Konfiguracja użytkowalności jest podzielona na kilka zakładek, które przejrzyście strukturyzują wymagania dla poszczególnych dowodów.
Pręty
W zakładce Pręty w oknie dialogowym 'Konfiguracja użytkowalności' określasz wartości graniczne dla odkształceń prętów i zestawów prętów.
Granice użytkowalności (ugięcia)
Dla dowodu użytkowalności możesz określić specyficzne wartości graniczne dla ugięć, odnosząc się każdorazowo do kierunków osi pręta.
Wartości graniczne odkształceń odnoszą się zasadniczo do długości elementów: Im dłuższy jest pręt, tym większe ugięcia są dopuszczalne. Na liście obok 'Typu definicji' możesz wybrać, w jakiej formie chcesz określić wartość graniczną.
- Wartość względna: Wartość graniczną określa się w odniesieniu do długości pręta lub zestawu prętów.
- Wartość bezwzględna: Wartość maksymalnego ugięcia jest określana bezpośrednio.
- Suma wartości względnej i bezwzględnej: Wartość graniczna to suma wartości względnej i bezwzględnej.
- Min. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczną przyjmuje się mniejszą z wartości względnej lub bezwzględnej.
- Maks. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczną przyjmuje się większą z wartości względnej lub bezwzględnej.
W zależności od podparcia elementu – podparty z obu stron 'belka' lub jednostronnie podparty 'wspornik' – zazwyczaj istotne są różne wartości graniczne ugięcia. Typ, który obowiązuje dla określonego segmentu, jest automatycznie określany na podstawie przypisanych łożysk projektowych: Segment z łożyskami projektowymi po obu stronach lub bez łożysk projektowych zostanie zaklasyfikowany jako belka, segment z łożyskiem projektowym z jednej strony jako wspornik. Łożyska projektowe możesz określić w zakładce Bemessungsauflager und Durchbiegung prętów i zestawów prętów.
Jeśli to konieczne, dostosuj wstępnie ustawione wartości graniczne dla dowodów odkształceń obiektów.
Jeżeli w dowodzie odkształcenia należy uwzględnić przewieszenie (wstępne odkształcenie elementu przy montażu), możesz określić to przewieszenie w właściwościach pręta lub zestawu prętów (zobacz rozdział Bemessungsauflager und Durchbiegung). Tam możesz również określić, czy maksymalne przemieszczenia odnoszą się do przesuniętych końców segmentów czy do niewypaczonego systemu początkowego.
Powierzchnie
W zakładce Powierzchnie w oknie dialogowym 'Konfiguracja użytkowalności' określasz wartości graniczne dla odkształceń powierzchni.
Wartości graniczne ugięcia odnoszą się do długości elementów. Lista obok 'Typu definicji' zawiera kilka opcji, w jakiej formie można zdefiniować wartość graniczną (zobacz obraz Bezug der Verformung festlegen):
- Wartość względna: Wartość graniczną określa się w odniesieniu do długości powierzchni.
- Wartość bezwzględna: Wartość maksymalnego ugięcia jest określana bezpośrednio.
- Suma wartości względnej i bezwzględnej: Wartość graniczna to suma wartości względnej i bezwzględnej.
- Min. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczną przyjmuje się mniejszą z wartości względnej lub bezwzględnej.
- Maks. wartości względnej i bezwzględnej: Jako wartość graniczną przyjmuje się większą z wartości względnej lub bezwzględnej.
W zależności od podparcia elementu – powierzchnia podparta z obu stron lub jednostronnie podparta powierzchnia wspornikowa – zazwyczaj istotne są różne wartości graniczne ugięcia. To podparcie określa się jako 'Typ powierzchni' w właściwościach powierzchni lub zestawu powierzchni w zakładce Durchbiegung. Tam możesz również określić, czy maksymalne przemieszczenia odnoszą się do niewypaczonego systemu, odkształconej płaszczyzny odniesienia czy powierzchni równoległej i wskazać, jak należy określić długość odniesienia.
Jeśli to konieczne, dostosuj wstępnie ustawione wartości graniczne dla dowodów odkształceń obiektów.