Przy wyborze podpory węzła lub połączenia słupa ze stropem żelbetowym obciążenie przebicia można wyprowadzić bezpośrednio z siły podporowej, względnie z wielkości wewnętrznych prętowych słupa. Jeżeli jednak dla sprawdzenia wybrany zostanie węzeł w narożu ściany lub na końcu ściany, obciążenia przebicia nie można wyznaczyć bezpośrednio z siły podporowej, względnie z powierzchniowych wielkości wewnętrznych w podłączonych ścianach.
Wyznaczenie obciążenia przebicia na końcach ścian i w narożach ścian
Zasadniczo obciążenie przebicia na końcach ścian i w narożach ścian nie jest wyznaczane z sił podporowych, względnie z powierzchniowych wielkości wewnętrznych przylegających ścian, lecz z powierzchniowych wielkości wewnętrznych płyty podlegającej wymiarowaniu. Takie postępowanie ma tę zaletę, że wpływ pojedynczych pików naprężeń w bezpośrednim obszarze węzła jest w dużej mierze zredukowany. Jednocześnie w ten sposób można również uwzględnić przebicie wskutek samych obciążeń liniowych, na przykład od przylegających tarcz ściennych.
Podczas wybierania punktu przebicia RFEM 6 automatycznie tworzy krytyczny okrągły obwód w odległości 2,0 d zgodnie z punktem 6.4.2 [1].
Do wyznaczenia obciążenia przebicia w add-onie 'Projektowanie konstrukcji żelbetowych' automatycznie tworzony jest przekrój wzdłuż krytycznego obwodu, aby wyznaczyć istotne powierzchniowe wielkości wewnętrzne. Do przeprowadzenia sprawdzenia wykorzystywana jest przy tym powierzchniowa wielkość wewnętrzna vEd,int,geglättet z RFEM.
Domyślnie w RFEM 6 dla końców ścian i naroży ścian ustawiona jest opcja wygładzony przebieg siły tnącej na طولści krytycznego obwodu. Przy wyznaczaniu działającej siły poprzecznej przyjmuje się uśredniony przebieg siły tnącej wzdłuż krytycznego obwodu.
Wpływ mimośrodu obciążenia jest następnie uwzględniany za pomocą współczynnika zwiększającego obciążenie β. Do jego wyznaczenia w RFEM 6 dostępne są różne metody:
- Wyznaczenie na podstawie w pełni plastycznego rozkładu naprężeń ścinających zgodnie z punktem 6.4.3 (3) [1]
- Przyjęcie stałych współczynników zgodnie z punktem 6.4.3 (6) [1]
- Definiowana przez użytkownika wartość indywidualnego współczynnika zwiększającego obciążenie
Działająca siła poprzeczna VEd wynosi:
VEd = u1 ⋅ vEd,int,geglättet
gdzie:
- u1 = długość krytycznego obwodu okrągłego
- vEd,int,geglättet = wygładzona siła poprzeczna wzdłuż krytycznego obwodu
Dla przedstawionego przykładu otrzymuje się:
VEd = 2,199 m ⋅ 131,319 kN/m ≈ 288,97 kN
Alternatywne sprawdzenie z vEd,int,max
Alternatywnie w RFEM 6 w add-onie 'Projektowanie konstrukcji żelbetowych' można wybrać opcję niewygładzony przebieg siły tnącej wzdłuż krytycznego obwodu. W takim przypadku działająca siła poprzeczna VEd jest wyznaczana na podstawie maksymalnej siły tnącej vEd,int,max wzdłuż krytycznego obwodu.
Ponieważ w tym przypadku bezpośrednio przyjmuje się już maksymalną wartość siły tnącej, nie wolno dodatkowo stosować współczynnika zwiększającego obciążenie β do uwzględnienia mimośrodów obciążenia.