Model statyczny
Dla układu przedstawionego na kolejnym obrazku należy zbadać belki pod kątem przewrócenia. W płaszczyźnie dachu znajdują się sześć belek jako tragarze równoległe o długości 18 m oraz dwa stężenia usztywniające. Belki na ścianach szczytowych są podparte słupami i nie są uwzględniane w obliczeniach. Na belki działa obciążenie obliczeniowe qd o wartości 10 kN/m. Chodzi przede wszystkim o wyznaczenie krytycznego momentu zwichrzeniowego. Nie omawia się dalej sprawdzenia w stanie granicznym nośności ani w stanie granicznym użytkowalności.
Dane modelu
| GL24h | - | - | Materiał zgodnie z EN 14080 |
| L | 18 | m | Długość elementu |
| b | 120 | mm | Szerokość elementu |
| h | 1.200 | mm | Wysokość elementu |
| Iz | 172.800.000 | mm4 | Moment bezwładności |
| IT | 647.654.753 | mm4 | Moment bezwładności przy skręcaniu |
| qd | 10 | kN/m | Obciążenie obliczeniowe |
| az | 600 | mm | Położenie obciążenia |
| e | 600 | mm | Położenie podparcia |
Belka jednoprzęsłowa przegubowo podparta bez podpór pośrednich
Dla pełności najpierw analizuje się belkę bez bocznego podparcia (zob. obraz 02). Długość zastępcza pręta przy przyłożeniu obciążenia na górnej krawędzi belki przy a1 = 1,13 i a2 = 1,44 wynosi:
|
lef |
Ersatzstablänge |
|
L |
Trägerlänge, Abstand der seitlichen Halterung |
|
a1,a2 |
Kippbeiwerte |
|
az |
Abstand des Lastangriffs vom Schubmittelpunkt |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
Krytyczny moment zginający można następnie obliczyć następująco:
|
Mcrit |
Kritisches Biegemoment |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
|
lef |
Ersatzstablänge |
W tych przykładach pomija się zwiększenie iloczynu 5-procentowych kwantyli parametrów sztywności ze względu na homogenizację belek z drewna klejonego warstwowo.
Moment zginający działający na belki wynosi:
Analiza wartości własnych daje w wyniku współczynnik wyboczeniowy 0,32. Stąd wynika krytyczny moment zginający
a zatem jest on identyczny z wynikiem rozwiązania analitycznego.
Jak należało się spodziewać dla tej niepodpartej, smukłej belki, działający moment zginający jest większy (o współczynnik 3) od krytycznego momentu zginającego, a belka nie jest więc dostatecznie zabezpieczona przed przewróceniem. Ma temu jednak przeciwdziałać stężenie, które zostanie teraz uwzględnione w obliczeniach.
Belka jednoprzęsłowa przegubowo podparta ze sztywnymi podpórkami pośrednimi
Jeżeli stężenie usztywniające jest dostatecznie sztywne, w praktyce często jako długość zastępczą do sprawdzenia na zwichrzenie przyjmuje się rozstaw bocznych podparć (na przykład przez płatwie). Postępowanie to zostało już przedstawione we wcześniejszym artykule Wyboczenie boczno-skrętne w konstrukcjach drewnianych | Przykłady 1.
Jako L przyjmuje się zatem 2,25 m. Dla a1 = 1,00 i a2 = 0,00 otrzymuje się:
|
lef |
Ersatzstablänge |
|
L |
Trägerlänge, Abstand der seitlichen Halterung |
|
a1,a2 |
Kippbeiwerte |
|
az |
Abstand des Lastangriffs vom Schubmittelpunkt |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
Dla krytycznego momentu zginającego otrzymuje się:
|
Mcrit |
Kritisches Biegemoment |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
|
lef |
Ersatzstablänge |
Ponieważ moment zginający działający na belkę jest mniejszy od krytycznego momentu zginającego, belka przy założeniu sztywnych podpór pośrednich nie jest zagrożona zwichrzeniem.
Analiza wartości własnych z dodatkiem RF-/FE-BGDK daje w wyniku współczynnik wyboczeniowy 2,7815. Stąd wynika krytyczny moment zginający
|
Mcrit |
Kritisches Biegemoment |
|
η |
Verzweigungslastfaktor |
|
Md |
Bemessungsmoment |
Mcrit = 2,7815 ⋅ 405 kNm = 1.126,50 kNm
Belka jednoprzęsłowa przegubowo podparta z elastycznym łożyskowaniem pręta
Jak wyjaśniono w Wyboczenie boczno-skrętne w konstrukcjach drewnianych | Teoria, w [1] dla prętów elastycznie podpartych wyznaczanie długości zastępczej rozszerza się o współczynniki α i β.
