Analiza zdolności odkształceniowej jest uzależniona od założenia, że geometria modelu wykazuje właściwości nieliniowe. Możliwe są różne rodzaje nieliniowości.
Przegub prętowy z nieliniowością
Końcom prętów można przypisywać przeguby nieliniowe. Do analizy Pushover szczególnie nadają się normowane przeguby dla stali według FEMA 356 [1] z kryteriami plastycznymi. Opisują one zależność występującego momentu od momentu uplastycznienia oraz występującego kąta obrotu od kąta obrotu uplastycznienia. Linia pracy zależy od granicy plastyczności przekroju.
Alternatywnie można użyć przegubów typu Plastyczny | Diagram z niestandardowymi kryteriami akceptacji. Właściwości nieliniowe można jednak opisać również w formie zwykłego przegubu prętowego, definiując go jako Diagram.
Nieliniowe właściwości materiałowe
Analiza Pushover umożliwia również uwzględnienie nieliniowego zachowania materiału. Można na przykład zastosować materiał [[#/de/downloads-und-infos/dokumente/online-handbuecher/rfem-6/000076#masonry Mur] przychodzący], aby wyznaczyć krzywą nośności.
Można również definiować materiały niestandardowe za pomocą własnych linii pracy. Do tego celu szczególnie nadaje się model materiałowy Izotropowe uszkodzenie. Szczegółowe informacje o tym modelu materiałowym znajdziesz w artykule fachowym.
Do stosowania niestandardowych linii pracy potrzebna jest licencja dodatku analitycznego Nieliniowe zachowanie materiału. Ten dodatek jest opisany w rozdziale Nieliniowe zachowanie materiału podręcznika RFEM.