Aktywacja
Aktywacja wstępnego wymiarowania następuje w konfiguracji nośności. Odpowiednie zaznaczenie znajduje się w sekcji "Ogólne". Wstępne wymiarowanie odbywa się dla wszystkich połączeń, którym przypisana jest konfiguracja nośności z aktywowanym wstępnym wymiarowaniem.
Redukcja kombinacji obciążeń
Redukcja nakładu obliczeniowego odbywa się poprzez redukcję kombinacji obciążeń do wymiarowania. Pełne wymiarowanie wymaga, aby wszystkie przypadki obciążeń z działających kombinacji obciążeń były badane w każdym węźle połączenia. Liczbę prawdopodobnie rządzących przypadków obciążeń można jednak ograniczyć do znacznie mniejszej liczby, przy czym obowiązują następujące założenia:
- Kombinacje obciążeń, które powodują największe reakcje wewnętrzne w końcach prętów przyłączeniowych, są również decydujące dla połączenia
- Przy kierunkowych reakcjach wewnętrznych decydujące są największe wartości obciążeń
- Jeśli skrajna reakcja wewnętrzna (przy tolerancji 0,1% wartości) występuje w dwóch przypadkach obciążeń, to oba należy uznać za decydujące
- Reakcje wewnętrzne rzędu wielkości +/- 1 N lub 1 Nm są pomijalne
- Uwzględnia się tylko końce prętów, które nie są podparte w podmodelu
Kombinacje obciążeń zidentyfikowane na podstawie tych założeń zawierają w większości przypadków rzeczywiście wszystkie decydujące. Nie można jednak wykluczyć, że przez nietypowy przypadek obciążeń pominięte zostaną pojedyncze istotne kombinacje. Dlatego metoda ta nadaje się jedynie do wstępnego wymiarowania.
Przykład zastosowania
Na tym prostym przykładzie dwustronnego przyłącza słupa zilustrowano efektywność i sposób działania. Obciążenia użytkowe, wiatrowe i śniegowe działające na stalową ramę wynikają w 21 kombinacjach obciążeń w następujących wewnętrznych reakcjach w węźle przyłączenia.
W tabeli oznaczono wszystkie wiersze, które według wyżej opisanych założeń uznane zostały za decydujące kombinacje obciążeń. Stopa słupa jest uznana za podpartą, przez co obciążenia w dolnej części słupa nie są uwzględniane. Dochodzi do sytuacji, w której LK 11 w pręcie 4 powoduje maksymalną siłę poprzeczną w z wynoszącą 28,243 kN, która mieści się w granicy tolerancji 0,1% w stosunku do maksymalnej siły poprzecznej w z w sytuacji wymiarowania w LK 13 (28,268 kN). Skutkuje to zredukowanymi, prawdopodobnie decydującymi kombinacjami obciążeń 6, 7, 8, 9, 11 i 13, które są również podane w tabeli 'Podsumowanie wstępnego wymiarowania'. Dzięki temu liczba kombinacji do zbadania zmniejsza się z 21 do 6.
Porównanie wykorzystania komponentów przyłącza z pełnym wymiarowaniem pokazuje, że rzeczywiście krytycznie obciążone komponenty można poprawnie wymiarować już na podstawie wstępnego wymiarowania. Wykorzystanie śruby w łączniku czołowym jest natomiast niedoszacowane o 0,8%. Ta decydująca kombinacja obciążeń LK 3 nie została zidentyfikowana przez wstępne wymiarowanie. Ujawnia to wrażliwość metody na specyficzne przypadki obciążeń, jednak w tym, jak i większości innych typowych zastosowań, błąd jest pomijalny.
