Szacowanie kosztów zarządzane jest w definicjach materiałowych. Opcja może być aktywowana w zakładce Główne specyficznego materiału, jak pokazano na obrazie 2.
Szacowanie kosztów opiera się na koszcie jednostkowym dla prętów, powierzchni i brył. Jednostki mogą być określone przez wagę, objętość lub powierzchnię. Na przykład, jeśli chcesz oszacować koszt związany z prętami w modelu, musisz zdefiniować jednostkę zainteresowania oraz koszt jednostkowy, jak pokazano na obrazie 3.
Biorąc pod uwagę, że dodatek jest aktywowany w Bazach Danych modelu, podczas pracy z modelami i blokami parametryzowanymi, możliwe jest również optymalizowanie parametrów w oparciu o minimalny koszt. Jest to pokazane dla dźwigara kratownicowego na obrazie 4. Jak pokazuje obraz, w liście Globalnych Parametrów zdefiniowane są dwa parametry: liczba komórek oraz wysokość dźwigara kratownicowego. Sposób definiowania parametrów dla modeli i bloków omówiony jest bardziej szczegółowo w artykule bazy wiedzy: Parametryzacja modeli w RFEM 6/RSTAB 9
Ustawienia optymalizacji są dostępne w programie za pomocą menu „Oblicz”. W tym przykładzie zastosowano optymalizację rojem cząsteczek (PSO), a liczba losowych mutacji jest ustawiona na 10% całkowitej liczby (obraz 5). Więcej o optymalizacji można znaleźć w artykule bazy wiedzy: Optymalizacja parametrów w RFEM 6/RSTAB 9 .
W ten sposób program zoptymalizuje parametry (czyli liczbę komórek oraz wysokość dźwigara kratownicowego) i na końcu procesu wygeneruje listę z mutacjami modelu (wariantami). Tam znajdziesz również decydujące wyniki optymalizacji, razem z przypisaniem wartości powiązanych parametrów optymalizacji. Lista ta jest zorganizowana w porządku malejącym.
Na górze pokazuje przyjęte najlepsze rozwiązanie (czyli rozwiązanie najbliższe kryterium optymalizacji, którym w tym przypadku jest minimalny koszt). Dzięki temu możesz zobaczyć różne koszty uzyskane poprzez zmianę liczby komórek i wysokości kratownicy i wybrać najbardziej odpowiednie wartości dla tych parametrów.
