4085x
000109
2024-01-31

Przekroje

W tabeli Przekroje w kategorii 'Obliczenia stali' wymienione są wszystkie przekroje, które utworzyłeś w modelu.

Dozwolone przekroje

Obliczenia stali są możliwe dla wielu typów przekrojów. Kolor czcionki przekrojów informuje o użyciu i dopuszczalności przekroju. Kolory oznaczają:

  • czarny: przekrój nadaje się do obliczeń i jest używany w obiektach podlegających obliczeniom
  • czerwony: przekrój nie nadaje się do obliczeń stali
  • niebieski: przekrój nie jest używany w modelu
  • szary: przekrój nie jest używany w obiektach podlegających obliczeniom
Informacje

Dla obliczeń stali dopuszczalne są większość przekrojów z kategorii Normowane, Cienkościenne, Złożone oraz Belki. Dla tych przekrojów musi być przypisany również materiał typu Stal.


Ponadto można obliczać cienkościenne przekroje z programu wartości przekrojów RSECTION (patrz sekcja Przekroje RSECTION). Kategorie poszczególnych przekrojów są podawane w kolumnie tabeli 'Typ przekroju'.

Obiekty z nieważnym przekrojem nie są uwzględniane w obliczeniach – nawet jeśli dla tego przekroju opcja 'Do obliczeń' jest aktywna. W tabeli Obiekty do obliczeń są one automatycznie oznaczane jako 'Nieprawidłowe / dezaktywowane'.

Informacje

Obliczenia złożonych przekrojów są możliwe tylko wtedy, gdy występuje Spójność ścinania (czyli istnieje "interakcja"). Wówczas można również określić plastyczne wartości odporności i porównać z siłami wewnętrznymi. Złożone przekroje bez spójności ścinania muszą zostać rozłożone na dwa oddzielne belki do obliczeń.

Usunięcie przekroju z obliczeń

Dla prawidłowego przekroju można wykluczyć wszystkie obiekty z obliczeń, którym przypisany jest przekrój, poprzez dezaktywację pola wyboru 'Do obliczeń'. W ten sposób obiekty te są w tabeli Obiekty do obliczeń klasyfikowane jako 'Nieprawidłowe / dezaktywowane' i nie są uwzględniane w obliczeniach.

Klasyfikacja przekrojów (dla EN 1993, NTC i SIA 263)

Klasyfikacja przekrojów w niektórych normach uwzględnia ograniczenie możliwości obciążenia i zdolności rotacyjnej przez lokalne wyboczenia części przekroju. Jeśli dla przekroju przypisane są pola jednostkowe, automatyczna klasyfikacja przekroju jest domyślnie aktywna. Program sprawdza stosunki c/t elementów przekroju poddanych ściskaniu i klasyfikuje przekrój do klas 1 do 4.

Informacje

Dla przekrojów Klasy 4 przy dowodzie ustalane są efektywne wartości przekroju, aby uwzględnić wpływ lokalnego wyboczenia. Jeśli nie ma przypisanych pól jednostkowych dla lokalnych wyboczeń zgodnie z normą, przekrój jest automatycznie klasyfikowany jako Klasa 3 i obliczany elastycznie. Przegląd stosunków c/t i dowody lokalnych wyboczeń nie są wykonywane.

W liście w kolumnie tabeli można również ręcznie ustawić klasę przekroju.

  • Klasa 1/2: Obliczenia wykonuje się z plastycznymi odpornościami przekroju bez dalszej weryfikacji części c/t.
  • Klasa 3: Wykonywane są obliczenia elastyczne bez dalszej weryfikacji pod kątem lokalnego wyboczenia.
  • Klasa 4 możliwa: W obliczeniach weryfikuje się, czy należy uwzględnić efektywne wartości przekroju. W zależności od wyniku przekrój jest klasyfikowany do Klasy 3 lub Klasy 4 i odpowiednio obliczany.

Obliczenia przekrojów zimnogiętych (dla EN 1993 i AISC)

Przekroje zimnogięte zwykle wymagają szczególnych dowodów pod kątem lokalnego wyboczenia i stabilności przekroju. Dla przekroju wykonanego metodą 'Zimnogięty' i normy obliczeniowej EN 1993 obiekty z tym przekrojem są automatycznie weryfikowane zgodnie z EN 1993-1-3 [1] (z wyjątkiem zimnogiętych profili zamkniętych). Dla normy obliczeniowej AISC 360 przekroje zimnogięte są weryfikowane zgodnie z AISI S100 [2].

Dla innych norm obliczeniowych nie jest zaimplementowane specyficzne obliczanie przekrojów zimnogiętych.

Dostosowanie przekroju

Jeśli to konieczne, możesz dostosować właściwości przekroju w oknie dialogowym edycji. Kliknij dwukrotnie w wiersz przekroju lub na przycisk Otwórz okno dialogowe edycji w pasku narzędzi tabeli.