Dzięki temu możliwe jest uwzględnienie sztywności na ścinanie stężenia usztywniającego dla zwichrzenia belek. Wyznaczenie sztywności na ścinanie stężenia można przeprowadzić na przykład według [2] rys. 6.34. Jak z tego wynika, zależy ona od typu stężenia, od sztywności osiowej krzyżulców i słupków, od nachylenia krzyżulców oraz od podatności łączników. Dla stężenia przedstawionego na rysunku 01 otrzymuje się sztywność na ścinanie:
|
sid |
Ideelle Schubsteifigkeit des Aussteifungsverbandes |
|
ED |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls der Diagonalen |
|
AD |
Querschnittsfläche der Diagonalen |
|
α |
Winkel zwischen der Diagonalen und der Gurte |
Przy czym ED jest modułem E krzyżulców, a AD ich polem przekroju. Powyższe równanie nie uwzględnia jednak podatności łączników krzyżulców. Tę oraz wydłużenie prętów krzyżulców można uwzględnić przez fikcyjne pole przekroju AD'. Otrzymuje się:
|
sid |
Ideelle Schubsteifigkeit des Aussteifungsverbandes |
|
ED |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls der Diagonalen |
|
AD' |
Fiktive Querschnittsfläche der Diagonalen |
|
α |
Winkel zwischen der Diagonalen und der Gurte |
z
|
AD' |
Fiktive Querschnittsfläche der Diagonalen |
|
AD |
Querschnittsfläche der Diagonalen |
|
ED |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls der Diagonalen |
|
LD |
Länge der Diagonalen |
|
Kser |
Verschiebungsmodul der Verbindung |
Krzyżulce mają wymiary b/h = 120/200 mm i długość LD równą 4,59 m. Moduł przemieszczeniowy połączenia po każdej stronie krzyżulców ma wynosić 110.000 N/mm.
Pole idealne wynosi zatem
AD' = 12.548 mm²
a więc sztywność na ścinanie stężenia, przy kącie krzyżulców do pasa równym 60,64°,
|
sid |
Ideelle Schubsteifigkeit des Aussteifungsverbandes |
|
ED |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls der Diagonalen |
|
AD' |
Fiktive Querschnittsfläche der Diagonalen |
|
α |
Winkel zwischen der Diagonalen und der Gurte |
sid = 44.864 kN
Łożyskowanie pręta na jedno stężenie można z tego zgodnie z [2] wzorem 7.291 przekształcić następująco:
|
Ky' |
Elastische Stabbettung pro Verband |
|
sid |
Ideelle Schubsteifigkeit des Aussteifungsverbandes |
|
L |
Länge des Verbandes |
Dla dwóch stężeń i sześciu belek dla każdej belki dostępna jest następująca stała sprężyny:
|
Ky |
Elastische Stabbettung pro Binder |
|
Ky' |
Elastische Stabbettung pro Verband |
Ky = 455,6 kN/m² = 0,456 N/mm²
Przy założeniu, że KG = ∞, Kθ = 0, Ky = 0,456 N/mm², e = 600 mm, a1 = 1,13 oraz a2 = 1,44, długość zastępcza wynosi:
|
lef |
Ersatzstablänge |
|
L |
Trägerlänge, Abstand der seitlichen Halterung |
|
a1,a2 |
Kippbeiwerte |
|
az |
Abstand des Lastangriffs vom Schubmittelpunkt |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
|
α, β |
Beiwerte zur Berücksichtigung einer Stabbettung |
lef = 0,13
Krytyczny moment zginający przyjmuje w ten sposób utopijną wartość:
|
Mcrit |
Kritisches Biegemoment |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
G0,05 |
5 % Quantile des Schubmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
|
lef |
Ersatzstablänge |
Mcrit = 18.482,84 kNm
Można by oczekiwać wartości podobnej do układu ze sztywnymi podpórkami pośrednimi. Jak wyjaśniono w Wyboczenie boczno-skrętne w konstrukcjach drewnianych | Teoria, stosowanie rozszerzonego wzoru z α i β jest ograniczone w użyciu.
Ściśle rzecz ujmując, ma on zastosowanie tylko wtedy, gdy występuje ugięcie w postaci dużego łuku sinusoidalnego. Czyli wtedy, gdy łożyskowanie jest bardzo podatne. W tym przykładzie nie ma już takiego przypadku. Wielofalowe postacie własne, które przy większych sztywnościach sprężyn prowadzą do najmniejszego współczynnika wyboczeniowego, nie są uwzględnione w tym równaniu, ponieważ opiera się ono na jednofalowym przebiegu sinusoidalnym.
Jak widać na rysunku 07, analiza wartości własnych daje wielofalową postać własną.
