Obie nazwy brzmią podobnie, zachowanie konstrukcyjne jest przeciwne. Obie wybiera się w oknie dialogowym Powierzchnia w zakładce Podstawowe na liście Typ sztywności.
Membrana: Powierzchnia ma jednakową sztywność we wszystkich kierunkach, ale przenosi tylko siły membranowe w stanie rozciągania (n_x, n_y) i membranowe siły ścinające (n_xy). W przypadku sił ściskających i sił tnących oraz momentów dotknięte elementy powierzchniowe odpadają. Typowym przypadkiem zastosowania jest folia lub dach namiotowy, który może przenosić obciążenia tylko w stanie napiętym.
Membranzugfrei: Dokładnie odwrotnie. Przenoszone są tylko momenty i siły membranowe w stanie ściskania. Gdy tylko siły membranowe powodują rozciąganie, dotknięte elementy powierzchniowe odpadają. Typowym przypadkiem zastosowania jest docisk w otworze, czyli modelowanie połączeń ścinanych na docisk w otworze, w których blacha i sworzeń stykają się tylko przez ściskanie.
Tło techniczne „Membranzugfrei": sztywność płytowa wraz ze sztywnością na ścinanie prostopadle do płaszczyzny powierzchni jest liniowo sprężysta, sztywność tarczowa w płaszczyźnie powierzchni nieliniowo sprężysta z modelem materiałowym według Druckera-Pragera. Granica plastyczności przy rozciąganiu f_y,t dąży do zera przy małym module wzmocnienia E_p, granica plastyczności przy ściskaniu f_y,c jest ustawiona wysoko, tak że ściskanie jest przenoszone praktycznie niezmiennie liniowo sprężyście. Ponieważ typ zmienia stopnie swobody tarczowe, jest dostępny tylko dla typów modelu 3D, 2D - XZ i 2D - XY. Nazwa zmieniła się raz: w RFEM 5.06.1103 z 04.02.2016 zmieniono „Zugfrei" na „Membranzugfrei".