W module dodatkowym RF-/STEEL EC3 istnieje możliwość przeprowadzenia analizy lokalnego wprowadzenia obciążenia dla nieusztywnionych środników według [1] 6.1.7 za pomocą rozszerzenia RF-/STEEL Cold-Formed Sections (rozszerzenie modułu wymaga osobnej licencji). Niniejszy artykuł przedstawia odpowiednie obliczenia na przykładzie belki zginanej, wykonanej z kształtownika C giętego na zimno i obciążonej obciążeniem pojedynczym.
Układ i obciążenie
Belka o długości dwóch metrów wykonana jest z giętego na zimno profilu C 2020 ze stali S 235. Jest ona obciążona obciążeniem pojedynczym o wartości 10 kN w odstępie 50 cm od podpory. Obciążenie działa w środku ścinania. Ciężar własny nie jest uwzględniany.
Przy wyborze profilu z biblioteki należy zwrócić uwagę na to, aby kształt przekroju ceownika odpowiadał kategorii "Kaltgeformte C-Profile". Warunek ten można ustawić za pomocą funkcji filtrowania. Rozszerzenie modułu RF-/STEEL Cold-Formed Sections jest przeznaczone do obliczeń profilów giętych na zimno: ceownik walcowany nie byłby projektowany według [1].
Wprowadzanie danych w RF-/STEEL Cold-Formed Sections
W module dodatkowym RF-/STEEL EC3 ustawienia dla projektowania według EN 1993-1-3 [1] należy wprowadzić w oknie dialogowym "Szczegóły", w zakładce "Kaltgeformte Profile".
Pole wyboru "Nachweis der örtlichen Lasteinleitung nach 6.1.7, falls möglich" steruje, czy program sprawdza lokalne modele zniszczenia w środniku. Jeśli ta opcja jest aktywowana, warunki brzegowe, takie jak na przykład długość sztywnego wprowadzenia obciążenia, można określić w oknie "1.14 Örtliche Lasteinleitungen".
Uwzględnienie obciążenia poprzecznego jest domyślnie aktywowane. Do obliczenia wytężenia środnika w wyniku lokalnego wprowadzenia obciążenia wykorzystywany jest rozkład siły poprzecznej w pręcie. Program analizuje przy tym wszystkie miejsca nieciągłości siły poprzecznej. Jako "Nennlänge der steifen Lasteinleitung" domyślnie ustawiono wartość 0,10 m.
Wynik w RF-/STEEL EC3
Obliczanie przekroju efektywnego odbywa się iteracyjnie w maksymalnie dwóch krokach. Następnie w wynikach obliczeń wyświetlane są wykorzystania na skutek lokalnego wprowadzenia obciążenia. Szczegóły każdego obliczenia są dostępne jako "Zwischenwerte".
Obliczenie dla lokalnego wprowadzenia obciążenia jest przeprowadzane, zgodnie z rozkładem siły poprzecznej, na obu podporach i w miejscu wprowadzenia obciążenia. W miejscu x = 0,00 m występuje największe wykorzystanie. Obliczenie dla tego miejsca wygląda następująco:
Występuje reakcja podporowa na przekroju, który ma tylko jeden środnik. Profil C o grubości blachy t = 2,0 mm ma pasy usztywnione za pomocą krawędzi. Odstęp podpory od swobodnego końca wynosi 0,00 m i jest zatem mniejszy niż 1,5-krotność wysokości środnika hw = 198 mm. W związku z tym do określenia nośności środnika Rw,Rd miarodajne jest równanie [1] (6.15a).
Należy przyjąć następujące parametry:
Wynika z tego następująca nośność środnika:
Warunek obliczeniowy według [1] równania (6.13) jest spełniony:
Dla pozostałych dwóch miejsc obliczeniowych obliczenie przebiega analogicznie.
Alternatywa: Ręczne definiowanie sił
Jeśli rozkład siły poprzecznej nie odzwierciedla wiernie wprowadzonego obciążenia, można ręcznie zdefiniować miejsca przyłożenia obciążenia i wartości obciążeń wraz z nominalnymi długościami sztywnego wprowadzenia obciążenia. Zostało to przykładowo zrealizowane w załączonym modelu RFEM dla sytuacji obliczeniowej 2.
W przypadku siły zdefiniowanej ręcznie nie następuje automatyczne porównanie wpływu siły poprzecznej dla miejsc podparcia. Miejsca te muszą być zdefiniowane pojedynczo z odpowiednimi siłami podporowymi. Należy przy tym aktywować pole wyboru "Freies Ende", jak pokazano na rysunku 05. Tylko wtedy odstęp c ≤ 1,5 hw jest uwzględniany, a do obliczenia używane jest równanie [1] (6.15a). W przeciwnym razie miałoby zastosowanie równanie [1] (6.15d).
Podsumowanie
Za pomocą rozszerzenia modułu RF-/STEEL Cold-Formed Sections dla RF-/STEEL EC3 można między innymi przeprowadzać obliczenia dla lokalnego wprowadzenia obciążenia według [1] rozdziału 6.1.7. Miejsca istotne dla projektowania są przy tym określane automatycznie z rozkładu siły poprzecznej. Alternatywnie możliwe jest ręczne definiowanie sił. Obliczenie dla lokalnego wprowadzenia obciążenia za pomocą RF-/STEEL Cold-Formed Sections odbywa się zgodnie z [1] 6.1.7.2 dla przekrojów z jednym nieusztywnionym środnikiem lub zgodnie z [1] 6.1.7.3 dla przekrojów z dwoma lub więcej nieusztywnionymi środnikami. Przekroje środników z żebrami podłużnymi nie mogą być projektowane według [1] 6.1.7.4.