Najczęściej zadawane pytania (FAQs)

Wyszukiwarka FAQ

Show Filter Hide Filter





Wsparcie techniczne 24/7

Baza informacji

Oprócz wsparcia technicznego udzielanego online (np. poprzez czat), na stronie znajdują się materiały, które mogą być pomocne w rozwiązywaniu problemów inżynieryjnych przy użyciu produktów Dlubal Software.

Newsletter

Otrzymuj regularnie informacje o aktualnościach, przydatnych wskazówkach, zaplanowanych wydarzeniach, specjalnych ofertach i voucherach.

  • Odpowiedź

    W przypadku połączenia typu „Tylko pręt główny“ pręt można przecinać pod dowolnym kątem. Kąt cięcia δ można dostosowywać do geometrii (patrz rysunek).
  • Odpowiedź

    Grubość membran jest zazwyczaj bardzo cienka w porównaniu z przedłużeniem płaskim. Ze względu na te ekstremalne warunki geometryczne sztywność tkanin membranowych jest zazwyczaj odniesiona bezpośrednio do szerokości paska, czyli linii (w porównaniu ze sprężyną liniową), bez uwzględniania grubości.

    W przeciwieństwie do tego, ogólne oprogramowanie RFEM, MES, przetwarza niezależnie od siebie definicje materiałów (E, G, ν itd.) Oraz właściwości powierzchni (powłoka, membrana itd.). Zatem czysta definicja materiału nadal nie wyjaśnia, czy istnieje sztywna konstrukcja płytowa czy giętka konstrukcja membranowa poddana obciążeniu rozciągającemu. Ostateczna specyfikacja elementu nie jest jasna, dopóki właściwości powierzchni nie zostaną uwzględnione dodatkowo do symulacji. Z tego względu program RFEM zawsze wymaga opisu sztywności w ogólnej składni jednostkowej siły/powierzchni, niezależnie od warunków geometrycznych symulowanej składowej konstrukcji.

    W ten sposób zależna od linii sztywność membrany w składni siła/długość można przenieść do składni siła/powierzchnia w programie RFEM, uwzględniając grubość odniesienia d :

    $\frac{\mathrm F}{\mathrm A}=\frac{\left({\displaystyle\frac{\mathrm F}{\mathrm L}}\right)}{\mathrm d}$

    gdzie
    F oznacza Siła
    L oznacza Długość
    d oznacza grubość odniesienia,
    A oznacza Powierzchnia

    Sztywność przekształcona w ten sposób na format siła/powierzchnia jest zatem odniesiona do grubości odniesienia i może przekształcać wstępnie zdefiniowaną sztywność membrany na format siła/długość w programie RFEM poprzez określenie grubości odniesienia d jako grubości powierzchni membrany.

  • Odpowiedź

    W programie RFEM nie ma specjalnych powierzchni elewacyjnych do rozkładania obciążeń wiatrem. Taki element rozkładu obciążenia można jednak utworzyć bez wpływu na rezystancję głównej konstrukcji przy użyciu standardowych narzędzi programu RFEM. Aby to zrobić, wykonaj następujące czynności:


    1. Zdefiniować izotropowy liniowy „materiał elewacyjny” ze średnią sztywnością przyległych elementów głównej konstrukcji bez obciążenia, właściwości rozszerzalności cieplnej i modyfikacji sztywności.

      Rysunek 02 - Materiał powierzchni elewacyjnych

    2. W obszarach elewacji należy opisać powierzchnie wykonane z materiału elewacji o typie sztywności „Ortotropowej”. W celu zapewnienia, że w narożnikach powierzchni nie zostanie przeniesione obciążenie przeciwne do głównej konstrukcji, grubość i sztywność na skręcanie należy zdefiniować w pobliżu zera. Jako grubość zalecamy zastosowanie średniej grubości sąsiednich elementów konstrukcji głównej/1000 oraz podzielenie powiązanej sztywności skrętnej k33 przez współczynnik 1000.

      Rysunek 03 - Właściwości powierzchni fasad

    3. Należy zdefiniować odsunięcie linii między powierzchniami fasady i głównymi elementami konstrukcji, aby siły prostopadłe do głównych elementów konstrukcji mogły być przenoszone tylko. Wszystkie pozostałe kierunki należy podać bez użycia siły.

