Projekt przedstawia metodykę wieloskalowej analizy, łączącą trójwymiarowy globalny model konstrukcji w programie RFEM 6 firmy Dlubal Software – za pomocą którego odwzorowano liniowo-sprężyste zachowanie zapory – z trójwymiarowymi nieliniowymi modelami lokalnymi jej ściskanych zastrzałów. Na podstawie analizy rysunków projektowych, dokumentacji technicznej oraz wyników inspekcji obiektu odtworzono geometrię, układ zbrojenia, właściwości mechaniczne materiałów konstrukcyjnych oraz warunki połączeń zgodnie z pierwotnym projektem konstrukcyjnym. Naprężenia wyznaczone w modelu globalnym przeniesiono do modeli lokalnych w celu analizy zachowania żelbetu pod wpływem różnych obciążeń zginających i rozciągających oraz porównania powstałych wzorców uszkodzeń z historycznym obrazem zarysowania zaobserwowanym podczas eksploatacji obiektu.
Wyniki pokazują, że oddzielna analiza sił zginających i rozciągających pozwala jedynie częściowo odwzorować obserwowany rozkład zarysowania, natomiast ich jednoczesne działanie wykazuje większą zgodność z położeniem, orientacją i zakresem uszkodzeń udokumentowanych w zastrzałach. Zaproponowana metodyka zapewnia spójną interpretację mechaniczną przyczyn powstałych uszkodzeń i stanowi praktyczne narzędzie do oceny nośności oraz diagnostyki wybranych elementów istniejących betonowych zapór.
| Miejsce | Zapora Escaba, koryto rzeki Marapa Prowincja Tucumán, Argentyna |
| Inżynier konstrukcyjny | Álvaro Brodersen, Universidad Nacional de Tucumán |
| Inżynier konstrukcyjny | Pablo Correa Medina, Uniwersytet Narodowy w Tucumán |
| Inżynieria konstrukcji | María Alejandra Daziano, Universidad Nacional de Tucumán |