W tym przypadku można zastosować procedurę wyprowadzoną przez prof. dr. Heinricha Kreuzingera (2020). Krytyczny moment zginający oblicza się następująco:
|
Mcrit |
Kritisches Biegemoment |
|
az |
Abstand des Lastangriffs vom Schubmittelpunkt |
|
e |
Abstand der Stabbettung vom Schubmittelpunkt |
|
Ky |
elastische Stabbettung pro Binder |
|
L |
Trägerlänge |
|
n |
n-te Eigenlösung |
|
E0,05 |
5 % Quantile des Elastizitätsmoduls |
|
Iz |
Trägheitsmoment um die schwache Achse |
|
G0,05 |
5 %-Quantile des Schubmoduls |
|
IT |
Torsionsträgheitsmoment |
Stała n oznacza 1., 2., 3.… rozwiązanie własne. Należy zatem zbadać kilka rozwiązań własnych, a najmniejszy krytyczny moment zginający jest wtedy rozstrzygający. Dla n = 1…30 otrzymuje się następujące krytyczne momenty zginające.
| n | Mcrit [kNm] | n | Mcrit[kNm] |
|---|---|---|---|
| 1 | 9.523,25 | 16 | 2.214,63 |
| 2 | 4.281,26 | 17 | 2.339,17 |
| 3 | 2.294,32 | 18 | 2.464,92 |
| 4 | 1.605,56 | 19 | 2.591,63 |
| 5 | 1.354,68 | 20 | 2.719,14 |
| 6 | 1.282,70 | 21 | 2.847,30 |
| 7 | 1.294,12 | 22 | 2.976,00 |
| 8 | 1.348,81 | 23 | 3.105,16 |
| 9 | 1.428,05 | 24 | 3.234,71 |
| 10 | 1.522,29 | 25 | 3.364,60 |
| 11 | 1.626,24 | 26 | 3.494,77 |
| 12 | 1.736,77 | 27 | 3.625,20 |
| 13 | 1.851,94 | 28 | 3.755,84 |
| 14 | 1.970,50 | 29 | 3.886,67 |
| 15 | 2.091,60 | 30 | 4.017,68 |
Dla n = 6 Mcrit ma wartość minimalną i wynosi 1.282,70 kNm.
Rozwiązanie z analizy wartości własnych z dodatku RF-/FE-BGDK (zob. rysunek 07) daje:
Mcrit = 3,4376 ⋅ 405 kNm = 1.397,25 kNm
Oba wyniki bardzo dobrze się pokrywają. Rozwiązanie analityczne znajduje się jednak po bezpiecznej stronie, ponieważ w tej procedurze zakłada się uproszczony, stały przebieg momentu zginającego. Stałemu krytycznemu momentowi zginającemu Mcrit przypisuje się następnie krytyczne obciążenie qcrit.
Ponieważ łożyskowanie pręta w tym przykładzie należy uznać za bardzo sztywne i jest ono rozłożone równomiernie na długości belki, otrzymuje się nieco wyższe krytyczne momenty zginające niż przy sztywnym pojedynczym podparciu.
Zgodnie z [3] rozdział 9.2.5.3 (2) stężenia usztywniające muszą być tak sztywne, aby nie została przekroczona pozioma deformacja L/500. Obliczenia należy przy tym przeprowadzić z wartościami obliczeniowymi sztywności (zob. [1] rozdział NCI do 9.2.5.3).
Dla kcrit = 0,195, H = 5 m oraz qp = 0,65 kN/m² jako ciśnienie prędkości podmuchu otrzymuje się następujące obciążenia (zob. [3] rozdział 9.2.5.3):
|
Nd |
Stabilisierungskraft für den Druckgurt |
|
kcrit |
Kippbeiwert |
|
Md |
Bemessungsmoment |
|
h |
Trägerhöhe |
Nd = (1 - 0,195) ⋅ 405 / 1,2 = 271,68 kN
|
qd |
Aussteifungslast |
|
n |
Anzahl der Binder |
|
L |
Trägerlänge |
|
kf,3 |
Modifikationsbeiwert für den Aussteifungswiderstand |
qd = 2,76 kN/m
|
qd,Wind |
Bemessungslast aus Wind |
|
γQ |
Teilsicherheitsbeiwert für veränderliche Einwirkung |
|
cpe |
Außendruckbeiwert |
|
qp |
Böengeschwindigkeitsdruck |
|
h |
Höhe des Gebäudes |
qd,wind = 1,5 ⋅ (0,7 + 0,3) ⋅ 0,65 ⋅ 5 / 2 = 2,44 kN/m
Odkształcenie stężenia usztywniającego przedstawiono na rysunku 08. Obciążenia zostały przy tym jeszcze raz o połowę zmniejszone, ponieważ występują dwa stężenia usztywniające.
Dopuszczalne odkształcenie wynosi:
Potwierdza to założenie bardzo sztywnego stężenia i jest zgodne z niemal identycznymi krytycznymi momentami zginającymi układu ze sztywnymi podpórkami pośrednimi oraz układu z elastycznym łożyskowaniem pręta.
Podsumowanie
Pokazano, jakimi sposobami w konstrukcjach drewnianych można badać przewrócenie belek zginanych. W przypadku powszechnie stosowanych metod należy zwracać uwagę na to, aby stężenia usztywniające były dostatecznie sztywne, by można było przyjąć sztywne podpory. Odpowiednio pokazano warianty na wypadek, gdyby to założenie nie było spełnione. Zasadniczo belki zginane oraz stężenia usztywniające muszą być jeszcze zgodnie z odpowiednią normą sprawdzone pod względem nośności i użytkowalności. Nie jest to jednak przedmiotem tego artykułu.