Równowaga statyczna

Podczas sprawdzania równowagi statycznej weryfikuje się, czy fundament pod wpływem działających oddziaływań pozostaje stabilny w swoim położeniu i nie występuje zniszczenie spowodowane zwichrzeniem.

Zgodnie z EN 1997-1 [1] 2.4.7.2, obliczenie przeprowadza się poprzez porównanie momentów stabilizujących i destabilizujących na krawędziach fundamentu.

EN 1997-1: Równowaga statyczna

Określanie oddziaływań

Do obliczenia określa się momenty destabilizujące na krawędziach fundamentu. Wynikają one w szczególności z sił poziomych oraz mimośrodowo przyłożonych obciążeń pionowych.

Określanie nośności

Momentom destabilizującym przeciwstawiane są momenty stabilizujące, które wynikają głównie z obciążeń pionowych oraz ciężaru własnego fundamentu i przykrywającego podłoża.

Obliczenie

Obliczenie przeprowadza się oddzielnie dla każdej miarodajnej krawędzi fundamentu. Określa się przy tym stosunek momentu destabilizującego do stabilizującego:

Miarodajna wartość wynika jako maksimum ze wszystkich rozpatrywanych kierunków.

IBC 2021 / ACI 318-19 (ASD): Zwichrzenie

Cel obliczenia

Obliczenie na zwichrzenie sprawdza, czy momenty destabilizujące wywołane obciążeniami poziomymi nie przekraczają momentów stabilizujących od obciążenia pionowego działającego na fundament.

Równowaga momentów

Obliczenie przeprowadza się wokół krawędzi fundamentu w kierunku zwichrzenia:

Moment stabilizujący

Moment stabilizujący wynika z obciążenia pionowego działającego na fundament i jego ramienia dźwigni względem rozpatrywanej krawędzi zwichrzenia:

Moment zwichrzenia

Stopień wykorzystania

Wymagany współczynnik bezpieczeństwa Φ_{overturning,lim} można zdefiniować w geotechnicznej konfiguracji obliczeń.

Konfiguracja oprogramowania

Wymagany współczynnik bezpieczeństwa Φ_{overturning,lim} definiuje się w geotechnicznej konfiguracji obliczeń. Wszystkie obciążenia działające na fundament są przejmowane ze zdefiniowanych przypadków obciążenia.