|
Autor
|
Michaela Rotterová
|
|
Uniwersytet
|
ČVUT | Wydział Budownictwa, Czechy
|
Streszczenie
Streszczenie Niniejsza praca licencjacka dotyczy zagadnień projektowania i wymiarowania lokalnie podpartych płyt żelbetowych na przebicie. Głównym celem pracy jest porównanie różnych metod i narzędzi do wymiarowania na przebicie oraz projektowania zbrojenia na ścinanie, a następnie poglądowa analiza wpływu grubości płyty i wymiarów słupów na przebicie. Obliczenia przeprowadzono dla zadanej konstrukcji żelbetowej.
Na podstawie tej konstrukcji porównano obliczenia ręczne według 1. i 2. generacji Eurokodu (ČSN EN 1992-1-1) z wynikami programów inżynierskich RFEM 6, SCIA Engineer 25 i FIN EC 2026. Porównanie obliczeń ręcznych według 1. i 2. generacji Eurokodu (ČSN EN 1992-1-1) pokazuje, że chociaż uzyskana liczba listew i kołków ścinanych jest identyczna, wyniki uzyskane z obliczeń ręcznych według 2. generacji wykazują wyższy stopień wykorzystania. Różnica ta wynika z odmiennego podejścia teoretycznego obu norm. Obliczenia w programach inżynierskich wykonano tylko według 1. generacji Eurokodu, ponieważ 2. generacja nie została jeszcze w nich zaimplementowana. Porównanie wyników obliczeń ręcznych (według 1. generacji Eurokodu) i programów inżynierskich pokazuje, że za pomocą programów inżynierskich można uzyskać bardziej oszczędny projekt.
W dalszej części pracy przeprowadzono poglądową analizę wpływu grubości płyty i wymiarów słupów na nośność na przebicie dla elementów bez zbrojenia na ścinanie. Wyniki pokazują, że zwiększanie grubości płyty, na przykład w formie głowic, ma wyraźniejszy wpływ na nośność niż zwiększanie wymiarów słupów.
Ogólna ocena wskazuje, że programy inżynierskie przynoszą oszczędność zbrojenia na ścinanie w porównaniu z metodą ręczną. Analiza poglądowa wykazuje, że zmiana grubości płyty stanowi bardziej efektywne rozwiązanie dla zwiększenia nośności na przebicie niż zwiększenie obwodu słupa.
Niniejsza praca licencjacka została zgłoszona do konkursu Dlubal Talent ČVUT 2026.