Po zdefiniowaniu powierzchni, której przypisano typ grubości Szklana konstrukcja, automatycznie generowany jest tzw. model konstrukcji szklanej. Służy on do wprowadzenia dalszych ustawień, które są niezbędne specjalnie w budownictwie szklanym.
Program próbuje automatycznie połączyć w jednym modelu powierzchnie o takich samych geometriach i ustawieniach. W razie potrzeby można w oknie dialogowym 'Model konstrukcji szklanej' w lewym dolnym rogu za pomocą przycisku
utworzyć kolejne modele i przypisać je do odpowiednich powierzchni.
Metoda analizy
Metoda analizy określa, w jaki sposób konstrukcja jest obliczana w RFEM. Obecnie możliwe jest tylko jedno podejście.
- 1-fazowe | Pełny model: Wprowadzona powierzchnia jest obliczana ze wszystkimi podporami zdefiniowanymi w RFEM.
Rodzaj modelowania
Rodzaj modelowania określa, czy wprowadzona szklana konstrukcja ma być obliczana jako model powierzchniowy, czy bryłowy.
W przypadku modelu powierzchniowego w połączeniu ze szkłem warstwowym dla zdefiniowanej struktury warstw za pomocą teorii laminatów wyznaczana jest macierz sztywności i przypisywana do powierzchni. Obliczona macierz jest wyświetlana w osobnej karcie.
W przypadku modelu bryłowego zdefiniowana struktura warstw tworzona jest jako konstrukcja bryłowa. Obecnie można przy tym uwzględnić jedynie łącznik przenoszenia ścinania.
Za pomocą przycisku
na pasku narzędzi RFEM można włączać i wyłączać widok modelu bryłowego.
Przenoszenie ścinania między warstwami
W przypadku szkła warstwowego modelowanego jako model powierzchniowy można sterować, czy przenoszenie ścinania między warstwami szkła ma być uwzględniane.
