Konfiguracja stanu granicznego użytkowalności jest podzielona na kilka zakładek, które w przejrzysty sposób strukturyzują ustawienia dla poszczególnych sprawdzeń.
Pręty
W zakładce Pręty okna dialogowego 'Konfiguracja stanu granicznego użytkowalności' definiuje się wartości graniczne obowiązujące dla deformacji prętów i zestawów prętów.
Wartości graniczne stanu granicznego użytkowalności (ugięcia) wg 7.2
Istnieją różne typy sytuacji obliczeniowych dla sprawdzeń stanu granicznego użytkowalności (patrz rozdział Sytuacje obliczeniowe podręcznika RFEM). W sprawdzeniu według EN 1999-1-1 rozróżnia się kombinację charakterystyczną, częstą i quasi-stałą. Dla każdego typu kombinacji można zdefiniować specyficzne wartości graniczne ugięć, które obowiązują odpowiednio dla kierunków osi prętów.
Wartości graniczne deformacji są zasadniczo odnoszone do długości elementów: Im dłuższy pręt, tym większe ugięcia są dopuszczalne. Na liście obok 'Typu definicji' można wybrać, w jakiej formie zdefiniować wartość graniczną.
- Wartość względna: Wartość graniczna jest definiowana w odniesieniu do długości pręta lub zestawu prętów.
- Wartość bezwzględna: Wartość maksymalnego ugięcia jest definiowana bezpośrednio.
- Suma wartości względnej i bezwzględnej: Wartość graniczna sumuje się z wartości względnej i wartości bezwzględnej.
- Min. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczna obowiązuje mniejsza wartość wartości względnej lub bezwzględnej.
- Maks. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczna obowiązuje większa wartość wartości względnej lub bezwzględnej.
W zależności od podparcia elementu – podparta dwustronnie 'belka' lub jednostronnie podparta 'belka wspornikowa' – z reguły istotne są różne wartości graniczne ugięcia. Typ występujący dla danego segmentu jest określany automatycznie na podstawie przypisanych podpór obliczeniowych: Segment z podporami obliczeniowymi po obu stronach lub bez podpory obliczeniowej jest klasyfikowany jako belka, segment z podporą obliczeniową po jednej stronie jako belka wspornikowa. Podpory obliczeniowe można zdefiniować w zakładce Podpory obliczeniowe i ugięcie prętów i zestawów prętów.
W razie potrzeby można dostosować wstępnie ustawione wartości graniczne dla analizy deformacji obiektów.
Jeżeli w analizie deformacji ma być uwzględnione wstępne ugięcie odwrotne (wstępna deformacja elementu podczas montażu), można tę wstępną krzywiznę podać we właściwościach pręta lub zestawu prętów (patrz rozdział Podpory obliczeniowe i ugięcie). Można tam również określić, czy maksymalne przemieszczenia odnoszą się do przemieszczonych końców segmentu, czy do nieodkształconego układu wyjściowego.
Drganie
Kategoria 'Drganie' umożliwia sprawdzenie deformacji dla analizy drgań w prosty sposób, odnosząc się do amplitudy drgań. Dla tego sprawdzenia uwzględniane są wszystkie sytuacje obliczeniowe, którym w tabeli Sytuacje obliczeniowe przypisano typ SGU - Drganie. Zakłada się, że są to odpowiednie kombinacje obciążeń lub kombinacje wyników, które zawierają wartości maksymalne amplitud drgań w postaci ugięć. Są one porównywane z wartością graniczną w odpowiednim kierunku osi.
Uwzględnić wstępne ugięcie odwrotne w następujących sytuacjach obliczeniowych
Należy aktywować pola wyboru dla sytuacji obliczeniowych, w których ma być uwzględniane wstępne ugięcie odwrotne.
Powierzchnie
W zakładce Powierzchnie okna dialogowego 'Konfiguracja stanu granicznego użytkowalności' definiuje się wartości graniczne obowiązujące dla deformacji powierzchni.
Podobnie jak w przypadku Pręty istnieją różne typy sytuacji obliczeniowych dla sprawdzeń stanu granicznego użytkowalności. Dla każdego typu kombinacji można zdefiniować specyficzne wartości graniczne ugięć. Odnoszone są one do długości elementów. Lista obok 'Typu definicji' zawiera kilka możliwości wyboru, w jakiej formie można zdefiniować wartość graniczną (patrz rysunek Ustawianie odniesienia deformacji):
- Wartość względna: Wartość graniczna jest definiowana w odniesieniu do długości powierzchni.
- Wartość bezwzględna: Wartość maksymalnego ugięcia jest definiowana bezpośrednio.
- Suma wartości względnej i bezwzględnej: Wartość graniczna sumuje się z wartości względnej i wartości bezwzględnej.
- Min. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczna obowiązuje mniejsza wartość wartości względnej lub bezwzględnej.
- Maks. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczna obowiązuje większa wartość wartości względnej lub bezwzględnej.
W zależności od podparcia elementu – podparta dwustronnie powierzchnia lub jednostronnie podparta powierzchnia wspornikowa – z reguły istotne są różne wartości graniczne ugięcia. To podparcie jako 'Typ powierzchni' należy zdefiniować we właściwościach powierzchni lub zestawu powierzchni w zakładce Ugięcie. Można tam również określić, czy maksymalne przemieszczenia odnoszą się do układu nieodkształconego, odkształconej płaszczyzny odniesienia czy powierzchni równoległej oraz podać sposób określania długości odniesienia.
W razie potrzeby można dostosować wstępnie ustawione wartości graniczne dla analizy deformacji obiektów.