Rozszerzenie automatycznie rozpoznaje, gdy ściana kondygnacji występuje w formie ciągłej od najwyższego do najniższego punktu kondygnacji. W takim przypadku tworzony jest poziomy Przekrój wynikowy o nazwie 'Ściana tarczowa'. Dla ścian nieciągłych tworzone są przekroje pionowe. Otrzymują one nazwę 'Belka-ściana'. Wyniki są wyświetlane dla wszystkich wygenerowanych przekrojów.
Koncepcja przekrojów wynikowych została opisana w rozdziale Przekroje wynikowe podręcznika RFEM. Jak zwykle, można włączać i wyłączać przekroje wynikowe w 'Nawigatorze - Widok'. Możliwości oceny przekrojów wynikowych dla poszczególnych kondygnacji budynku są dostosowane do właściwości rozszerzenia.
Poniższy rysunek przedstawia wykresy wyników sił wewnętrznych w powierzchni nx, ny i nxy, które występują w ścianie tarczowej 13 przykładu Model budynku Przekroje wynikowe na trzecim piętrze. W nawigatorze okna 'Wykresy wyników' można jednak wybrać do wyświetlania również inne rodzaje wyników.
Przebiegi i wartości przekroju wynikowego można również wyświetlić na modelu. Poniższy rysunek ponownie przedstawia ścianę tarczową 13 z siłą osiową w ny. Przełączając się między kategoriami 'Przemieszczenia globalne', 'Powierzchnie' i 'Rozkład obciążenia', można przełączać się między różnymi wynikami. W przypadku wybranej dla rysunku kategorii 'Powierzchnie' rodzaj wyniku decyduje o tym, czy wyświetlana jest siła wewnętrzna, czy naprężenie.
Przykład Budynek przedstawia dalsze wyniki, które są możliwe w przypadku przekrojów wynikowych. Budynek ten składa się z czterech kondygnacji o wymiarach podstawowych 8 m x 8 m. Każda kondygnacja ma wysokość 3 m. Budynek ma konstrukcję symetryczną. Poszczególne ściany tarczowe usztywniającego trzonu budynku znajdują się dokładnie w centrum budynku. Nie są one ze sobą połączone. Ściany tarczowe są podparte nieprzesuwnie na parterze.
Materiały i wymiary elementów konstrukcyjnych są następujące:
- Stropy z betonu zbrojonego C20/25, d = 20 cm
- Słupy z betonu zbrojonego C20/25, 24/24 cm
- Usztywniający trzon budynku z drewna klejonego krzyżowo pięciowarstwowego C24, d = 20 cm, długość 1 m
Ściana z drewna klejonego krzyżowo jest połączona ze stropami za pomocą przegubów liniowych z uwolnieniem obrotu (φx = 0). Na czterech zewnętrznych węzłach narożnych budynku znajdują się słupy żelbetowe jako słupy wahaczowe z przegubami końcowymi przenoszącymi momenty. W modelu nie występują sztywności stropów kondygnacji typu 'Połączenie sztywne'.
Budynek jest badany dla dwóch przypadków obciążenia. W przypadku obciążenia 1 na każdej kondygnacji przyłożone jest obciążenie powierzchniowe 1 kN/m2. W przypadku obciążenia 2 w globalnym kierunku X na dwa zewnętrzne węzły każdej kondygnacji przyłożone jest obciążenie węzłowe o wartości 5 kN, 10 kN, 20 kN i 40 kN – rosnąco odpowiednio od parteru do najwyższej kondygnacji.
Rozmiar siatki ES został wybrany jako 14 cm, aby uzyskać jak najmniejsze efekty dystorsji, a mimo to szybko uzyskać obliczone masy i przemieszczenia.
Środek ciężkości znajduje się dokładnie w centrum, gdzie współrzędne X i Y są równe 4 m. Do celowej analizy odkształceń na każdej kondygnacji zdefiniowano tam dodatkowy węzeł.
W 'Nawigatorze - Wyniki' można wybierać między trzema podstawowymi rodzajami wyników (patrz rysunek Przekrój wynikowy na modelu):
- Przemieszczenia globalne
- Powierzchnie
- Rozkład obciążenia
Przemieszczenia globalne można wybrać jak zwykle w Nawigator - Wyniki w najwyższej kategorii.
W przypadku budynku interesujące jest przemieszczenie poszczególnych kondygnacji w przypadku obciążenia 2. Poniższy rysunek przedstawia odkształcenia w kierunku Y i X.
Odkształcenia kondygnacji można również analizować w tabeli 'Przesunięcia kondygnacji', która jest dostępna w kategorii 'Analiza statyczna' i podkategorii 'Wyniki według kondygnacji'.
