Dla materiału anizotropowego z uszkodzeniami od wersji 6.16.0001 dostępne jest nowe podejście do usztywnienia przy rozciąganiu. Uwzględnia ono udział betonu między zarysowaniami lokalnie, w każdym punkcie integracji betonu, oraz rozłącznie w obu głównych kierunkach odkształceń. Siła oddziaływania usztywnienia przy rozciąganiu zależy od kierunku, położenia i odkształcenia zbrojenia. Podejście jest domyślnie aktywne dla metod według Quasta oraz Quasta zmodyfikowanej i zaimplementowane wyłącznie dla elementów powierzchniowych.
Podstawy teoretyczne oraz implementacja są opisane w podręczniku:
Zasada działania
Dla każdej warstwy zbrojenia wyznaczany jest współczynnik aktywacji na podstawie jej pozostałej pojemności (odkształcenia), jej kąta względem głównego kierunku rozciągania oraz jej położenia względem rozpatrywanego punktu betonu. Usztywnienie przy rozciąganiu jest uzupełniane tylko tam, gdzie zbrojenie może rzeczywiście oddziaływać na beton, a nie globalnie dla całego przekroju.
- Quast: Krzywa docelowa jest, ważona współczynnikiem aktywacji, nakładana na naprężenie w betonie.
- Quast zmodyfikowana: Krzywa docelowa jest, ważona współczynnikiem aktywacji, dodawana do naprężenia w betonie materiału bazowego. Naprężenie w betonie może zostać w ten sposób tylko zwiększone, nigdy pomniejszone. Ta wariant jest ustawieniem domyślnym.
Dotychczasowe, globalnie działające podejście zostaje zastąpione i nie jest dostępne jako dodatkowa opcja do wyboru. Wyniki istniejących modeli mogą odbiegać od wyników obliczeń ze starszymi wersjami programu. Oczekiwane zmiany i odchylenia są wyjaśnione pod FAQ 5869 | Odchylenia względem starszych wersji przy usztywnieniu przy rozciąganiu .
Dla materiału izotropowego z uszkodzeniami podejście jest stosowane w dostosowanej formie; różnice są opisane w FAQ.
