Dla drewnianej ściany szkieletowej przedstawionej w artykule Wymiarowanie drewnianej ściany szkieletowej z typem grubości „Panel szkieletowy” omówiono zasady wymiarowania zgodnie z EC5 [1] . Właściwości materiałowe i geometryczne przyjęto zgodnie z tym artykułem i nie są one tutaj ponownie wyznaczane.
W celu obliczenia łączników (zszywki 1,5 x 50) w zakładce "Panele szkieletowe | Łączniki" należy wprowadzić następujące ustawienia:
- Siły nie są wygładzane
- Brak redukcji dla kątów mniejszych niż 30° ([1] 8.4(5))
- Współczynnik zwiększający ksr=1,2 ([1] 9.2.4.2(5))
- Nośność połączenia według Johansena ([1] 8.2.2(1))
- Uproszczone sprawdzenie wyboczenia według [1] 9.2.4.2(11)
Ściana szkieletowa ma poszycie jednostronne.
Szerokość płyty przyjęto jako 1,25 m, co pozwoliło uwzględnić pionowe styki poszycia. Stanowi to różnicę w porównaniu z ciągłym poszyciem zastosowanym w poprzednim artykule.
Styki poszycia dopasowano do osi elementów brzegowych. Przy długości ściany wynoszącej 2,56 m otrzymuje się dwie płyty OSB o szerokości 1,25 m każda. Po lewej i prawej stronie pozostaje wolny pas o szerokości 3 cm. Poniższy rysunek przedstawia zależności geometryczne.
Obciążenia pionowe są przykładane w modelu 3D do górnego oczepu. Ze względu na ciągłość konstrukcji nie uzyskuje się siły osiowej w obliczeniach ręcznych, wynoszącej 6,75 kN/m × 0,625 m = 4,22 kN.
W celu zobrazowania wpływu ciągłości porównano układ ciągły górnego oczepu z układem belki jednoprzęsłowej. Dla kombinacji obciążeń 2 (1,35 × PO1) z samego obciążenia pionowego 6,75 kN/m otrzymuje się maksymalną siłę normalną równą -4,7 kN. Na rysunku przedstawiono rozkład sił z uwzględnieniem ciągłości konstrukcji oraz bez jej uwzględnienia. Po lewej stronie pokazano siły osiowe i momenty zginające z uwzględnieniem ciągłości, a po prawej – bez jej uwzględnienia. Po lewej stronie rysunku widoczne są również momenty podporowe.
W porównaniu z poprzednim artykułem technicznym zdefiniowano tutaj dodatkową podporę liniową, która ulega utracie nośności przy rozciąganiu. Dzięki temu modelowanie jest bliższe rzeczywistości.
W połączeniu z siłą poziomą w kombinacji obciążeń 1 (1,35 × PO1 + 1,5 × PO2) powstaje siła ściskająca o wartości -14 kN na tylnym słupku.
Słupki traktuje się jako bocznie podparte przeciwko skręceniu i wyboczeniu. Przeprowadzono sprawdzenie wyboczenia wokół osi głównej według [1] 6.3.2.
Obliczenia słupków
Odchyłki geometryczne (imperfekcje) oraz obciążenia wiatrem zostaną omówione w kolejnym artykule dotyczącym obliczeń przestrzennych.
W sprawdzeniu poszycia należy przeanalizować trzy możliwe mechanizmy zniszczenia.
- Sprawdzenie łączników (połączenie na ścinanie)
- Nośność na ścinanie płyty OSB/3
- Wyboczenie poszycia
Ze względu na przejrzystość prezentacji w dwóch poniższych równaniach podano zależności według normy DIN 1052 [2]. W normie te równania są podane pod numerami 123 i 124.
❶ Sprawdzenie łączników
Moment charakterystyczny uplastycznienia ([1] 8.29)
Wytrzymałość na rozciąganie przyjmuje się jako fu,k = 900 N/mm².
