Najczęściej zadawane pytania (FAQs)

Wyszukiwarka FAQ

Show Filter Hide Filter





Wsparcie techniczne 24/7

Baza informacji

Oprócz wsparcia technicznego udzielanego online (np. poprzez czat), na stronie znajdują się materiały, które mogą być pomocne w rozwiązywaniu problemów inżynieryjnych przy użyciu produktów Dlubal Software.

Newsletter

Otrzymuj regularnie informacje o aktualnościach, przydatnych wskazówkach, zaplanowanych wydarzeniach, specjalnych ofertach i voucherach.

  • Odpowiedź

    Dostępne są obie metody rozwiązywania, "liniowa analiza modalna" oraz "liniowa niejawna analiza Newmark".

    Liniowa analiza modalna

    W tej metodzie rozwiązywania stosowana jest konstrukcja odłączona od konstrukcji, oparta na wartościach własnych i kształtach modowych. Konieczne jest przydzielenie zdefiniowanego przypadku drgań własnych.

    Metodę tę należy stosować tylko wtedy, gdy występuje wystarczająca liczba wartości własnych konstrukcji obliczonych w przypadku drgań własnych. Oznacza to, że należy zwrócić uwagę, aby we wszystkich kierunkach osiągnąć efektywny współczynnik masy modalnej konstrukcji całkowitej wynoszący około 1. Jeżeli nie jest to możliwe, metoda ta przynosi niedokładne wyniki.

    Liniowa analiza domyślna Newmark

    Jest to bezpośrednia metoda krokowa, która nie wymaga przypadku drgań własnych i wymaga wystarczającej liczby małych kroków czasowych do uzyskania dokładnych wyników.

    Metoda ta jest zalecana w przypadku złożonych konstrukcji, które wymagałyby bardzo dużej liczby kształtów modów w celu osiągnięcia efektywnego współczynnika masy modalnej około 1.

    Jeżeli za pomocą liniowej analizy modalnej można zagwarantować wystarczającą liczbę wartości własnych, obie metody rozwiązywania prowadzą do w przybliżeniu takich samych wyników. Więcej informacji na temat obu metod można znaleźć w instrukcji obsługi modułu RF ‑ DYNAM Pro.

  • Odpowiedź

    Oprócz niejawnego rozwiązania dodatkowego przyspieszenia NEWMARK, moduł RF-DYNAM Pro - Nonlinear Time History stanowi jednoznaczne rozwiązanie. W instrukcji modułu dodatkowego podano, że jest to solwer, w którym stosowana jest metoda różnic centralnych.

    Należy zwrócić uwagę, że "oryginalna" wersja Centralnego Modelowania Różnicowego nie jest stosowana, ale zmodyfikowana. Modyfikacja charakteryzuje się tym, że zbliżenie różnicy prędkości nie jest różnicą centralną. Poniższe dwa równania pokazują zastosowane różnice prędkości i przyspieszenia.

    Prędkość: (brak środkowej różnicy)
    ${\dot{\mathrm x}}_{\mathrm n+\frac12}=\frac{{\mathrm x}_{\mathrm n+1}-{\mathrm x}_\mathrm n}{{\mathrm{Δt}}_{\mathrm n+{\displaystyle\frac12}}}$

    Przyspieszenie: (różnica środkowa)
    ${\ddot{\mathrm x}}_\mathrm n=\frac{{\dot{\mathrm x}}_{\mathrm n+{\displaystyle\frac12}}-{\dot{\mathrm x}}_{\mathrm n-\frac12}}{{\mathrm{Δt}}_\mathrm n}$

    Takie podejście prowadzi do szybszej zbieżności, ponieważ reaguje "szybciej" na zmiany obciążenia lub na zmiany w systemie (nieliniowości).
  • Odpowiedź

    W RFEM 5 lub RF-DYNAM Pro - nieliniowej historii czasu dostępne są dwie różne metody dla nieliniowych, dynamicznych analiz (zwanych również „rozwiązaniami” w następujących przypadkach): jawna metoda różnic centralnych i ukryta metoda NEWMARK średniego przyspieszenia (γ = ½ i β = ¼).