      Rysunek 04 - Możliwa definicja połączenia powierzchni elewacji z elementami konstrukcji głównej

    4. Aby zapewnić, że powierzchnie z uwolnieniami linii nie ześlizgną się w płaszczyźnie ściany, konieczne jest zastosowanie podpory powierzchniowej do powierzchni fasady w płaszczyźnie stopni swobody x i y.

      Rysunek 05 - Wsparcie powierzchni elewacyjnych

    Ta opcja umożliwia rozkładanie obciążeń ściskających działających prostopadle do powierzchni fasady, a także sił wiatru od obliczeń RWIND Simulation do głównej konstrukcji. W takim przypadku konieczne jest zastosowanie tego modelowania powierzchni fasady w połączeniu z liniową metodą analizy.

  • Odpowiedź

    Efektywność ściskanej konstrukcji płytowej zależy od jej kształtu. Do każdego rozkładu obciążenia przyporządkowany jest optymalny kształt, przenoszący obciążenia na fundamenty przy użyciu jak najmniejszej ilości materiału.

    Rysunek 01 - Form-Finding dla płyty obciążonej ciśnieniem

    Ponieważ wykorzystanie konstrukcji zazwyczaj powoduje kilka stanów obciążenia, zaleca się dostosowanie optymalnego kształtu do obciążenia głównego (obciążenia stałego) modelu ze względów czysto strategicznych.

    Program RFEM pomaga znaleźć kształty modelu w połączeniu z modułem dodatkowym RF ‑ FORM ‑ FINDING. Proces znajdowania węzłów siatki ES, leżący u ich podstaw, przesuwa położenie węzłów siatki ES w przestrzeni kosmicznej w oparciu o określone obciążenie, dzięki czemu nowe położenie elementów przenosi obciążenie, głównie poprzez zastosowanie nośności membranowej. Bezpośrednie zastosowanie wytrzymałości na obciążenia prętowe oraz wytrzymałości membranowej elementów powierzchniowych powoduje, że w przekrojach występują stałe warunki naprężeń. Ten stan, bez naprężeń zginających, optymalnie wykorzystuje przekroje i umożliwia tworzenie bardzo efektywnych konstrukcji przy minimalnym zużyciu materiału.

    Proces ten można zastosować zarówno w zwykłych konstrukcjach kablowych, jak i membranowych składających się z rozciąganych elementów sprężystych, a także w obciążonych ciśnieniem konstrukcjach sztywnych belkach i powłokach.

    Aby uzyskać optymalny kształt powłoki ściskanej w programie RFEM, należy wykonać następujące kroki:


    1. Aktywacja modułu dodatkowego RF-FORM-FINDING w „Dane ogólne”, zakładka „Opcje”
      Rysunek 02 - Aktywowanie opcji Form-Finding

    2. Określanie ustawień znajdowania kształtu dla elementów konstrukcyjnych
      Rysunek 03 - Ustawienie wyszukiwania kształtu dla belki
      Rysunek 04 - Ustawienie wyszukiwania kształtu dla elementu powierzchniowego

    3. Definiowanie obciążenia głównego dla form-finding
      Rysunek 05 - Definiowanie zewnętrznego ładowania formularza

    4. Analiza form-form
    Ostatecznie opracowany kształt można następnie wykorzystać w programie RFEM do analizy konstrukcyjnej w odniesieniu do dalszych obciążeń zmiennych.

  • Odpowiedź

    Tak, można utworzyć nowy standard, w którym można modyfikować wszystkie wartości.
    Ten zdefiniowany przez użytkownika standard zostanie zapisany, aby można go było ponownie wykorzystać w dowolnym momencie.
  • Odpowiedź

    W przypadku projektowania ogólnych przekrojów w module RF-STEEL AISC dla obliczanego współczynnika obliczeniowego podawany jest komunikat "Nieobowiązkowo". Przekroje ogólne są zdefiniowane w programie jako sekcje lub kształty zdefiniowane przez użytkownika, które nie są zawarte w specyfikacji. Niektóre przekroje zdefiniowane przez użytkownika można jednak tworzyć w określonych warunkach. Pojawi się komunikat ostrzegawczy, ponieważ w przekroju ogólnym w rozdziale AISC 360-16 nie ma opcji wyboczenia (ang. Shear shuring) dla ogólnego przekroju. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w podręczniku RF-STEEL AISC, zamieszczonym poniżej.


