Ten przykład przedstawia eksperymentalne pomiary sił aerodynamicznych i rozkładu ciśnienia na cylindrze kołowym, które są powszechnie używane jako dane referencyjne do walidacji symulacji CFD w inżynierii wiatrowej. Przepływ wokół cylindra kołowego reprezentuje klasyczny problem aerodynamiczny, gdzie separacja przepływu, formowanie się śladu i efekty liczby Reynoldsa silnie wpływają na siły aerodynamiczne. Ze względu na te zjawiska, powierzchnie zakrzywione, takie jak cylindry, stanowią szczególne wyzwanie dla symulacji numerycznych.
Badania eksperymentalne pokazują, że współczynniki aerodynamiczne cylindra znacznie różnią się w zależności od liczby Reynoldsa i chropowatości powierzchni. Przy wysokich liczbach Reynoldsa typowych dla atmosferycznych przepływów wiatrowych, pomiary często pokazują znaczny rozrzut, co wskazuje, że wyniki zależą nie tylko od liczby Reynoldsa, ale również od charakterystyki powierzchni i warunków turbulencji. Przykład może należeć do Grupy 1, zgodnie z Rysunek 2.2 w WTG-Merkblatt-M3, na podstawie badania średniej wartości prędkości wiatru:
- G1: Wartości jakościowe z niskimi wymaganiami dotyczącymi dokładności do użycia w podstawowym badaniu lub wstępnym projekcie. Wysiłek i wymagania dotyczące poziomu szczegółowości są zredukowane, ponieważ często nie wszystkie warunki brzegowe są w pełni wyjaśnione.
- R1: Odosobniony (bez otaczających budynków), analiza pojedynczych ważnych kierunków wiatru.
- Z1: Statystyczne wartości średnie, pod warunkiem że dotyczą stacjonarnych procesów przepływu, gdzie wahania (np. z powodu turbulencji napływu) mogą być wystarczająco uchwycone innymi środkami.
- S1: Efekty statyczne. Wystarczające jest reprezentowanie modelu konstrukcyjnego z niezbędną szczegółowością mechaniczną, ale bez właściwości masy i tłumienia.