Opis
Ten przykład analizuje obliczenie przebicia słupa brzegowego zgodnie z CSA A23.3-19 [1]. Geometrię i obciążenie zaczerpnięto z zewnętrznego słupa D2 z przykładu 1 podręcznika „CAC Concrete Design Handbook – 4th Edition”, strona 5-19 [2].
| Materiały | Beton | Obliczeniowa wytrzymałość betonu na ściskanie | f'c | 25 | MPa |
| Stal zbrojeniowa | Obliczeniowa granica plastyczności | fy | 400 | MPa | |
| Geometria | Płyta | Grubość płyty | h | 250 | mm |
| Średnia statyczna wysokość użyteczna | d | 210 | mm | ||
| Słup | Długość | lStütze | 3.000 | m | |
| Szerokość | b | 600 | mm | ||
| Wysokość | h | 400 | mm | ||
| Obciążenia | Obciążenie powierzchniowe | Płyta żelbetowa | p | 11.6 | kN/m² |
| Wielkości wewnętrzne | Siły | Siła tnąca na przebicie słupa | Vf,res | 333.56 | kN |
| Momenty | Moment płyty w pierwszym kierunku | Mf,1,sl | 129.89 | kNm |
\(
\)
\(
\) \( \)
Rozwiązanie analityczne:
\( \)
1. Wyznaczenie wielkości geometrycznych
\( \) Wymiar krytycznego obwodu kołowego równoległego do mimośrodu: \( \begin{aligned} \mathsf{b_{1}} &= \mathsf{ b + \dfrac{d}{2} + a } \\ &= \mathsf{ 600 + 105 + 100 } \\ &= \mathsf{ 805\,mm } \end{aligned} \)
\( \begin{aligned} \mathsf{b_{2}} &= \mathsf{ h + d } \\ &= \mathsf{ 400 + 210 } \\ &= \mathsf{ 610\,mm } \end{aligned} \) \( \) Długość krytycznego obwodu: \( \begin{aligned} \mathsf{b_{o}} &= \mathsf{ 2 \cdot \left( b + a + \dfrac{d}{2} \right) + h + d } \\ &= \mathsf{ 2 \cdot (600 + 100 + 105) + 400 + 210 } \\ &= \mathsf{ 2220\,mm } \end{aligned} \) \( \) Mimośrody krytycznego przekroju kołowego \( \begin{aligned} \mathsf{e_{1}} &= \mathsf{ \dfrac{ b_{1}^{2} }{ 2\,b_{1} + b_{2} } } \\ &= \mathsf{ \dfrac{ 805^{2} }{ 2 \cdot 805 + 610 } } \\ &= \mathsf{ 292\,mm } \end{aligned} \)
\( \begin{aligned} \mathsf{e_{2}} &= \mathsf{ \dfrac{ b_{2} }{ 2 } } \\ &= \mathsf{ \dfrac{ 610 }{ 2 } } \\ &= \mathsf{ 305\,mm } \end{aligned} \)
2. Obliczenie oddziaływań:
Indeksy „1” i „2” odnoszą się do głównych osi układu.
- Indeks „1” odnosi się do globalnej osi X.
- Indeks „2” odnosi się do globalnej osi Y. Nie jest on dalej rozpatrywany, ponieważ występuje tylko jeden moment względem X.