    Ostrzeżenie to można wyłączyć w module dodatkowym RF-STEEL AISC w zakładce "Szczegóły"> Zwichrzenie w wyboczeniu> Zwolnienie dla wyboczenia podłużnego dla ogólnego przekroju. "



  • Odpowiedź

    Przy użyciu hybrydowego modelu materiałowego (rys. 01) w module dodatkowym RF LAMINATE można zdefiniować dwa płaskie komponenty konstrukcyjne.

    W takim przypadku możliwe byłoby automatyczne wprowadzenie płyty z drewna klejonego krzyżowo zgodnie ze specyfikacjami producenta (patrz Rysunek 02).

    Wadą wprowadzanych danych w module dodatkowym RF LAMINATE jest jednak sztywne połączenie. Nie dotyczy to konstrukcji zespolonej drewno-beton. Obliczenia są zatem tylko przybliżeniem.

    Inną możliwością jest połączenie dwóch powierzchni za pomocą zwalniania powierzchniowego lub bryły kontaktowej. Zaletą jest to, że w ten sposób można zdefiniować prawie każde przenoszenie ścinania (rysunek 03). W załączonym pliku modelu program RFEM został zdefiniowany w środkowej części drugiego modelu.

    Trzecia opcja to zdefiniowanie pręta hybrydowego zdefiniowanego w trzecim modelu załączonego pliku. W tym przypadku nie zostanie uwzględnione dwukierunkowe przenoszenie obciążeń przez konstrukcję. Zaletą tej metody jest jednak wysoce zautomatyzowane projektowanie. Zostało to również wyjaśnione w tym FAQ .
  • Odpowiedź

    Po pierwsze, należy pamiętać, że lokalne odkształcenia powierzchni odnoszą się zawsze do nieodkształconego układu konstrukcyjnego. Z tego względu w przypadku budynku wielopiętrowego odkształcenia górnej kondygnacji uwzględniają również odkształcenia dolnych pięter, jak pokazano na rysunku 01 po lewej stronie.

    Rysunek 01 po prawej stronie pokazuje odpowiedni moment zginający m-y. Podobnie jak w przypadku tego prostego modelu, podłoga jest identyczna. W takim przypadku częściowe obliczenia poszczególnych pięter nie stanowią problemu, ponieważ względne odkształcenie wydaje się być takie samo dla każdej podłogi.

    Problemem staje się jednak sytuacja, gdy elementy podporowe zostaną poddane działaniu różnych obciążeń lub w obrębie jednej podłogi wystąpi inna sztywność elementów podporowych. Rysunek 02 przedstawia moment zginający m-y takiego układu konstrukcyjnego. Oczywiste jest, że rozkład wykazuje największe różnice, szczególnie między dolnym a najwyższym piętrem. W tym konkretnym przypadku oprócz słupów narożnych wprowadzono słupy wewnętrzne o mniej sztywnym przekroju. Z tego względu względne odkształcenie zwiększa się bardziej wraz z każdą dodatkową podłogą w środku niż w słupach narożnych.

    W rzeczywistości konstrukcja ta nie może istnieć w ten sposób, ponieważ stropy są wytwarzane jeden po drugim, a zatem odkształcenia (na przykład w wyniku ciężaru własnego) są kompensowane z jednego piętra na drugi. Jest to zatem specyficzny problem na etapie budowy. Dlatego należy zadać sobie pytanie, czy efekty można pominąć lub czy konieczne jest ich przeanalizowanie, na przykład za pomocą modułu dodatkowego RF-STAGES.


  • Odpowiedź

    Istnieją dwa sposoby wprowadzania przekrojów do programu RFEM/RSTAB, których nie ma w bibliotece przekrojów.

