W przypadku prętów lub zestawów prętów z aktywnymi właściwościami wymiarowania w oknie dialogowym edycji znajduje się dodatkowa zakładka Podpory wymiarujące i ugięcie. Zdefiniuj tutaj warunki brzegowe dla sprawdzenia użytkowalności obliczania aluminium.
Wymagania dotyczące sprawdzenia ugięcia dla powierzchni można ustawić w zakładce Ugięcie dialogu edycji powierzchni.
Pręty
Podpory wymiarujące
Podpory wymiarujące umożliwiają segmentację pręta lub zestawu prętów dla sprawdzenia ugięcia. Przypisanie podpór wymiarujących możliwe jest w tabeli na wszystkich węzłach wewnętrznych obiektu. Rozpoznawane są węzły typu 'Węzeł na pręcie' oraz standardowe węzły między prętami zestawu prętów.
Wybierz w liście typ podpory wymiarującej lub utwórz nową przyciskiem
. Przyciskiem
edytujesz wybrany typ podpory wymiarującej. Przycisk
umożliwia graficzny wybór już istniejącej podpory wymiarującej z modelu.
Dla obliczania aluminium można wykorzystać podporę wymiarującą typu 'Ogólny'. Inne sprawdzenia, jak np. wprowadzenie obciążenia lokalnego, nie są aktualnie zaimplementowane. W związku z tym informacje o szerokości lub głębokości podpory dla obliczania aluminium nie są istotne.
Jeśli podporę wymiarującą nie należy uwzględniać do segmentacji, należy dezaktywować opcję 'Aktywna dla obliczania ugięcia'.
Sprawdzenie ugięcia
Segmenty i długości odniesienia
W prawym obszarze dialogu zakładki Podpory wymiarujące i ugięcie wymienione są segmenty, które powstają w wyniku przypisania podpór wymiarujących dla poszczególnych kierunków sprawdzenia ugięcia. Dla każdego punktu sprawdzenia w segmencie wyświetlana długość Lc służy jako długość odniesienia do określenia wartości granicznej. Jeśli chcesz zmienić automatycznie określone długości odniesienia, zaznacz pole kontrolne 'Długości niestandardowe'. Wartości są wtedy edytowalne. Te niestandardowe długości nie są jednak automatycznie dostosowywane, jeśli później zmienisz długość pręta w modelu.
Wartości graniczne dla belek i wsporników
Wartości graniczne ugięcia dla belek podpartych z obu stron i wsporników są zarządzane w konfiguracjach użytkowalności. Odpowiednia wartość graniczna jest stosowana w zależności od układu podpór wymiarujących przy sprawdzeniu dla każdego segmentu: Segment z podporami wymiarującymi po obu stronach lub bez podpór wymiarujących jest uznawany za typ segmentu Belka, a segment z podporą wymiarującą po jednej stronie jako Wspornik.
Kierunek sprawdzenia
Ustal 'Kierunek sprawdzenia', aby określić, które wartości wynikowe ugięcia mają zostać sprawdzone. Na liście dostępne są lokalne osie y i z, wynikowe ugięcie oraz lokalne osie pomocnicze y' i z'. Segmenty poniżej dostosowują się odpowiednio.
Odniesienie przesunięcia
Opcje listy 'Odniesienie przesunięcia' pozwalają na wpływ na wartości ugięcia do sprawdzenia:
- Niesformowany system: Lokalne wartości deformacji uy i uz są wprost pobierane z wyników.
- Uformowane końce segmentu: Wartości ugięcia są zmniejszane o wartości deformacji węzłów początkowych lub końcowych, tak aby tylko lokalne ugięcia zostały sprawdzone.
Wstępne wygięcie
Możesz uwzględnić dla każdego segmentu podwyższenie jako 'Wstępne wygięcie', co pozwala na zmniejszenie wartości ugięcia. Podwyższenie jest przyjmowane jako jednofalowe w segmentach belkowych, a jako liniowy przebieg w segmentach wspornikowych. Wprowadź wstępne wygięcie wc,z lub wc,y jako wartość dodatnią, gdy jest ona w kierunku przeciwnym do lokalnej osi pręta z lub y. Wartości wstępnego wygięcia dla sprawdzeń w kierunku wynikowym przeliczane są na kierunek wynikowy.
Powierzchnie
Przy obliczaniu Powierzchni w stanie granicznym nośności analizowane są naprężenia zastępcze. Sprawdzanie opiera się na właściwościach materiałowych i grubościach powierzchni. W przypadku sprawdzenia użytkowalności wymagane są natomiast specyficzne dane dotyczące powierzchni. Można je wprowadzać w zakładce Ugięcie dialogu edycji powierzchni.
Typ powierzchni
Określ typ powierzchni, aby ustalić, jakie wartości graniczne ugięcia będą stosowane w sprawdzeniach. Na liście dostępne są dwie opcje do wyboru:
- Podparty z obu stron
- Wspornik
Wartości graniczne są przechowywane w dialogu Konfiguracje użytkowalności dla różnych sytuacji wymiarujących powierzchni z podparciem jedno- lub dwustronnym.
Odniesienie przesunięcia
Odniesienie przesunięcia determinuje, który model odniesienia służy do sprawdzenia deformacji. Lista zawiera trzy opcje wyboru:
- Uformowana zdefiniowana przez użytkownika płaszczyzna odniesienia: Jeśli podpory wykazują różne przesunięcia, powinieneś zdefiniować nachyloną płaszczyznę odniesienia dla sprawdzanego przesunięcia uz. Zdefiniuj płaszczyznę w sekcji 'Użytkownik zdefiniowana płaszczyzna odniesienia' poprzez trzy punkty systemu niesformowanego. RFEM oblicza deformacje trzech punktów definiujących, tworzy płaszczyznę odniesienia poprzez te przesunięte punkty i używa wynikowej maksymalnej deformacji uz do sprawdzenia.
- Płaszczyzna równoległa w miejscu minimalnie sformowanego węzła: Ta opcja jest zalecana przy elastycznym podparciu powierzchni. Maksymalna deformacja uz jest odniesiona do płaszczyzny odniesienia przesuniętej równolegle do systemu niesformowanego, która jest utworzona przez RFEM poprzez węzeł o najmniejszej wartości przesunięcia uz,min.
- Niesformowany system: Lokalne deformacje uz są wprost pobierane z wyników i wykorzystywane do sprawdzenia.
Długość odniesienia i typ definicji
Wartość graniczna ugięcia zależy od długości odniesienia Lz. Przy opcjach typu definicji 'Najdłuższa linia ograniczająca' i 'Najkrótsza linia ograniczająca' (domyślnie) RFEM oblicza długość najdłuższej lub najkrótszej krawędzi z geometrii powierzchni i automatycznie ustawia długość odniesienia. Jeśli chcesz zdefiniować długość odniesienia, wybierz w liście typ definicji 'Ręcznie' i wprowadź następną wartość.
