Z definicji powierzchni, której przypisano typ grubości Glasaufbau, automatycznie generowany jest tak zwany model kompozycji szkła. Model ten służy do dokonywania dalszych ustawień, które są szczególnie potrzebne w budowie szklanej.
Program próbuje automatycznie połączyć powierzchnie o takich samych geometriach i ustawieniach w jeden model. W razie potrzeby można za pomocą przycisku
stworzyć dodatkowe modele i przypisać je odpowiednim powierzchniom.
Rodzaj obliczeń
Rodzaj obliczeń określa, w jaki sposób struktura ma być obliczona w RFEM.
- 1-fazowy | Kompletny model opisuje bezpośrednie obliczenie wprowadzonej powierzchni ze wszystkimi zdefiniowanymi w RFEM podporami.
Rodzaj modelowania
Rodzaj modelowania określa, czy wprowadzona kompozycja szkła ma być obliczana jako model powierzchniowy czy jako model objętościowy. Wybór modelu powierzchniowego w połączeniu ze szkłem laminowanym prowadzi do wyznaczenia macierzy sztywności dla zdefiniowanej struktury warstwowej za pomocą teorii laminatów i przypisania jej powierzchni. Obliczona macierz jest również wyświetlana w osobnej zakładce.
Wybierając model objętościowy, zdefiniowana konstrukcja warstwowa zostanie utworzona jako konstrukcja objętościowa. Obecnie możliwe jest tutaj jedynie uwzględnienie sprzężenia ścinania.
Sprzężenie ścinania między warstwami
W przypadku szkła laminowanego za pomocą modelu powierzchniowego dostępna jest opcja uwzględnienia lub pominięcia sprzężenia ścinania pomiędzy warstwami szklanymi