    W przypadku systemów liniowych, w większości przypadków preferowany byłby solver ukryty, ponieważ jest on koniecznie stabilny numerycznie, niezależnie od tego, która długość kroku jest wybrana. Oczywiście, stwierdzenie to należy umieścić w perspektywie, aby można było oczekiwać znacznych niedokładności rozwiązania, jeśli kroki czasowe są zbyt grube. Wyraźny solver jest tylko warunkowo stabilny w liniowym, staje się stabilny, jeśli wybrany krok czasu jest mniejszy niż pewien krytyczny krok czasu:

    $ trójkąt t qq trójkąt t_ {cr} = frak {T_n} p $

    W tym równaniu T n reprezentuje najmniejszy naturalny okres drgań sieci FE, co prowadzi do następującego stwierdzenia: Im drobniejsza siatka FE, tym mniejszy powinien być wybrany krok czasu, aby zapewnić stabilność numeryczną.

    Czas obliczania pojedynczego kroku jednoznacznego solwera jest bardzo krótki, ale niezliczone, bardzo dobre kroki czasowe mogą być po prostu konieczne, aby w ogóle uzyskać wynik. Dlatego zwykle preferowany jest niejawny solver NEWMARK dla obciążeń dynamicznych, które działają przez dłuższy okres czasu. Wyraźny solver jest preferowany, jeśli i tak musisz wybrać bardzo dobre kroki czasu, aby uzyskać użyteczny (zbieżny) wynik. Tak jest na przykład w przypadku bardzo krótkiego działania i szybko zmieniających się obciążeń, takich jak obciążenia uderzeniowe lub wybuchowe.

    W nieliniowej, obie metody są „tylko” stabilne numerycznie i nadal jest prawdą, że ukryty solver NEWMARK jest w większości przypadków bardziej stabilny niż metoda różnic centralnych. Dlatego w nieliniowym, zasadniczo taki sam jak w przypadku systemów liniowych. W przypadku obciążeń przejściowych, krótkotrwałych, wyraźny solver jest preferowany w zdecydowanej większości, ale w innych przypadkach solver NEWMARK średniego przyspieszenia.
  • Odpowiedź

    To, która metoda szybciej prowadzi do wyników, zależy od złożoności modelu i dostępnej pamięci głównej (RAM):

    • W przypadku małych i średnich systemów bardziej efektywna jest metoda bezpośrednia .
    • W przypadku bardzo dużych systemów metoda iteracyjna prowadzi do szybszych wyników.
    Jeżeli podczas stosowania metody bezpośredniej w pamięci głównej brakuje miejsca do przechowywania macierzy, system Windows zaczyna tymczasowo przenosić część danych z pamięci głównej na dysk twardy. Aktywność dysku twardego wzrośnie, a obciążenie procesora zostanie zmniejszone, co jest widoczne w Menedżerze zadań Windows. Przejście na iteracyjną metodę obliczeń ICG ( Incomplete Conjugate Gradient ) pozwala uniknąć tego problemu z przechowywaniem.

Kontakt

Kontakt do Dlubal

Znaleźliście Państwo odpowiedz na swoje pytanie?
Jeśli nie, mogą Państwo skontaktować się z nami bezpłatnie drogą mailową, poprzez czat lub forum lub wysłać zapytanie za pomocą formularza online.

+48 (32) 782 46 26

+48 730 358 225

info@dlubal.pl

Pierwsze kroki

Pierwsze kroki

Oferujemy wskazówki, które pomogą Państwu rozpocząć pracę z programami RFEM i RSTAB

Symulacja przepływu wiatru i generowanie obciążeń wiatrem

W programie samodzielnym RWIND Simulation istnieje możliwość przeprowadzenia symulacji przepływu wiatru w cyfrowym tunelu aerodynamicznym, wokół konstrukcji prostych lub złożonych.

Wygenerowane obciążenia wiatrem, działające na te obiekty, można następnie importować do RFEM lub RSTAB.

Najlepsze wsparcie klienta

„„Dziękujemy za cenne informacje.

Chciałbym wyrazić uznanie dla zespołu wsparcia. Zawsze jestem pod wrażeniem, jak szybko i profesjonalnie odpowiedzą na pytania. Korzystałem z wielu programów z umową serwisową w zakresie analizy konstrukcyjnej, ale Wasze wsparcie jest zdecydowanie najlepsze. ”“