Pręty | Stateczność

Zakładka Pręty | Stateczność jest dostępna, gdy w zakładce Pręty | Podstawowe zaznaczono pole wyboru 'Przeprowadź analizę stateczności'. Tutaj można dokonać dalszych ustawień dla analizy stateczności.

'Parametr obliczeniowy' podzielone są na kilka kategorii, które różnią się w zależności od normy projektowej.

EN 1993

Zakładka 'Pręty | Stateczność' dla projektowania konstrukcji stalowych wg EN 1993

Metoda obliczeń

Do wymiarowania według Metoda pręta zastępczego zgodnie z rozdziałami 6.3.1 do 6.3.3 wymagane jest zdefiniowanie długości efektywnych. 'Typ konstrukcji według Tabeli B.3' ma znaczenie dla elementów z wyboczeniem w postaci przemieszczenia bocznego. Za pomocą dwóch pól wyboru można sterować, czy równoważne współczynniki momentu przyjmowane są jako C_my = 0.9 i C_mz = 0.9.

Metoda ogólna zgodnie z rozdziałem 6.3.4 wymaga natomiast zdefiniowania warunków brzegowych. Ta metoda obliczeniowa jest w niektórych załącznikach krajowych związana z pewnymi ograniczeniami stosowania. Za pomocą pola wyboru 'Dopuść również dla profili innych niż dwuteowe' można na przykład znieść ograniczenie według załącznika niemieckiego. Również za pomocą opcji 'Metody rozszerzone' mają Państwo możliwość częściowego zniesienia ograniczeń stosowania metody ogólnej. Można na przykład dokonać interpolacji współczynnika redukcji χ_op według wzoru (6.66) lub zastosować europejską krzywą zwichrzenia według Naumesa [1]. Opcja 'Metoda rozszerzona' umożliwia zastosowanie metody ogólnej według rozdziału 6.3.4 do dodatkowego zginania poprzecznego i skręcania (patrz [2]). Dzięki temu można analizować przekroje niesymetryczne oraz pręty o zbieżnym przekroju i zbiory prętów ze zginaniem dwukierunkowym.

Uwzględnianie wpływów z teorii drugiego rzędu

Wpływy z teorii drugiego rzędu według 5.2.2(4) można uwzględnić ręcznie, zwiększając moment zginający wokół osi silnej y lub osi słabej z. Pozwala to na przykład w przypadku ramy, której miarodajną postacią wyboczeniową jest przemieszczenie boczne, wyznaczyć siły wewnętrzne według teorii I rzędu i powiększyć je za pomocą odpowiednich współczynników. Należy w tym celu zaznaczyć pole wyboru i podać współczynnik zwiększający α. Zwiększenie momentu zginającego nie ma wpływu na analizę wyboczenia giętnego według rozdziału 6.3.1. Analiza ta przeprowadzana jest z siłami osiowymi.

Punkt przyłożenia obciążenia dodatnich obciążeń poprzecznych

Jeśli występują obciążenia poprzeczne (w kierunku osi słabej), ważne jest zdefiniowanie, gdzie te siły działają na profilu. Mogą one znacząco wpływać na idealny moment krytyczny M_cr: Obciążenie działające na pas górny belki zginanej w kierunku środka ścinania ma efekt destabilizujący. Jeśli obciążenie działa na pas dolny, ma efekt stabilizujący. Za pomocą pól wyboru należy określić 'Położenie pionowe'.

Parametry dla zwichrzenia

Współczynnik redukcji χ_LT do wyznaczania krzywych zwichrzenia można określić ogólnie według wzoru (6.56) lub specjalnie dla profili walcowanych i podobnych spawanych według wzoru (6.57). Przy ustawieniu domyślnym 'Jeśli to możliwe według wzoru 6.57, w przeciwnym razie według wzoru 6.56' program automatycznie stosuje korzystniejsze równanie. Alternatywnie można nakazać wyznaczanie χ_LT 'Zawsze według wzoru 6.56 Przypadek ogólny (konserwatywny)'.

Pole wyboru 'Użyj współczynnika f do modyfikacji χ_LT według 6.3.2.3(2)' steruje tym, czy stosowany jest współczynnik regulowany w załączniku krajowym, uwzględniający rozkład momentów między bocznymi podporami. Współczynnik ten prowadzi do zwiększenia χ_LT.

6.3.3(4) Parametr k_yy, k_yz, k_zy, k_zz

Norma oferuje dwie metody wyznaczania współczynników interakcji dla 6.3.3(4). Dotyczą one prętów o stałym przekroju, poddanych zginaniu i ściskaniu. Współczynniki interakcji zależą od wybranej metody i są regulowane w Załączniku A (Metoda 1) lub Załączniku B (Metoda 2).

Zwichrzenie profili zamkniętych

Dla profili zamkniętych analiza zwichrzenia nie jest w normie uregulowana wprost: Istnieje tylko niewielkie ryzyko tego rodzaju utraty stateczności. Za pomocą pola wyboru można sterować, czy wymiarowanie ma być przeprowadzane również dla podwójnie symetrycznych profili zamkniętych, z wyjątkiem okrągłych profili zamkniętych.

Analiza stateczności profili formowanych na zimno

Analiza stateczności przekrojów formowanych na zimno przeprowadzana jest według EN 1993-1-3, rozdział 6.2. Do kombinacji zginania i siły osiowej stosowany jest – jeśli to możliwe – wzór (6.36). W przeciwnym razie wymiarowanie następuje według EN 1993-1-1, rozdział 6.3.3 lub 6.3.4.

AISC 360

Zakładka "Pręty | Stateczność'" dla projektowania konstrukcji stalowych według AISC 360

Punkt przyłożenia obciążenia dodatnich obciążeń poprzecznych

Jeśli występują obciążenia poprzeczne (w kierunku osi słabej), ważne jest zdefiniowanie, gdzie te siły działają na profilu. Mogą one znacząco wpływać na idealny moment krytyczny: Obciążenie działające na pas górny belki zginanej w kierunku środka ścinania ma efekt destabilizujący. Jeśli obciążenie działa na pas dolny, ma efekt stabilizujący. Za pomocą pól wyboru należy określić 'Położenie pionowe'.