Komponent Nakładka łączy blachę z blachą referencyjną. Najczęściej połączenie na nakładkę stosuje się w przypadku połączeń przegubowych. W ramach tego komponentu możliwe jest również połączenie drugiej blachy.
Do połączenia
Pierwsza kategoria ustawień komponentu zarządza definicją prętów przyłączanych i pręta referencyjnego.
W wierszu Pręt przyłączany 1 | Blacha należy zdefiniować pręt, który ma zostać przyłączony. Drugi podłączony pręt jest opcjonalny.
Należy wskazać blachę pręta, do której mocowana jest nakładka.
Następnie wybierz pręt referencyjny. Jego blacha zostanie automatycznie rozpoznana.
W wierszach Przesunięcie można zdefiniować odległość między powierzchnią elementu przyłączanego a elementem referencyjnym.
Nakładka
Kolejna kategoria steruje definicją kątownika, zaczynając od materiału i przekroju. Jeśli zdefiniowano dwa elementy przyłączane, parametry można zdefiniować oddzielnie.
Gdy pole wyboru Przekrój obrócony nie jest zaznaczone, nakładka jest umieszczana w taki sposób, że jej oś przekroju jest prostopadła do pręta referencyjnego. Jeśli opcja jest wybrana, oś przebiega równolegle do pręta referencyjnego.
Położenie odnosi się do umieszczenia kątowników w stosunku do przyłączonej blachy: Przód, Tył lub Obie strony blachy.
Rozmiar kątownika można zdefiniować za pomocą Przesunięcia lub Długość i położenie. Wybierz odpowiednią opcję z listy.
W przypadku definiowania rozmiaru za pomocą Przesunięcia, wyprowadzany jest on z górnych i dolnych odległości od krawędzi pręta, które można określić. W ostatnim wierszu można sprawdzić długość, ale nie można jej zmienić.
W przypadku wyboru opcji Długość i położenie rozmiar można wprowadzić bezpośrednio. Położenie można zmienić, definiując mimośród, mierzony od punktu środkowego przyłączonego pręta do punktu środkowego nakładki.
Śruby
Każda nakładka ma dwie grupy śrub – jedną dla elementu referencyjnego i jedną dla elementu przyłączanego. Ostatnie kategorie zarządzają właściwościami tych śrub.
W pierwszym wierszu należy zdefiniować średnicę śruby i klasę śruby, wybierając odpowiednie wpisy z list.
W następnych dwóch wierszach można zdefiniować rozstaw śrub w kierunku poziomym i pionowym. Odległości od krawędzi i odstępy między osiami są wprowadzane do wiersza, oddzielone spacjami. Odstępy podgrupy można również wprowadzić jako mnożenie (np. 3*50). Brakujące wpisy są automatycznie uzupełniane zgodnie z geometrią nakładki.
Funkcję Śruby sprężane należy aktywować, aby uwzględnić sprężanie. Współczynnik siły sprężającej i współczynnik tarcia pod podkładką są zdefiniowane w stanu granicznego nośności.
Jeżeli opcja Gwint w płaszczyźnie ścinania jest aktywna, do obliczeń nośności na ścinanie przyjmowana jest mniejsza wytrzymałość (zredukowane pole przekroju) zgodnie z wybraną normą projektową.