Wytrzymałość na docisk w otworze płyty OSB ([1] 8.22)
Wytrzymałość na docisk w otworze drewna ([1] 8.15)
Stosunek wytrzymałości na docisk ([1] 8.8)
Nośność zszywek ([1] Równania 8.6 (a-f))
Nośność zszywek przedstawiono na podstawie wydruku z programu. Należy przyjąć wartość minimalną. W tym przypadku wynosi ona Fv,RK,min = 270,4 N
Podobnie jak w poprzednim artykule, jedna zszywka składa się z dwóch trzpieni, dlatego wartość tę można tutaj podwoić. Jako wartość obliczeniową otrzymuje się:
W odniesieniu do długości przy rozstawie łączników wynoszącym 50 mm otrzymuje się:
Obciążenie wyznacza się na podstawie sił n i vz. Na poniższym rysunku przedstawiono siły. Środkowa linia modelu nr 15 otrzymuje decydujące siły.
Wynikowa siła ścinająca przypadająca na jeden łącznik wynosi:
Na podstawie rysunku bardzo dobrze widać, że ze względu na sztywność w kierunku poprzecznym połączenia sztywnego lokalnie występują znaczne wartości szczytowe sił poprzecznych vz.
Aby uniknąć tego problemu, w dalszej części w ustawieniach panelu szkieletowego zostaje aktywowana opcja 'Uwzględniaj sztywność łączników tylko w kierunku podłużnym'.
W ten sposób w łączniku występują już tylko podłużne siły ścinające, które przedstawiono na poniższym rysunku.
Siła normalna w słupku zmienia się na 14,86 kN. Należy ponownie przeprowadzić sprawdzenie wyboczenia. Ze względu na niewielkie obciążenie nie jest to jednak konieczne.
Nadal miarodajna jest wewnętrzna linia nr 15 w miejscu styku dwóch poszyć. Obliczenie wypadkowej nie jest już konieczne, ponieważ nie występują dalsze siły poprzeczne.
Sprawdzenie 1 – Łączniki
Ręczne obliczenie porównawcze przepływu sił tnących daje podobne wartości
❷ Nośność płyty na ścinanie według [1]) 9.21
- Jednostronne poszycie kda = 0,33 lub 1 ([1] Równanie NA.16)
- fv,d = 5,23 N/mm²
- t = 15 mm
Jeżeli wybrana w sprawdzeniu 1 opcja 'Uwzględniaj sztywność łączników tylko w kierunku podłużnym' nie jest zaznaczona, wartość kda wynosi 1,0.
Sprawdzenie przyjmuje wówczas następującą postać.
Jeżeli uwzględniana jest wyłącznie sztywność podłużna, współczynnik dla jednostronnego poszycia wynosi 0,33 i jest przedstawiony poniżej.
Ostatni składnik równania przyjmuje wartość zero, ponieważ sztywność połączenia na zszywki jest uwzględniana tylko w kierunku podłużnym.
❸ Wyboczenie płyty przy ścinaniu według [1] 9.2.4.2
- bnet = 565 mm (odległość w świetle pomiędzy słupkami)
- bnet/t = 565 mm / 15 mm = 37,7 mniejsze niż 100
→ Uproszczone sprawdzenie wyboczenia jest spełnione.
Ponieważ wartość jest większa niż 35, przeprowadza się dokładniejsze sprawdzenie według niemieckiego załącznika krajowego (NA).
- Wytrzymałość na ścinanie OSB fv,k = 6,8 N/mm²
- Częściowy współczynnik bezpieczeństwa yM = 1,2
- Współczynnik modyfikacji kmod = 1,0
- Współczynnik według NCI 9.2.4.2 kda = 0,33 lub 1
- Odległość między słupkami br = 62,5 cm
Jeżeli wybrana w sprawdzeniu 1 opcja 'Uwzględniaj sztywność łączników tylko w kierunku podłużnym' nie jest zaznaczona, wartość współczynnika kda wynosi 1,0.
Sprawdzenie przyjmuje wówczas następującą postać:
Jeżeli uwzględniana jest wyłącznie sztywność podłużna, współczynnik dla jednostronnego poszycia wynosi 0,33 i jest przedstawiony poniżej.
Ponieważ sztywność jest uwzględniana wyłącznie w kierunku podłużnym, również w tym sprawdzeniu pomijany jest ostatni składnik równania.