Wskazówka

Do modelowania i obliczania dowolnych kształtów przekrojów polecamy program RSECTION.

W kolumnie tabeli 'Opcje' wyświetlane są ikony różnych dostępnych ustawień lub zmodyfikowanych wartości (zobacz obraz Tabela wejściowa dla przekrojów). Zapewniają szybki przegląd używanych przekrojów. Na przykład ikona Przekrój cienkościenny jest przypisana do wszystkich przekrojów obliczonych zgodnie z teorią cienkościenną.

Ważne

Czynniki modyfikacji sztywności zdefiniowane w Modyfikacja sztywności pręta lub Modyfikacja struktury nie są uwzględniane w odniesieniu do wyników obliczeń w dodatku Stal.

Wskazówki dotyczące określania naprężeń

Napięciowe dowody w przekroju opierają się na wybranej teorii obliczeniowej w przekroju. Jeśli dla przekroju jest aktywowana opcja 'Model cienkościenny', wartości przekrojowe oraz naprężenia używane do obliczeń są obliczane według teorii cienkościennej ("TWA"). Jeśli ta opcja nie jest aktywna, wartości przekrojowe i naprężenia są określane na podstawie rozwiązania MES.

Jednostkowe naprężenia dla danego sposobu określania naprężeń stanowią dobrą podstawę do analizy wartości naprężeń używanych w dowodach. Można je sprawdzić w oknie dialogowym edycji przekroju.

Przekroje RSECTION

Możliwości obliczeń przekrojów z programu RSECTION zależą od modelowania przekroju: Jeśli przekrój posiada elementy, to automatycznie generowane są pola jednostkowe (części przekroju), które umożliwiają obliczenie efektywnego przekroju. Jeśli jednak przekrój jest zdefiniowany bez elementów, pola jednostkowe nie mogą być generowane. Automatyczna klasyfikacja przekroju nie jest wtedy możliwa.

Używanie innego przekroju do obliczeń

Możesz użyć innego przekroju do obliczeń niż w obliczeniach RFEM: Kliknij w odpowiedni wiersz kolumny tabeli 'Użyj innego przekroju do obliczeń'. Przyciskiem Obiekt do edycji możesz importować przekrój z biblioteki.

Ważne

Zmiana nie wpływa na siły wewnętrzne analizy statycznej. Są one również stosowane do obliczeń nowego przekroju.

Jeśli w kolumnie znajduje się inny przekrój, w menu kontekstowym dostępne są dodatkowe opcje. Możesz przekazać nowy przekrój do RFEM, aby był on również używany w analizie statycznej. Możliwe jest również ponowne zaimportowanie oryginalnego przekroju do tabeli.

Optymalizacja przekroju

Dodatek Stal oferuje możliwość optymalizacji standardowych przekrojów. W tej uproszczonej optymalizacji program szuka najmniejszego możliwego przekroju w tej samej serii przekrojów, który spełnia wszystkie dowody z kryterium obliczeniowym mniejszym niż maksymalne dozwolone wykorzystanie ustalone w dialogu Ustawienia globalne.

Aby zoptymalizować przekrój, kliknij w odpowiednią komórkę kolumny tabeli 'Użyj innego przekroju do obliczeń'. Wybierz wówczas opcję Optymalizuj z listy.

Dla profilu parametrycznego pojawi się okno dialogowe edycji przekroju. W zakładce 'Optymalizacja | Obliczenia stali' możesz ustawić parametry dla optymalizacji.

Zaznacz w kolumnie 'Geometria' parametr (lub parametry), który ma zostać zmieniony. W kolumnach 'Min' i 'Max' możesz określić dolne i górne granice parametru. 'Krok' określa przedział, w jakim wymiary parametru zmieniać się będą podczas procesu optymalizacji. Jeśli chcesz utrzymać 'Stałe proporcje', zaznacz odpowiednie pole wyboru i podaj parametry dla optymalizacji zewnętrznych wymiarów.

Dla optymalizacji przekrojów obowiązują te same warunki, co przy korzystaniu z innego przekroju (zobacz wyżej). Dowody są prowadzone dla wszystkich wariantów przekrojów z siłami wewnętrznymi analizy statycznej. Następnie optymalny wariant jest wyświetlany w kolumnie tabeli. Wpływ zmienionego przekroju na sztywności i siły wewnętrzne w modelu RFEM nie jest uwzględniany. Dlatego warto skorzystać z możliwości menu kontekstowego, aby przenieść zoptymalizowane przekroje do modelu RFEM (zobacz obraz Menu kontekstowe z opcjami eksportu lub importu).

Informacje

Zaleca się, po pierwszej optymalizacji, ponowne przeliczenie sił wewnętrznych z zmienionymi przekrojami i ponowne zoptymalizowanie profili.

Pełna optymalizacja struktury jest możliwa dzięki dodatkowi do Optymalizacja kosztów i oszacowanie emisji CO2.


Odniesienia