W tabeli Przekroje kategorii „Obliczenia aluminiowe” wymieniono wszystkie przekroje, które zostały utworzone w modelu.
Dopuszczalne przekroje
Obliczenia aluminiowe są możliwe dla wielu typów przekrojów. Kolor czcionki przekrojów informuje o zastosowaniu i dopuszczalności przekroju. Kolory oznaczają:
- czarny = pręty/zestawy prętów z tym przekrojem wybrane do obliczeń w aktywnym dodatku
- czerwony = przekrój nieodpowiedni do obliczeń w aktywnym dodatku
- szary = pręty/zestawy prętów z tym przekrojem niewybrane do obliczeń w aktywnym dodatku
- niebieski = przekrój nieużywany w całym modelu
Ponadto można wykonywać obliczenia cienkościennych przekrojów z programu RSECTION do wyznaczania właściwości przekrojów (zob. rozdział Przekroje RSECTION). Kategorie poszczególnych przekrojów podano w kolumnie tabeli „Typ przekroju”.
Obiekty z nieprawidłowym przekrojem nie są uwzględniane w obliczeniach – nawet jeśli dla tego przekroju aktywowano opcję „Do obliczenia”. W tabeli Obiekty do obliczenia są one automatycznie oznaczane jako „Nieprawidłowy / dezaktywowany”.
Usuwanie przekroju z obliczeń
W przypadku prawidłowego przekroju można wykluczyć z obliczeń wszystkie obiekty, którym przypisano dany przekrój, poprzez dezaktywację pola wyboru „Do obliczenia”. Obiekty te zostaną wówczas sklasyfikowane w tabeli Obiekty do obliczenia jako „Nieprawidłowy / dezaktywowany” i nie będą sprawdzane w obliczeniach.
Modyfikacja przekroju
W razie potrzeby można dostosować właściwości przekroju w oknie dialogowym edycji. W tym celu należy dwukrotnie kliknąć w wiersz przekroju lub kliknąć przycisk
na pasku narzędzi tabeli.
W kolumnie tabeli „Opcje” wyświetlane są ikony dla różnych istniejących ustawień lub zmodyfikowanych wartości (zob. rysunek Tabela wprowadzania przekrojów). Umożliwiają one szybki przegląd zastosowanych przekrojów. Ikona
jest na przykład przypisana do wszystkich przekrojów obliczanych według teorii cienkościennej.
Uwagi dotyczące wyznaczania naprężeń
Sprawdzenia oparte na naprężeniach przekroju są zależne od wybranej dla przekroju teorii obliczeń. Jeżeli dla przekroju aktywowano „Obliczenia cienkościenne”, to zarówno właściwości przekroju, jak i naprężenia używane do obliczeń są wyznaczane według teorii cienkościennej („TWA”). Jeśli ta opcja nie jest aktywna, właściwości przekroju i naprężenia są określane na podstawie rozwiązania MES.
Naprężenia jednostkowe dla odpowiedniego wyznaczania naprężeń stanowią dobrą podstawę do odtworzenia wartości naprężeń użytych w sprawdzeniu. Można je sprawdzić w oknie dialogowym edycji przekroju.
Przekroje RSECTION
Możliwości obliczania przekrojów z programu RSECTION zależą od sposobu modelowania przekroju: jeżeli przekrój zawiera elementy, automatycznie tworzone są pola pojedyncze (części b/t), które umożliwiają obliczenie efektywnego przekroju. Jeśli jednak przekrój jest zdefiniowany przez części bez elementów, nie można utworzyć pól pojedynczych. Automatyczna klasyfikacja przekroju nie jest wtedy możliwa. Ponadto nie można określić grubości poszczególnych części przekroju, tak więc obliczenia są przeprowadzane z wykorzystaniem parametrów materiałowych pierwszego zakresu grubości.
Zastosowanie innego przekroju do obliczeń
Do obliczeń można zastosować inny przekrój niż do obliczeń RFEM: należy kliknąć odpowiedni wiersz w kolumnie tabeli „Użyj innego przekroju do obliczeń”. Następnie za pomocą przycisku
można zaimportować przekrój z biblioteki.
Jeżeli w kolumnie zapisano inny przekrój, w menu kontekstowym dostępne są dodatkowe opcje. Umożliwiają one przekazanie nowego przekroju do RFEM, aby był on również używany w analizie statycznej. Możliwe jest także ponowne zaimportowanie pierwotnego przekroju do tabeli.
Optymalizacja przekroju
Dodatek Obliczenia aluminiowe umożliwia optymalizację przekrojów normowych. W tej uproszczonej optymalizacji program wyszukuje najmniejszy możliwy przekrój w obrębie tej samej serii przekrojów, który spełnia wszystkie sprawdzenia z kryterium obliczeniowym mniejszym niż maksymalne dopuszczalne wykorzystanie zdefiniowane w oknie dialogowym Ustawienia globalne.
Aby zoptymalizować przekrój, należy kliknąć odpowiedni wiersz w kolumnie tabeli „Użyj innego przekroju do obliczeń”. Na liście należy następnie wybrać opcję Optymalizuj.
W przypadku profilu parametrycznego pojawia się okno dialogowe edycji przekroju. W zakładce „Optymalizacja | Obliczenia aluminiowe” można określić parametry optymalizacji.
W kolumnie „Geometria” należy zaznaczyć parametr lub parametry, które mają zostać zmienione. W kolumnach „Min” i „Max” można następnie wprowadzić dolną i górną granicę parametru. Pole „Krok” określa interwał, w którym wymiary parametru zmieniają się podczas procesu optymalizacji. Jeśli mają zostać „zachowane proporcje”, należy zaznaczyć odpowiednie pole wyboru i wprowadzić parametry optymalizacji wymiarów zewnętrznych.
Dla optymalizacji przekroju obowiązują te same warunki co przy zastosowaniu innego przekroju (zob. powyżej). Sprawdzenia są prowadzone dla wszystkich wariantów przekroju z siłami wewnętrznymi z analizy statycznej. Następnie optymalny wariant jest wyświetlany w kolumnie tabeli. Wpływ zmienionego przekroju na sztywności i siły wewnętrzne w modelu RFEM nie jest uwzględniany. Należy zatem skorzystać z możliwości menu kontekstowego, aby przekazać zoptymalizowane przekroje do modelu RFEM (zob. rysunek Menu kontekstowe z opcjami eksportu lub importu).
Kompleksowa optymalizacja konstrukcji jest możliwa dzięki dodatkowi Optymalizacja modelu.