Szacowanie kosztów jest zarządzane w definicjach materiałów, jak pokazano na Rysunku 1. Opcję można aktywować w zakładce Główny danego materiału, jak pokazano na Rysunku 2.
Szacowanie kosztów opiera się na koszcie jednostkowym dla prętów, powierzchni i brył. Jednostki można określić według ciężaru, objętości lub powierzchni. Na przykład, jeśli chcesz oszacować koszty związane z prętami w modelu, musisz zdefiniować interesującą Cię jednostkę oraz koszt jednostkowy, jak pokazano na Rysunku 3.
Pod warunkiem, że rozszerzenie jest aktywowane w danych bazowych modelu, przy pracy z modelami parametrycznymi i blokami możliwa jest również optymalizacja parametrów pod kątem minimalnych kosztów. Pokazano to dla kratownicy na Rysunku 4. Jak widać na rysunku, dwa parametry są zdefiniowane na liście Parametry globalne: liczba komórek i wysokość belki kratownicy. Sposób definiowania parametrów dla modeli i bloków został szczegółowo opisany w artykule bazy wiedzy: Parametryzacja modeli w RFEM 6/RSTAB 9
Ustawienia optymalizacji są dostępne w programie za pomocą menu „Oblicz”. W tym przykładzie zastosowano optymalizację rojem cząstek (PSO), a liczba losowych mutacji została ustawiona na 10% liczby całkowitej (Rysunek 5). Więcej informacji o optymalizacji można znaleźć w artykule bazy wiedzy: Optymalizacja parametrów w RFEM 6/RSTAB 9 .
W ten sposób program zoptymalizuje parametry (czyli liczbę komórek i wysokość belki kratownicy) i na końcu procesu wyświetli listę mutacji (wariantów) modelu. Znajdziesz tam również decydujące wyniki optymalizacji wraz z przypisanymi wartościami parametrów optymalizacji. Lista jest uporządkowana malejąco.
Na górze przedstawiono przyjęte najlepsze rozwiązanie (czyli rozwiązanie najbliższe kryterium optymalizacji, którym w tym przypadku jest koszt minimalny). Dzięki temu można zobaczyć różne koszty uzyskane przy zmianie liczby komórek i wysokości kratownicy oraz wybrać najbardziej odpowiednie wartości tych parametrów.
