Przejście dla zwierząt AM2 w Karyntii, Austria

Obliczone w oprogramowaniu Dlubal Software

Powrót do projektów klientów

Model RFEM mostu z odkształceniami w stanie końcowym (© Benjamin Kromoser)

Wizualizacja przejścia AM2 (© Michael Sohm / TU Wien)

Powłoka wykorzystywana jako zadaszenie (© Christoph Panzer)

Projekt klienta

20. marca 2018

Austria RFEM Mosty Konstrukcje z betonu zbrojonego

Inwestor i projekt	Austrian Federal Railways (ÖBB) www.oebb.at
Optymalizacja geometrii i analiza statyczno-wytrzymałościowa	Technische Universität Wien Institute of Structural Engineering www.tuwien.ac.at

Przejście dla dzikich zwierząt AM2 zbudowano metodą stosowaną w przypadku konstrukcji powłokowych, zwaną formowaniem pneumatycznym utwardzonego betonu (PFHC). Nowa metoda została opracowana przez TU Wien w ramach projektu badawczego "Podwójnie zakrzywione konstrukcje powłokowe".

Nowy most znajduje się nad dwutorową linią kolejową Koralm na południu Karyntii. W celu przeanalizowania jak największej ilości szczegółów, zbudowano powłokę testującą w skali 1:2, która teraz służy jako zadaszenie przy różnych okazjach.

Działanie metody PFHC

Najpierw odlana zostaje płaska płyta betonowa z wypustami w kształcie klina, do której zamocowane zostają stożkowate poduszki powietrzne. Na krawędzi płyty umieszczone są osłonięte, nie przytwierdzone cięgna. Po utwardzeniu betonu, umieszczona poniżej poduszka powietrzna jest nadmuchiwana, zamieniając płytę betonową w podwójnie zakrzywioną powłokę. Pod koniec tego procesu, liny rozciągające są dodatkowo napinane. Zostają one zakotwione tuż po uszczelnieniu wszystkich spoin za pomocą betonu lub zaprawy.

Konstrukcja przejścia

Grubość powstałej powłoki wynosi 10 cm, która została zwiększona o 35 cm betonową wylewką. Dzięki temu drobne spękania, które pojawiły się podczas powstawania powłoki, zostały uszczelnione. Dolna część powłoki jest wolna od spękań dzięki strefie ściskania, powstałej tam w procesie powstawania powłoki.

Wymiary całej konstrukcji powłoki mostu na planie wynoszą 36,7 x 38,7 m, zaś wysokość wynosi 8,9 m. Kształt powstał w wyniku optymalizacji konstrukcji nośnej w zależności od występujących obciążeń i warunków brzegowych. Wskutek optymalizacji osiągnięty zostaje membranowy stan naprężenia korzystny dla zachowania konstrukcji.

Równowaga ekologiczna osiągnięta dzięki budowie przejścia dla zwierząt okazała się być imponująca. W porównaniu do pierwotnie planowanej, alternatywnej betonowej konstrukcji ramowej, zanieczyszczenie środowiska można było zredukować o 40%, jak oceniono w odniesieniu do współczynnika globalnego ocieplenia (równoważniki CO₂).