\( \) Współczynniki redukcyjne oblicza się następująco: \( \begin{aligned} \mathsf{\gamma_{v,1}} &= \mathsf{ 1 - \frac{1}{ 1 + \frac{2}{3} \sqrt{ \frac{ b + \frac{d}{2} + a }{ h + d } } } } \\ &= \mathsf{ 1 - \frac{1}{ 1 + \frac{2}{3} \sqrt{ \frac{ 600 + \frac{210}{2} + 100 }{ 400 + 210 } } } } \\ &= \mathsf{ 0.434 } \end{aligned} \) \( \)
Zatem otrzymuje się następujące „polarne” momenty bezwładności pola:
\( \begin{aligned} \mathsf{J_{1}} &= \mathsf{ 2 \left( \frac{b_{1}^{3} \cdot d}{3} + \frac{d^{3} \cdot b_{1}}{12} \right) - b_{o} d e^{2} } \\ &= \mathsf{ 2 \left( \frac{805^{3} \cdot 210}{3} + \frac{210^{3} \cdot 805}{12} \right) - 2220 \cdot 210 \cdot 292^{2} } \\ &= \mathsf{3.453 \cdot 10^{10}\,\mathrm{mm^{4}}} \end{aligned} \)
Siła tnąca do redukcji wynikająca z redystrybucji obciążenia wewnątrz krytycznego obwodu:
\( \begin{aligned} \mathsf{\Delta V_{f}} &= \mathsf{ p \cdot b_{1} \cdot b_{2} } \\ &= \mathsf{ 11.6\,\mathrm{kN/m^{2}} \cdot 0.805\,\mathrm{m} \cdot 0.610\,\mathrm{m} } \\ &= \mathsf{ 5.70\,\mathrm{kN} } \end{aligned} \) \( \) Zredukowana siła tnąca jest obliczana następująco: \( \begin{aligned} \mathsf{V_{f,\mathrm{res}}} &= \mathsf{ V_f - \Delta V_f } \\ &= \mathsf{ 339.26\,\mathrm{kN} - 5.70\,\mathrm{kN} } \\ &= \mathsf{ 333.56\,\mathrm{kN} } \end{aligned} \) \( \) Udział momentu przenoszonego w pierwszym kierunku głównym:
\( \begin{aligned} \mathsf{M_{f,1,\mathrm{sl}}} &= \mathsf{ M_{f,1} - V_{f,\mathrm{res}} \cdot e_{1,\mathrm{sl}} } \\ &= \mathsf{ 167.62\,\mathrm{kNm} - 333.56\,\mathrm{kN} \cdot 0.1131\,\mathrm{m} } \\ &= \mathsf{ 129.89\,\mathrm{kNm} } \end{aligned} \) \( \)
Naprężenie ścinające od zredukowanej siły tnącej: \( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{fv}} &= \mathsf{ \frac{ V_{f,\mathrm{res}} }{ b_{o} \cdot d } } \\ &= \mathsf{ \frac{ 333.56\,\mathrm{kN} }{ 2.220\,\mathrm{m} \cdot 0.210\,\mathrm{m} } } \\ &= \mathsf{ 0.715\,\mathrm{MPa} } \end{aligned} \) \( \)
Maksymalne działające naprężenie ścinające wynosi: \( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{f}} &= \mathsf{\nu_{fv} + \frac{\gamma_{v,1} \cdot M_{f,1,sl} \cdot e_{1}}{J_{1}}} \\ &= \mathsf{0.715\,\mathrm{MPa} + \frac{0.434 \cdot 129.89\,\mathrm{kNm} \cdot 292\,\mathrm{mm}}{3.453 \times 10^{10}\,\mathrm{mm^{4}}}} \\ &= \mathsf{0.715 + 0.477} \\ &= \mathsf{1.192\,\mathrm{MPa}} \end{aligned} \) \( \)
3. Obliczenie nośności:
Stosunek dłuższego do krótszego boku słupa:
\( \begin{aligned} \mathsf{\beta_{c}} &= \mathsf{ \dfrac{ \max\!\left( b,\, h \right) }{ \min\!\left( b,\, h \right) } } \\ &= \mathsf{ \dfrac{ \max\!\left( 0.600\,\mathrm{m},\, 0.400\,\mathrm{m} \right) }{ \min\!\left( 0.600\,\mathrm{m},\, 0.400\,\mathrm{m} \right) } } \\ &= \mathsf{ 1.500 } \end{aligned} \)
Nośność na przebicie płyty bez zbrojenia poprzecznego zgodnie z 13.3.4.1 (a):
\( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{c(a)}} &= \mathsf{ \left( 1 + \dfrac{2}{\beta_{c}} \right) \cdot 0.19 \cdot \lambda \cdot \Phi_{c} \cdot \min\!\left( \sqrt{f'_{c}},\, f'_{c,\max} \right) } \\ &= \mathsf{ \left( 1 + \dfrac{2}{1.50} \right) \cdot 0.19 \cdot 1.00 \cdot 0.65 \cdot \min\!\left( \sqrt{25.00\,\mathrm{MPa}},\, 8.00\,\mathrm{MPa} \right) } \\ &= \mathsf{ 1.441\,\mathrm{MPa} } \end{aligned} \)
