RF-/STEEL Plasticity - rozszerzenie modułu dodatkowego
Plastyczne projektowanie przekrojów
RF-/STEEL Plasticity jest rozszerzeniem modułu dodatkowego RF-/STEEL-EC3.
W RF-/STEEL Plasticity dostępne są następujące metody projektowania:
- Przekroje składające się z dwóch lub trzech warstw (I-, C-, Z-, L-przekroje, kształtowniki, teowniki), stal płaska, rury i przekroje zamknięte wg metody Partial Internal Forces Method (PIF-Method) z redystrybucją opracowanej przez Kindmann/Frickel
- Eliptyczne przekroje z analityczno-nieliniową optymalizacją
- Metody dla przekrojów ogólnych:
- metoda Partial Internal Forces bez redystrybucji opracowana przez Kindmann/Frickel
- metoda sympleksowa
-
Funkcje programu
- Pełna integracja z modułem dodatkowym RF-/STEEL EC3
- Projektowanie przekrojów dla rozciągania, ściskania, zginania, skręcania, ścinania i złożonych sił wewnętrznych
- Plastyczne projektowanie prętów zgodnie z analizą drugiego rzędu z uwzglednieniem 7 stopni swobody, łącznie z wyboczeniem giętno-skrętnym (konieczne rozszerzenie modułu RF-/STEEL Warping Torsion).
-
Wprowadzanie danych
Moduł RF-/STEEL Plasticity jest w pełni zintegrowany z RF-/STEEL EC3. Dane można wprowadzać w taki sam sposób, jak w przypadku normalnych obliczeń w RF-/STEEL EC3. Jednak konieczna jest aktywacja plastycznego projektowania przekrojów w ustawieniach szczegółowych (patrz rysunek).
. -
Wymiarowanie i wyniki
Podczas wymiarowania nośności przekroju, brane są pod uwagę wszystkie wybrane kombinacje sił wewnętrznych.
Jeżeli przekroje są wymiarowane wg metody PIF (Partial Internal Forces Method), siły wewnętrzne przekroju działające na układ osi głównych, powiązanych ze środkiem ciężkości lub środkiem ścinania są przekształcane na lokalny układ współrzędnych, który leży w środku środnika i zorientowany jest w jego kierunku.
Poszczególne siły wewnętrzne są rozmieszczone na dolnym i górnym pasie, podobnie jak środnik. Następnie, określone są graniczne sił wewnętrzne części przekroju. Pod warunkiem, że naprężenia styczne i momenty mogą być absorbowane, nośność osiowa przekroju i nośność graniczna na zginanie, określa się za pomocą sił wewnętrznych i porównuje do istniejących sił i momentów. W przypadku, gdy zostanie przekroczone naprężenie styczne lub wytrzymałość pasa, nie będzie można również przeprowadzić wymiarowania.
Metoda sympleksowa określa współczynnik plastyczny rozszerzenia, a to dzięki kombinacji sił wewnętrznych, korzystając z obliczeń SHAPE-THIN. Odwrotność współczynnika powiększenia reprezentuje stopień wykorzystania przekrojów.
Eliptyczne przekroje są analizowane pod kątem nośności, na podstawie analitycznej, nieliniowej procedury optymalizacji, która jest podobna do metody sympleksowej. Jednostkowe przypadki projektowe pozwalają na elastyczną analizę poszczególnych prętów, zbiorów prętów i oddziaływań.
Możemy według naszych potrzeb dostosować parametry projektowe jak np. obliczenia wszystkich przekrojów wg metody sympleksowej.
Wyniki projektowania plastyczne są wyświetlane jak zawsze w RF-/STEEL EC3 . Odnośna tabela wyników obejmuje siły wewnętrzne, klasy przekrojów, obliczenie ogólne i inne dane wynikowe.
Kontakt
Mają Państwo pytania dotyczące naszych produktów lub potrzebują Państwo porady dotyczącej wyboru produktów potrzebnych do pracy przy bieżącym projekcie?
Zachęcamy do bezpłatnego kontaktu z nami droga mailową, poprzez czat lub forum lub odwiedzenia naszej strony (FAQ).