21x
000572
2026-06-29

Rozwój połączenia bez mimośrodu dla konstrukcji rozkładanych typu nożycowego

Jednym z najbardziej krytycznych aspektów w projektowaniu i analizie konstrukcji rozkładanych jest konfiguracja ich węzłów. W przypadku elementów nożycowych tworzących konstrukcje rozkładane, takie jak wiaty czy kopuły, opracowanie węzłów łączących poszczególne pręty zazwyczaj wprowadza mimośrody osi prętów względem środka ciężkości węzłów.

Autor
Emmanouil-Ioannis Daktylidis
Uczelnia

Mimośrody te często wpływają na zachowanie konstrukcji pod obciążeniami, takimi jak wiatr czy śnieg. Celem niniejszego opracowania jest opracowanie połączenia umożliwiającego przyjęcie łączonych elementów bez wprowadzania mimośrodów. Osiąga się to poprzez zastosowanie podwójnych elementów nożycowych, polegających na dodaniu dodatkowego pręta do konwencjonalnej dwuprętowej konfiguracji nożycowej. W ten sposób mimośrody są eliminowane podczas geometrycznej konfiguracji połączenia.

Geometria połączenia zależy bezpośrednio od geometrii przekroju poprzecznego łączonych prętów. Dlatego stosuje się metodologię mającą na celu określenie optymalnych, zamkniętych przekrojów aluminiowych do zastosowania w konstrukcji. Początkowo zakłada się sztywne elementy dla połączeń oraz liniowe, belkowe elementy skończone dla prętów. Następnie przeprowadza się analizy liniowe, przykładając założone obciążenia węzłowe, a także obciążenia śniegiem i wiatrem, zgodnie z odpowiednimi normami projektowymi.

Ostateczne określenie przekrojów poprzecznych odbywa się za pomocą dwóch podejść. Najpierw przeprowadza się analizy geometrycznie nieliniowe (GNA) w celu porównania sił wewnętrznych z tymi uzyskanymi z analizy liniowej. Następnie przeprowadza się analizy geometrycznie nieliniowe z imperfekcjami (GNIA), wykorzystując wstępne kształty imperfekcji uzyskane z postaci wyboczenia otrzymanych z wcześniejszych liniowych analiz wyboczeniowych. Ostateczne przekroje poprzeczne są określane poprzez porównanie wyników i weryfikację zgodnie z postanowieniami Eurokodu 9 dla konstrukcji aluminiowych. Po sfinalizowaniu przekrojów poprzecznych, geometria połączenia jest również określana, a odpowiadające jej obciążenia węzłowe w konstrukcji są odpowiednio korygowane.

Na koniec przeprowadza się symulację połączenia i prętów za pomocą bryłowych elementów skończonych. Analiza ta dostarcza wniosków dotyczących rozwijających się naprężeń w połączeniu i elementach, dostarczając cennych wskazówek do zaprojektowania potencjalnego układu eksperymentalnego.


Odnośniki
Pobrane


;