    1. Programy przekrojów SHAPE-THIN i SHAPE-MASSIVE

    Przekroje zdefiniowane przez użytkownika można utworzyć za pomocą programów SHAPE-THIN lub SHAPE-MASSIVE. Przekroje SHAPE-THIN lub SHAPE-MASSIVE można importować z biblioteki przekrojów. W tym celu w oknie dialogowym „Nowy przekrój” należy kliknąć „Importować przekrój z programu SHAPE-THIN” lub „Importować przekrój z programu SHAPE MASSIVE” (Rysunek 01). W tym oknie dialogowym można wybrać i zaimportować dowolny przekrój. Należy pamiętać, że przed zaimportowaniem właściwości przekroju należy go obliczyć i zapisać w SHAPE-THIN lub SHAPE-MASSIVE. Każdy przekrój można importować tylko osobno.

    2. Tworzenie przekroju zdefiniowanego przez użytkownika w programie RFEM/RSTAB
    Jeżeli właściwości przekroju są znane producentowi, można je utworzyć w bibliotece przekrojów programu RFEM/RSTAB za pomocą opcji "Utworzyć nowy przekrój zdefiniowany przez użytkownika" (Rysunek 02). W przeciwieństwie do przekrojów utworzonych w programie SHAPE-THIN lub SHAPE-MASSIVE, nie jest możliwe zaprojektowanie przekrojów zdefiniowanych przez użytkownika w modułach dodatkowych, takich jak RF-/STEEL EC3, ponieważ dane te są niezbędne do brakuje obliczeń, takich jak części c/t.

    Aby uzyskać dostęp do przekrojów zdefiniowanych przez użytkownika, w bibliotece przekrojów należy kliknąć przycisk „Wczytać zapisane przekroje zdefiniowane przez użytkownika” (Rysunek 03).

    Przekroje zdefiniowane przez użytkownika ze wszystkich modeli są zapisywane w pliku EigProf.dat. Przekroje te zostaną zaimportowane, nawet w przypadku aktualizacji wersji (na przykład z X.19.XXXX do X.20.XXXX). Miejsce przechowywania w bibliotece przekrojów zdefiniowanej przez użytkownika można określić za pomocą opcji programu (Rysunek 4). Istnieje możliwość skopiowania zdefiniowanej przez użytkownika bazy danych profili, utworzonej już na jednej stacji roboczej i wklejenia do odpowiedniego katalogu na drugiej stacji roboczej. Dzięki temu przekroje zdefiniowane przez użytkownika są dostępne również na drugiej stacji roboczej bez konieczności ich ponownego importowania.
  • Odpowiedź

    Należy upewnić się, że obecnie nie jest planowana instalacja. W Menedżerze zadań może to być wyświetlane jako aktywna aplikacja oraz jako proces w tle o nazwie „Instalator Windows”.
    Jeżeli po zrestartowaniu komputera w Menedżerze zadań nadal wyświetlany jest Instalator Windows, można go wybrać i zamknąć, klikając przycisk „Zakończ zadanie”.
    Następnie można przeprowadzić żądaną instalację.

1 - 10 z 73

Kontakt

Kontakt do Dlubal

Znaleźliście Państwo odpowiedz na swoje pytanie?
Jeśli nie, mogą Państwo skontaktować się z nami bezpłatnie drogą mailową, poprzez czat lub forum lub wysłać zapytanie za pomocą formularza online.

+48 (32) 782 46 26

+48 730 358 225

info@dlubal.pl

Pierwsze kroki

Pierwsze kroki

Oferujemy wskazówki, które pomogą Państwu rozpocząć pracę z programami RFEM i RSTAB

Symulacja przepływu wiatru i generowanie obciążeń wiatrem

W programie samodzielnym RWIND Simulation istnieje możliwość przeprowadzenia symulacji przepływu wiatru w cyfrowym tunelu aerodynamicznym, wokół konstrukcji prostych lub złożonych.

Wygenerowane obciążenia wiatrem, działające na te obiekty, można następnie importować do RFEM lub RSTAB.

Najlepsze wsparcie klienta

„„Dziękujemy za cenne informacje.

Chciałbym wyrazić uznanie dla zespołu wsparcia. Zawsze jestem pod wrażeniem, jak szybko i profesjonalnie odpowiedzą na pytania. Korzystałem z wielu programów z umową serwisową w zakresie analizy konstrukcyjnej, ale Wasze wsparcie jest zdecydowanie najlepsze. ”“