Modelowanie kondygnacji 'Bez | Sztywność pierwotna' odpowiada znanemu modelowaniu z RFEM. Nie jest generowany żaden zbiór stropów ani powierzchnia przenoszenia obciążenia.
Niemniej jednak, na podstawie modelu budynku uzyskuje się wiele ulepszonych i uproszczonych informacji:
- Środki masy i sztywności
- Masa na kondygnację
- Środek masy
- Skumulowana masa / środek
- Oddziaływania na kondygnację
- Siły kondygnacji
- Delta sił kondygnacji
- Położenie wypadkowych sił kondygnacji
- Przesunięcia kondygnacji
- Przemieszczenie
- Delta przesunięcia kondygnacji
- Środek ciężkości kondygnacji
Środek masy i sztywności
Środek masy, podobnie jak masa w tabeli Analiza statyczna - Wyniki według kondygnacji - Środki masy i sztywności, odnosi się do masy wraz z przyłożonymi obciążeniami pionowymi. W tym przykładzie w kombinacji obciążeń 2 przyłożono obciążenie powierzchniowe 2,7 kN/m². Przy powierzchni 6 m x 6 m daje to masę 9,72 tony. Środek masy znajduje się w centrum budynku. W przypadku wielu różnych obciążeń na kondygnacji to zestawienie jest pomocne. Środek masy i masa są obliczane dla każdej zdefiniowanej kondygnacji.
Masa 1. kondygnacji dla użytego tutaj przykładu:
- 2 ściany betonowe á 0,9 t
- 2 ściany CLT á 0,151 t
- Płyta betonowa 14,4 t
- 2*0,9 + 2*0,151 + 14,4 = 16,5 t
Skumulowana masa i jej środek odnoszą się odpowiednio do kondygnacji znajdującej się powyżej.
Środek ciężkości kondygnacji
Środek ciężkości kondygnacji jest środkiem ciężkości na każdej kondygnacji. Punkt ten jest wyświetlany zarówno w oknie dialogowym Kondygnacje budynku, jak i w tabeli Struktura - Model budynku - Kondygnacja budynku.
Dla 1. kondygnacji w tym przykładzie w kierunku Y:
Na poniższym obrazku dla porównania wynik z modelu budynku
Oddziaływania na kondygnację
W tabeli wyników Oddziaływania na kondygnację znajdują się siły kondygnacji, różnica sił kondygnacji na każdej kondygnacji oraz położenie wypadkowych sił kondygnacji.
Siły kondygnacji są zawsze wyświetlane dla górnego i dolnego punktu kondygnacji. Dla przykładu w tym rozdziale w przypadku obciążenia 2 powstaje pozioma siła w kierunku Y o wartości 2 kN/m x 6 m = 12 kN, która jest wprowadzana na każdej kondygnacji. Przy odpowiednio zagęszczonym ustawieniu siatki ES wynik ten, jak pokazano na poniższym rysunku, jest dobrze osiągany.
Niewielkie odchylenia w porównaniu do obliczeń ręcznych wynikają z deplanacji lub rotacji ścian tarczowych na przegubach liniowych i podporach liniowych.
Przesunięcia kondygnacji
Analogicznie do tabeli Oddziaływanie na kondygnację, w tabeli Przesunięcie kondygnacji podane są przemieszczenia każdej kondygnacji oraz różnica przemieszczeń na każdym piętrze.
W załączonym przykładzie maksymalne przemieszczenie na najwyższym piętrze w KP2 wynosi 8,25 mm w globalnym kierunku Y. Ponieważ przemieszczenie na piętrze poniżej wynosi 3,4 mm, jako różnica wyświetlana jest tutaj wartość 4,85 mm.
Pionowe linie wynikowe
Po zdefiniowaniu kondygnacji budynku pionowe linie wynikowe dla tej kondygnacji są dostępne w Navigatorze - Wyniki. Dzięki temu wszystkie deformacje i siły na danej kondygnacji można również przedstawić graficznie.
Ściany
Definiowanie ścian i belek-ścian zostało opisane we wcześniejszych rozdziałach tego podręcznika. W tym przykładzie zdefiniowano ścianę tarczową na ścianie z drewna klejonego krzyżowo na powierzchni 11 i 12.
Po zdefiniowaniu ścian tarczowych wyświetlane są dwie dodatkowe tabele wyników.
W tabeli -Siły w ścianach- pokazane są siły całkowite i siły na jednostkę długości.
Siły te są przeliczane w tabeli Siły osiowe w ścianach za pomocą belki wynikowej na siły wewnętrzne w pręcie. Siły te są również wykorzystywane do wymiarowania ścian tarczowych w dodatku Wymiarowanie betonu lub Wymiarowanie drewna. Dodatkowo siły te są dostępne jak normalne siły wewnętrzne w pręcie w Navigatorze - Wyniki.
Ponadto przez ściany tarczowe automatycznie generowane są przekroje wynikowe w górnym i dolnym punkcie kondygnacji. Tutaj graficznie wyświetlana jest między innymi również siła wypadkowa ściany.
W tabeli Siły osiowe w ścianach podany jest procentowy krytyczny druk oraz docisk. Dla tego przykładu oblicza się to w przypadku obciążenia 1 przy pomocy:
ηNcr = N/Ncr = 22,3 kN / 1737 kN = 1,28%
Kolumna ηNc obliczana jest z dopuszczalnej siły ściskającej podzielonej przez istniejącą siłę ściskającą.
ηNc = N/Nc = 22,3 kN / 2520 kN = 0,89%
Nc = fck = 2,1 kN/cm² * 1200 cm² = 2520 kN
