3942x
000109
2024-01-31

Przekroje

W tabeli Przekroje kategorii 'Obliczenia stali' wymieniono wszystkie przekroje, które zostały utworzone w modelu.

Dopuszczalne przekroje

Obliczenia stali są możliwe dla wielu typów przekrojów poprzecznych. Kolor czcionki przekrojów informuje o ich zastosowaniu i dopuszczalności. Kolory oznaczają:

  • czarny: przekrój nadaje się do obliczeń i jest stosowany w analizowanych obiektach
  • czerwony: przekrój nie nadaje się do obliczeń stali
  • niebieski: przekrój nie jest stosowany w modelu
  • szary: przekrój nie jest stosowany w analizowanych obiektach
Informacje

Do obliczeń stali dopuszczalne są większość przekrojów kategorii Normowany, Cienkościenny, Złożony oraz Pręty. Przekrojom tym musi być również przypisany materiał typu Stal.


rsection Przekroje-RSECTION]]). Kategorie poszczególnych przekrojów są podawane w kolumnie tabeli 'Typ przekroju'.

Obiekty z nieprawidłowym przekrojem nie będą uwzględniane w obliczeniach – nawet jeśli dla tego przekroju została aktywowana opcja 'Do obliczeń'. Zostaną automatycznie oznaczone w tabeli Obiekty do obliczeń jako 'Nieprawidłowy/dezaktywowany'.

Informacje

Obliczenia złożonych przekrojów są możliwe tylko wtedy, gdy istnieje Poinifikacja ścinająca (tzn. występuje "interakcja"). Wówczas można również określić i porównać plastyczne wartości oporu z wartościami sił tnących. Złożone przekroje bez poinifikacji ścinającej muszą zostać rozdzielone na dwa oddzielne pręty do obliczeń.

Usunięcie przekroju z obliczeń

Dla prawidłowego przekroju można wykluczyć wszystkie obiekty z obliczeń, których przekrój został przypisany, przez odznaczenie pola kontrolnego 'Do obliczeń'. Wówczas obiekty te zostaną zaklasyfikowane w tabeli Obiekty do obliczeń jako 'Nieprawidłowy/dezaktywowany' i nie będą analizowane podczas obliczeń.

Klasyfikacja przekroju (dla EN 1993, NTC i SIA 263)

Klasyfikacja przekroju w niektórych normach obejmuje ograniczenie obciążalności i zdolności obrotu z powodu lokalnego wyboczenia części przekroju. Jeśli dla przekroju są zaprojektowane poszczególne pola, automatyczna klasyfikacja przekrojów jest domyślnie aktywna. Program sprawdza stosunki c/t sprężanych części przekroju i klasyfikuje przekrój w klasach 1 do 4.

Informacje

Dla przekrojów Klasy 4 w obliczeniach określane są skuteczne wartości przekrojów, aby uwzględnić wpływ lokalnego wyboczenia. Jeśli nie są zdefiniowane poszczególne pola dla lokalnego wyboczenia zgodnie z normą, przekrój jest automatycznie klasyfikowany do Klasy 3 i obliczany elastycznie. Sprawdzenia stosunków c/t oraz dowody lokalnego wyboczenia nie są przeprowadzane.

Można również ręcznie ustawić klasę przekroju na liście kolumny tabeli.

  • Klasa 1/2: Obliczenia są wykonywane przy użyciu plastycznych momentów oporu przekroju bez dodatkowego sprawdzania części c/t.
  • Klasa 3: Wykonywane są elastyczne obliczenia bez żadnego dodatkowego sprawdzania lokalnego wyboczenia.
  • Klasa 4 możliwa: Przy obliczeniach sprawdzane jest, czy uwzględniać skuteczne wartości przekrojów. W zależności od wyniku przekrój jest klasyfikowany do klasy 3 lub klasy 4 i odpowiednio obliczany.

Obliczenia zimno użytych przekrojów (dla EN 1993 i AISC)

Zimno użyte przekroje często wymagają specjalnych dowodów dotyczących lokalnego wyboczenia i stabilności przekroju. Jeśli przekrój jest typu produkcji 'Zimno użyty' i stosuje się normę EN 1993, obiekty z tym przekrojem są automatycznie kwalifikowane zgodnie z EN 1993-1-3 [1] (z wyjątkiem zimno użytych profili pustych). Przy normie AISC 360 zimno użyte przekroje są kwalifikowane zgodnie z AISI S100 [2].

Dla innych norm obliczeniowych nie jest implementowany specyficzny sposób obliczeń dla zimno użytych przekrojów.

Dostosowanie przekroju

W razie potrzeby można dostosować właściwości przekroju w dialogu edycji. Kliknij dwukrotnie w wiersz przekroju lub kliknij przycisk Otwórz okno dialogowe edycji na pasku symboli tabeli.

