59x
000559
2026-05-19

Rewitalizacja Zamku delle Rocchette: architektoniczna refunkcjonalizacja, sprawdzenie konstrukcji oraz wkomponowanie nowej wieży jako elementu identyfikacyjnego

Praca dyplomowa dotyczy projektu zmiany funkcji na cele hotelarskie Zamku delle Rocchette, historycznego zespołu architektonicznego objętego ochroną na mocy D.lgs. 42/2004 i położonego w gminie Massa Martana (PG).
Autor
Jacopo Zaggia
Uniwersytet

Opis pracy

Praca dyplomowa dotyczyła rewaloryzacji Zamku delle Rocchette poprzez zintegrowany proces inwentaryzacji, analizy historycznej, sprawdzeń konstrukcyjnych oraz projektu architektonicznej zmiany funkcji, ze szczególnym uwzględnieniem kompatybilności między zachowaniem istniejącego dziedzictwa a wprowadzeniem nowych, współczesnych elementów. W tym kontekście jednym z kluczowych tematów projektu było opracowanie nowej wieży, również z wykorzystaniem RFEM6 do analiz i modelowania konstrukcyjnego.

Nowa wieża stanowi główny element identyfikacyjny projektu rewaloryzacji Zamku delle Rocchette i wynika z chęci reinterpretacji pierwotnej średniowiecznej wieży, obecnie ograniczonej do ruin, bez odtwarzania jej w sposób mimetyczny. Interwencja opiera się bowiem na zasadach konserwatorskiego restauratorstwa krytycznego, zachowując wyraźne rozróżnienie między starym a nowym oraz podkreślając istniejące murów pozostałości. Z architektonicznego punktu widzenia wieża zostaje wprowadzona wewnątrz zachowanych murów dawnej konstrukcji, zachowując jej historyczną pamięć i relację z otaczającym krajobrazem. Nowa bryła została zaprojektowana jako element współczesny, lekki i rozpoznawalny, zdolny do dialogu z zabytkowym obiektem bez zakłócania jego odczytania. Wieża mieści cztery pokoje nowego obiektu noclegowego i staje się zarówno kompozycyjnym, jak i funkcjonalnym punktem centralnym całego kompleksu.

Z konstrukcyjnego punktu widzenia nowy obiekt został wykonany jako niezależna stalowa konstrukcja, zaprojektowana tak, aby nie obciążać istniejących historycznych murów. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć ingerencję w dawną ruinę i zapewnić lepsze parametry statyczne oraz sejsmiczne. Analizy konstrukcyjne wykazały regularne zachowanie nowej struktury, z dobrymi wartościami sztywności i bezpieczeństwa wobec oddziaływań poziomych. Zastosowanie stali umożliwia również uzyskanie smukłych przekrojów, szybką realizację oraz odwracalność interwencji, zgodnie ze współczesnymi zasadami konserwacji zabytków.


Odnośniki


;