierwsze piętro nie posiada słupów w niektórych obszarach. Pozwala na to specyficzne ułożenie zawieszonych kratownic stalowych.

Analiza statyczno-wytrzymałościowa

Przestrzenna konstrukcja szkieletowa została przeprowadzona w programie RFEM firmy Dlubal Software zgodnie z Eurokodem i austriackim załącznikiem krajowym (ÖNORM). Następnie, przeprowadzono analizę konstrukcji w modułach dodatkowych RF‑CONCRETE i EC2 dla RFEM.

Na początku, zamodelowano budynek w programie Rhinoceros. Następnie, importowano dane do RFEM za pośrednictwem interfejsu DXF. Na sam koniec utworzono konstrukcję nośną, zastosowano obciążenia oraz przeprowadzono analizę statyczno-wytrzymałościową.

Florian Stockert, inżynier z Werkraum Wien, powiedział: “Wielką zaletą była możliwość korzystania z programu 3D MES firmy Dlubal Software. Szybkie wprowadzanie zmian konstrukcji oraz ich natychmiastowe wyświetlanie było dla nas bardzo użyteczne.

Programy wykorzystane do analizy statyczno-wytrzymałościowej

Kontakt

Kontakt do Dlubal

Mają Państwo pytania albo potrzebują porady?
Zapraszamy do kontaktu z nami lub znalezienia różnych sugerowanych rozwiązań i pomocnych rozwiązań na naszej stronie FAQ.

+48 (32) 782 46 26

+48 730 358 225

info@dlubal.pl

Newsletter

Zachęcamy do subskrypcji naszego Newslettera, aby otrzymywać pożyteczne porady, specjalne oferty i vouchery co najmniej raz w miesiącu.