Projekt nowego Instytutu Nauk Morskich „Amerigo Vespucci” w Gallipoli łączy nowe wymagania edukacyjne z kryteriami budownictwa ekologicznego. Projekt opowiada historię regionu poprzez jego cechy materialne i środowiskowe, posługując się prostym, lecz wyrazistym językiem architektonicznym, który jest czytelny, a jednocześnie nienachalny wobec krajobrazu, w który się wpisuje.
Obiekt rozciąga się na trzech poziomach i przyjmuje formę monolitycznego bloku z lokalnego kamienia. Jego bryła została ukształtowana przez system tarasów i dojść, które porządkują ruch użytkowników i prowadzą go w kierunku kluczowych osi urbanistycznych i widokowych. Powłoka zewnętrzna charakteryzuje się systemem form o zmiennych nachyleniach, które kierują uwagę na walory architektoniczne i krajobrazowe otoczenia morskiego, jednocześnie ograniczając nasłonecznienie przestrzeni dydaktycznych
Przestrzenie wewnętrzne zostały dostosowane do potrzeb dydaktycznych kierunku studiów, pozostając jednocześnie otwarte na działania społeczności lokalnej. Zastosowane mobilne systemy ścian działowych zapewniają wysoki stopień elastyczności oraz możliwość łatwej rekonfiguracji układu w zależności od zmieniających się potrzeb. Układ funkcjonalny zaprojektowano tak, aby jego kluczowe komponenty mogły funkcjonować w sposób niezależny i autonomiczny. Obejmują one: agorę z tarasami dydaktycznymi, salę gimnastyczną przystosowaną do lokalnych wydarzeń sportowych oraz centrum kultury — przestrzeń spotkań, która przywraca ideę szkoły jako społeczno-urbanistycznego katalizatora współczesnego miasta.
| Miejsce | Gallipoli Włochy |
| Analiza konstrukcji | ATI Project |