Weryfikacja obrotu fundamentu według DIN EN 1997-1 [1] A 6.6.5 sprawdza, czy na skutek oddziaływań stałych i najbardziej niekorzystnej kombinacji obciążeń poza środkiem ciężkości powierzchni podstawy powstaje niezamknięta spoina. Zapewnia się przy tym, że mimośród wypadkowej nacisku gruntu nie przekracza dopuszczalnych wartości granicznych.
Oznaczenie 1 : Ograniczenie pierwszej szerokości rdzenia jest przedstawione w postaci rombu.
Oznaczenie 2 : Ograniczenie drugiej szerokości rdzenia jest przedstawione w postaci elipsy.
Oznaczenie 3 : Punkt przyłożenia wypadkowej to punkt, w którym całkowite obciążenie wypadkowe działa na podstawę fundamentu.
Oddziaływania stałe
W przypadku fundamentów na gruntach niespoistych i spoistych, w podstawie fundamentu na skutek charakterystycznych oddziaływań stałych nie może powstać niezamknięta spoina. Zapewnia się to, gdy wypadkowa nacisku gruntu znajduje się w obrębie pierwszej szerokości rdzenia. Pierwsza szerokość rdzenia ogranicza dopuszczalny mimośród dwuosiowy w obrębie powierzchni w kształcie rombu.
Sprawdzany warunek ma postać:
Wyprowadzenie warunku Warunek wyprowadza się z następującej nierówności wynikającej z równania prostej:
Wartości bezwzględne są konieczne, aby nierówność ta obowiązywała dla wszystkich ćwiartek i aby rombowe ograniczenie było całkowicie pokryte.
Poszczególne kroki wyprowadzenia można zobaczyć na poniższym rysunku:
Najbardziej niekorzystna kombinacja oddziaływań stałych i zmiennych
Mimośród wypadkowej nacisku gruntu przy oddziaływaniach stałych i zmiennych, charakterystycznych może być maksymalnie tak duży, że podstawa fundamentu aż do swojego środka ciężkości nadal znajduje się pod naciskiem. Oznacza to, że musi być zachowana druga szerokość rdzenia. Jest ona ograniczona przez elipsę.
Sprawdzany warunek ma postać:
Wyprowadzenie warunku Warunek wyprowadza się z następującej nierówności:
Jest to równanie elipsy o środku (0|0) i średnicach 2 ⋅ wy / 3 oraz 2 ⋅wx / 3.
Poszczególne kroki wyprowadzenia można zobaczyć na poniższym rysunku:
