Projektowanie konstrukcji drewnianych

Oprócz możliwości wprowadzania zastępczych długości prętów użytkownik może korzystać również z narzędzi numerycznych, takich jak solver wartości własnych, do wyznaczania krytycznego naprężenia zginającego. Wynikiem obliczeń jest współczynnik obciążenia krytycznego, przez który mnożony jest istniejący moment zginający w celu określenia krytycznego momentu zginającego, a tym samym krytycznego naprężenia zginającego.

W konfiguracji rozszerzenia definiowane są parametry zwęglania. Następnie program oblicza siły wewnętrzne, a na ich podstawie naprężenia obliczeniowe. Oprócz naprężeń i stopni wykorzystania zwęglanie można również przedstawić w formie tabelarycznej i graficznej. Szczególnie dobrze widać to na przykładzie drewna klejonego krzyżowo.

Twórz drewniane ściany i stropy szkieletowe w prosty sposób, korzystając z typu grubości „panel szkieletowy”. W tle program automatycznie generuje niezbędne belki, poszycie oraz podatność łączników, dzięki czemu nie trzeba definiować tych elementów ręcznie. W rezultacie otrzymujesz zgodne z normami wymiarowanie wszystkich belek, elementów poszycia i łączników – wszystko w jednym miejscu.

Z biblioteki producentów możesz bezpośrednio wczytać szeroki wybór dostępnych na rynku układów warstw drewna klejonego krzyżowo (CLT), zamiast tworzyć je ręcznie. Wszystkie właściwości istotne z punktu widzenia wymiarowania są automatycznie przekazywane do rozszerzenia do projektowania konstrukcji drewnianych. Ponieważ dane pochodzą bezpośrednio od producenta, nie wymagają dodatkowej edycji – oszczędzasz czas i unikasz błędów podczas wprowadzania danych.

W konstrukcjach drewnianych większość połączeń uwzględnia się jako przegubowe. Jeśli konieczne jest dokładniejsze przeanalizowanie wpływu sztywności połączenia, użytkownik ma do dyspozycji szeroki wybór elementów łączących przeznaczonych do różnych elementów konstrukcyjnych. Na podstawie sił w tych elementach łączących można określić obciążenia działające na łączniki.

Sprawdzenie nośności na ściskanie prostopadle do włókien stanowi właściwość podpory obliczeniowej, którą definiuje się bezpośrednio na pręcie. Oprócz elementów usztywniających można w tym miejscu również aktywować redukcję siły tnącej. Na podstawie zdefiniowanych sił wewnętrznych w połączonych prętach program wyznacza siłę podporową i przeprowadza zgodne z normą sprawdzenie nacisku na podporę.