1163x
004049
2024-02-05

Konfiguracje analizy sztywności

W oknie dialogowym Konfiguracja analizy sztywności można dokonać podstawowych ustawień dotyczących określania sztywności połączenia stalowego. Ustawienia te są stosowane do podmodelu, który jest tworzony w tle na potrzeby obliczeń.

Ważne

Ustawienia konfiguracji analizy sztywności mają zastosowanie do wszystkich połączeń, którym ta konfiguracja jest przypisana. Jeżeli do obiektu przeznaczonego do wymiarowania nie jest przypisana żadna konfiguracja, wówczas dla węzła połączenia nie zostanie określona żadna sztywność!

„Lista” po lewej stronie wyświetla wszystkie konfiguracje istniejące w modelu. Za pomocą przycisku Nowy można utworzyć nową konfigurację opartą na wartościach domyślnych normy projektowej określonej w danych podstawowych . Alternatywnie można skopiować istniejącą konfigurację za pomocą przycisku Kopiuj , a następnie dostosować parametry obliczeniowe. Przycisk Usuń usuwa konfigurację wybraną na liście.

Podstawa

Zakładka Podstawa zarządza ważnymi 'parametrami obliczeniowymi' dla analizy sztywności.

Typ analizy sztywności

Należy określić, czy ma zostać wyznaczona 'sztywność początkowa' Sj,ini, czy też wygenerowany 'wykres sztywności'.

Interakcja połączenie-konstrukcja

Pole wyboru 'Generuj przeguby w modelu globalnym' umożliwia zastosowanie wyników analizy sztywności w modelu RFEM w postaci przegubów prętowych. Program RFEM generuje przeguby o sztywnościach sprężystych połączeń i przypisuje je do prętów.

Ważne

Wyznaczona w analizie sztywności początkowa Sj,ini musi zostać zmodyfikowana za pomocą współczynnika korekcyjnego η zgodnie z EN 1993-1-8 [1] Tabela 5.2, jeżeli Mj,Ed jest nie mniejsze niż 2/3 MjRd.

Klasyfikacja według sztywności

Pole wyboru 'Ramy z układami stężającymi' określa, czy występuje układ stężający, który redukuje przemieszczenie poziome o co najmniej 80%. Zaznaczenie tej opcji wpływa ostatecznie na współczynnik Kb, który wynosi wtedy tylko 8 zamiast 25.

Analiza

Lista dla typu analizy umożliwia wybór między teorią I rzędu a teorią drugiego rzędu (PΔ).

Jeżeli obliczenia nie są zbieżne przy ustawieniu domyślnym wynoszącym maksymalnie 100 iteracji, należy odpowiednio zwiększyć 'Maksymalną liczbę iteracji'. Dalsze wskazówki można znaleźć w rozdziale Ustawienia analizy statycznej podręcznika RFEM.

Aby uzyskać lepszą zbieżność i uniknąć niestateczności w układach nieliniowych, zaleca się stosowanie kilku kroków obciążenia. Duża 'liczba kroków obciążenia' wpływa jednak niekorzystnie na czas obliczeń.

Modelowanie

'Współczynnik długości pręta' określa długość modelu zastępczego pręta. Większa wartość z długości i szerokości opisanego prostokąta jest mnożona przez podaną tutaj wartość.

Siatka

Ostatnia kategoria oferuje różne opcje ustawień dla siatki ES, ponieważ w zależności od typu połączenia mogą być wymagane różne stopnie gęstości siatki. Można określić 'Ogólnie' minimalny i maksymalny rozmiar elementu.

Ponadto liczbę lub rozmiar elementów skończonych dla różnych komponentów – prętów, płyt, śrub, spoin – można dostosować do geometrii połączenia. Im większa liczba elementów lub im mniejszy ich rozmiar, tym drobniejsza jest siatka.

Ustawienia domyślne parametrów obliczeniowych powinny być odpowiednie dla większości przypadków i zapewniać wystarczająco dokładne wyniki, również pod względem czasu obliczeń.


Odniesienia