Wskazówka

Do modelowania i obliczania dowolnych form przekrojów polecamy program RSECTION.

W kolumnie tabeli 'Opcje' wyświetlane są ikony różnych dostępnych ustawień lub zmodyfikowanych wartości (zobacz obraz Tabela wprowadzania dla przekrojów). Dają one szybki przegląd używanych przekrojów. Na przykład ikona Przekrój cienkościenny jest przypisana do wszystkich przekrojów, które zostały obliczone według teorii cienkościennej.

Ważne

Czynniki modyfikacji sztywności, zdefiniowane w Modyfikacja sztywności pręta lub Modyfikacja struktury, nie są uwzględniane w dowodach w dodatku Obliczanie stali.

Uwagi dotyczące określania naprężeń

Dowody napięciowe przekroju opierają się na wybranej teorii obliczeń w przekroju. Jeśli dla przekroju jest aktywna 'Cienkościenna obliczenia', zarówno wartości przekrojów, jak i napięcia używane do obliczeń są określane według teorii cienkościennej ("TWA"). Jeśli ta opcja nie jest aktywna, wartości przekrojów i naprężenia są określane na podstawie rozwiązania FEM.

Jednostkowe naprężenia dla wybranego obliczenia naprężeń stanowią dobrą podstawę do zrozumienia wartości naprężeń używanych w dowodzie. Można je sprawdzić w dialogu edycji przekroju.

Przekroje RSECTION

Możliwości obliczania przekrojów z programu RSECTION zależą od modelowania przekroju: jeśli przekrój posiada elementy, automatycznie generowane są indywidualne pola (części przekroju), które umożliwiają obliczenie efektywnego przekroju. Jeśli jednak przekrój jest definiowany przez części bez elementów, niemożliwe jest generowanie indywidualnych pól. Automatyczna klasyfikacja przekrojów nie jest wtedy możliwa.

Użycie innego przekroju do obliczeń

Można użyć innego przekroju do obliczeń niż dla obliczeń RFEM: kliknij linię odpowiednią kolumnie tabeli 'Użyć innego przekroju do obliczeń'. Przez przycisk Obiekt do edycji można następnie importować przekrój z biblioteki.

Ważne

Zmiana nie ma wpływu na wartości sił na podstawie analizy statycznej. Również są używane do obliczeń nowego przekroju.

Jeśli w kolumnie jest przypisany inny przekrój, dostępne są dodatkowe opcje w menu kontekstowym. Wówczas można przekazać nowy przekrój z powrotem do RFEM, aby mógł być użyty również podczas analizy statycznej. Można również przywrócić pierwotny przekrój do tabeli.

Optymalizacja przekroju

Dodatek Obliczenie stali umożliwia optymalizację standardowych przekrojów. W tej uproszczonej optymalizacji program wyszukuje najmniejszy możliwy przekrój w ramach tej samej serii przekrojów, który spełnia wszystkie warunki dowodowe, z kryterium dowodowym mniejszym niż maksymalne dopuszczalne wykorzystanie ustalone w dialogu Ustawienia globalne.

Aby optymalizować przekrój, kliknij odpowiednią komórkę kolumny tabeli 'Użyć innego przekroju do obliczeń'. Na liście wybierz opcję Optymalizuj.

Dla profilu parametrycznego pojawi się dialog edycji przekroju. W zakładce 'Optymalizacja | Obliczenia stali' można ustawić parametry dla optymalizacji.

Zaznacz w kolumnie 'Geometria' (lub) parametr(y), które mają być zmienione. W kolumnach 'Min' i 'Max' można następnie wprowadzić dolne i górne granice parametru. 'Krok' kontroluje odstęp, w którym wymiary parametru zmieniają się podczas procesu optymalizacji. Aby 'Utrzymać stosunki boków', zaznacz odpowiednie pole kontrolne i wprowadź parametry dla optymalizacji zewnętrznych wymiarów.

Optymalizacja przekrojów odbywa się na tych samych warunkach jak przy użyciu innego przekroju (patrz wyżej). Dowody prowadzone są dla wszystkich wariantów przekrojów z wartościami sił z analizy statycznej. Następnie optymalny wariant jest wyświetlany w kolumnie tabeli. Wpływ zmienionego przekroju na sztywność i wartości sił w modelu RFEM nie jest uwzględniany. Dlatego skorzystaj z możliwości menu kontekstowego, aby przenieść zoptymalizowane przekroje do modelu RFEM (patrz obraz Menu kontekstowe z opcjami eksportu lub importu).

Informacje

Zaleca się, aby po pierwszej optymalizacji przeliczyć wartości sił dla zmienionych przekrojów i ponownie zoptymalizować profile.

Kompleksowa optymalizacja struktury jest możliwa dzięki dodatkowi Optymalizacja i szacowanie kosztów / emisji CO2.


Odniesienia