Nośność na przebicie płyty bez zbrojenia poprzecznego zgodnie z 13.3.4.1 (b): \( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{c(b)}} &= \mathsf{ \left( \dfrac{ \alpha_{s} \cdot d }{ b_{o} } + 0.19 \right) \cdot \lambda \cdot \Phi_{c} \cdot \min\!\left( \sqrt{f'_{c}},\, f'_{c,\max} \right) } \\ &= \mathsf{ \left( \dfrac{ 3.00 \cdot 0.210\,\mathrm{m} }{ 2.220\,\mathrm{m} } + 0.19 \right) \cdot 1.00 \cdot 0.65 \cdot \min\!\left( \sqrt{25.00\,\mathrm{MPa}},\, 8.00\,\mathrm{MPa} \right) } \\ &= \mathsf{ 1.540\,\mathrm{MPa} } \end{aligned} \)
Nośność na przebicie płyty bez zbrojenia poprzecznego zgodnie z 13.3.4.1 (c): \( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{c(c)}} &= \mathsf{ 0.38 \cdot \lambda \cdot \Phi_{c} \cdot \min\!\left( \sqrt{f'_{c}},\, f'_{c,\max} \right) } \\ &= \mathsf{ 0.38 \cdot 1.00 \cdot 0.65 \cdot \min\!\left( \sqrt{25.00\,\mathrm{MPa}},\, 8.00\,\mathrm{MPa} \right) } \\ &= \mathsf{ 1.235\,\mathrm{MPa} } \end{aligned} \)
Minimalna nośność na przebicie płyty bez zbrojenia poprzecznego: \( \begin{aligned} \mathsf{\nu_{c}} &= \mathsf{ \min\!\left( \nu_{c(a)},\, \nu_{c(b)},\, \nu_{c(c)} \right) } \\ &= \mathsf{ \min\!\left( 1.441\,\mathrm{MPa},\, 1.540\,\mathrm{MPa},\, 1.235\,\mathrm{MPa} \right) } \\ &= \mathsf{ 1.235\,\mathrm{MPa} } \end{aligned} \)
4. Porównanie oddziaływania i nośności:
\( \mathsf{\eta_{13.3.4} = \dfrac{\nu_{f}}{\nu_{r}}} \)
\( \mathsf{\eta = \dfrac{1.192\,MPa}{1.235\,MPa}} \)
\( \mathsf{\eta \approx 0,97} \)
\( \mathsf{\eta = 0,97 \;\leq\; 1 \quad \Rightarrow \quad \text{Warunek spełniony}} \)
Zastosowanie zbrojenia na przebicie nie jest wymagane. \( \)
Wyniki
Poniżej przedstawiono wyniki z RFEM 6.
Wyniki z RFEM 6 porównano poniżej z rozwiązaniem referencyjnym.
| Sprawdzenie przebicia w RFEM 6 zgodnie z CSA A23.3 | |||||
| Parametr | Symbol | Jednostka | RFEM | Rozwiązanie analityczne | Stosunek |
| Maksymalna siła tnąca na przebicie | Vf | kN | 339.26 | 339.26 | 1,000 |
| Skuteczna zredukowana siła tnąca na przebicie | Vf,res | kN | 333.56 | 333.56 | 1.000 |
| Maksymalny moment w pierwszym kierunku | Mf,1,sl | kNm | 129.89 | 129.89 | 1.000 |
| Polarny moment bezwładności w pierwszym kierunku | J1 | mm4 | 3.33 × 1010 | 3.45 × 1010 | 0.965 |
| Całkowite naprężenie od siły tnącej i momentów | νf | MPa | 1.209 | 1.192 | 1.014 |
| Nośność na ścinanie | νc(a) | MPa | 1.441 | 1.441 | 1.000 |
| Nośność na ścinanie | νc(b) | MPa | 1.540 | 1.540 | 1.000 |
| Minimalna nośność na ścinanie | νc(c) | MPa | 1.235 | 1.235 | 1.000 |
| Stopień wykorzystania | η | [-] | 0.979 | 0.970 | 1.009 |
Ocena
Wyniki z RFEM 6 bardzo dobrze zgadzają się z rozwiązaniem referencyjnym.
RFEM 6 oblicza nieco niższe (ok. 3,5 %) wartości polarnego momentu bezwładności niż obliczenia ręczne. RFEM 6 oblicza polarny moment bezwładności zgodnie z ACI 421.1R.
Podejście w ACI 421.1R ma zastosowanie do wszystkich geometrii przekroju i bardzo dobrze nadaje się do rozwiązania programowego.
W przeciwieństwie do wzoru analitycznego, który ma zastosowanie tylko do przekrojów prostokątnych, ACI 421.1R pomija składnik \(\mathsf{\dfrac{b\,d^{3}}{6}}\).
Mniejszy polarny moment bezwładności według ACI 421.1R prowadzi do konserwatywnego podejścia do wymiarowania na przebicie.