Dla przykładu tworzymy model wspornika (stal S235, izotropowa, liniowo-sprężysta) o przekroju teowym i liniowo zmiennej wysokości przekroju.
Dane geometryczne elementu:
| Długość wspornika l | 2800 | mm |
| Wysokość przekroju h0 | 800 | mm |
| Wysokość przekroju hl | 200 | mm |
| Szerokość pasa b | 200 | mm |
| Grubość pasa tf | 20 | mm |
| Grubość środnika tw | 10 | mm |
Warunki podparcia i obciążenia są przypisywane:
- sztywne utwierdzenie pasa i środnika (translacyjne i rotacyjne) po stronie utwierdzenia
- unieruchomienie poprzeczne do osi podłużnej (translacyjne w kierunku Y) na swobodnym końcu
- obciążenie stałym obciążeniem liniowym 1,0 kN/m
Dla przypadku obciążenia aktywowane jest rozszerzenie Stateczność konstrukcji i ustawiane z następującymi parametrami:
| Typ analizy stateczności | Metoda wartości własnych (liniowa) |
| Liczba najmniejszych wartości własnych | 3 |
| Metoda wartości własnych | Lanczos |
Do generowania siatki modelu stosowane są następujące Ustawienia siatki:
| docelowa długość elementów skończonych | 40 mm |
| preferuj niezależną siatkę | tak |
Przegląd warunków brzegowych modelowania; proszę kliknąć na serię zdjęć:
Po obliczeniach wybieramy w Nawigatorze wyników lub w Tabelach kategorię 'Analiza stateczności'. Dla pierwszej, najmniejszej wartości własnej otrzymujemy Współczynnik obciążenia krytycznego f wynoszący 41,427. Na tej podstawie obliczamy obciążenie krytyczne:
qcr = 1,0 kN/m ⋅ f ≃ 41,4 kN/m
Przynależna model zniszczenia przedstawia się następująco:
Dygresja: Modelowanie wspornika jako pręta
« Dlaczego modelujemy wspornik z elementów powierzchniowych; czy nie byłoby prościej rozpatrywać pręt? »
Aby odpowiedzieć na to pytanie, tworzymy nowy model i modelujemy wspornik jako pręt z wcześniej wymienionymi warunkami brzegowymi; dostosowujemy jedynie wielkość elementów skończonych: na długości l = 2800 mm chcemy wygenerować 20 elementów skończonych. W tym celu modyfikujemy ustawienia siatki lub przypisujemy Liniowe zagęszczenie siatki (docelowa długość ES LFE = 140 mm).
Warunki brzegowe jako seria zdjęć:
Wyniki Analizy stateczności mówią same za siebie: duży współczynnik obciążenia krytycznego f wynoszący ≃ 77323 oraz modele zniszczenia nie odwzorowują lokalnego zachowania wyboczeniowego i związanego z utratą stateczności wspornika w sposób zbliżony do rzeczywistości.
Do obliczania Warunków równowagi (analiza statyczna) modelowanie wspornika jako pręta jest jednak wystarczająco dokładne: maksymalne przemieszczenie na swobodnym końcu wspornika wynosi w obu modelach 0,1 mm.