Przy wyborze podpory węzła lub połączenia słupa ze stropem żelbetowym, obciążenie przebiciem można wyprowadzić bezpośrednio z siły podporowej, względnie z sił wewnętrznych słupa. Jeżeli jednak dla sprawdzenia wybrany zostanie węzeł w narożu ściany lub na końcu ściany, obciążenia przebiciem nie można wyznaczyć bezpośrednio z siły podporowej, względnie z powierzchniowych sił wewnętrznych w sąsiadujących ścianach.
Wyznaczenie obciążenia przebiciem na końcach i w narożach ścian
Zasadniczo obciążenie przebiciem na końcach i w narożach ścian nie jest wyznaczane z sił podporowych, względnie z powierzchniowych sił wewnętrznych przylegających ścian, lecz z powierzchniowych sił wewnętrznych płyty podlegającej wymiarowaniu. Takie postępowanie ma tę zaletę, że wpływ pojedynczych pików naprężeń w bezpośrednim obszarze węzła jest w dużej mierze zredukowany. Jednocześnie w ten sposób można również uwzględnić przebicie wskutek samych obciążeń liniowych, na przykład od sąsiadujących paneli ściennych.
Podczas wybierania punktu przebicia program RFEM 6 automatycznie tworzy obwód kontrolny w odległości 2,0 d zgodnie z punktem 6.4.2 [1].
Do wyznaczenia obciążenia przebicia w rozszerzeniu 'Projektowanie konstrukcji betonowych' automatycznie tworzony jest przekrój wzdłuż obwodu kontrolnego, aby wyznaczyć istotne powierzchniowe siły wewnętrzne. Do przeprowadzenia kontroli obliczeń wykorzystywana jest powierzchniowa siła wewnętrzna vEd,int,geglättet z RFEM.
Domyślnie w RFEM 6 dla końców ścian i naroży ścian ustawiona jest opcja uśredniony rozkład siły tnącej wzdłuż obwodu krytycznego. Przy wyznaczaniu działającej siły poprzecznej przyjmuje się uśredniony przebieg siły tnącej wzdłuż obwodu krytycznego.
Wpływ mimośrodu obciążenia jest następnie uwzględniany za pomocą współczynnika zwiększającego obciążenie β. Do jego wyznaczenia w RFEM 6 dostępne są różne metody:
- Wyznaczenie na podstawie rozkładu w pełni plastycznych sił tnących zgodnie z punktem 6.4.3 (3) [1]
- Przyjęcie stałych współczynników zgodnie z punktem 6.4.3 (6) [1]
- Definiowana przez użytkownika wartość indywidualnego współczynnika zwiększającego obciążenie
Działająca siła tnąca VEd wynosi:
VEd = u1 ⋅ vEd,int,geglättet
gdzie:
- u1 = długość obwodu krytycznego
- vEd,int,geglättet = uśredniona siła tnąca wzdłuż obwodu krytycznego
Dla przedstawionego przykładu otrzymujemy:
VEd = 2,199 m ⋅ 131,319 kN/m ≈ 288,97 kN
Alternatywne metoda weryfikacji z wykorzystaniem vEd,int,max
Alternatywnie w RFEM 6 w rozszerzeniu 'Projektowanie konstrukcji betonowych' można wybrać opcję nieuśredniony przebieg siły tnącej wzdłuż obwodu krytycznego. W takim przypadku działająca siła poprzeczna VEd jest wyznaczana na podstawie maksymalnej siły tnącej vEd,int,max wzdłuż obwodu krytycznego.
Ponieważ w tym przypadku bezpośrednio przyjmuje się już maksymalną wartość siły tnącej, nie wolno dodatkowo stosować współczynnika zwiększającego obciążenie β do uwzględnienia mimośrodów obciążenia.