Komponent Blacha czołowa do płyty umożliwia połączenie pręta z innym za pomocą blachy czołowej, płyty odniesienia, usztywnienia, grupy śrub i spoin.
Do połączenia
Pierwsza kategoria ustawień komponentu zarządza definicją dołączanego pręta i pręta odniesienia.
Blacha czołowa
Druga kategoria steruje definicją blachy czołowej. Wybierz materiał płyty ze zdefiniowanych materiałów lub utwórz nowy materiał. Następnie wprowadź grubość płyty.
Wymiary płyty można zdefiniować za pomocą Przesunięcia lub Wymiary i położenie. Wybierz odpowiednią opcję z listy.
Jeśli definiujesz blachę czołową przez Przesunięcia, wymiary płyty są wyznaczane z wymiarów przekroju dołączanego pręta – poprzez 4 przesunięcia w płaszczyźnie przekroju. Oznacza to, jak daleko blacha czołowa wystaje poza obrys przekroju. Całkowite wymiary blachy można sprawdzić w ostatnich wierszach, ale nie można ich zmienić.
Jeśli wybierzesz opcję Wymiary i pozycja, możesz bezpośrednio wprowadzić rozmiar blachy. Pozycja blachy czołowej odnosi się do dołączanego pręta: Pozycja pionowa jest mierzona od górnej krawędzi profilu (wartości dodatnie w górę), podczas gdy mimośród poziomy jest mierzony od środka ciężkości przekroju pręta.
Przełączanie między typami definicji nie zmienia ani pozycji, ani wymiarów blachy. Wartości są przeliczane, aby odzwierciedlić bieżącą definicję.
Płyta odniesienia
Kolejna kategoria steruje definicją płyty odniesienia – blachy przyspawanej do pręta odniesienia. Wybierz materiał blachy ze zdefiniowanych materiałów lub utwórz nowy materiał. Następnie wprowadź grubość blachy.
Tutaj również można zdefiniować wymiary blachy za pomocą Przesunięcia lub Wymiary i położenie.
Jeśli definiujesz blachę przez Przesunięcia, szerokość jest wyznaczana z wymiarów przekroju pręta odniesienia – poprzez lewe i prawe przesunięcie. Oznacza to, jak daleko blacha czołowa wystaje poza obrys przekroju. Szerokość blachy można sprawdzić w ostatnich wierszach, ale nie można jej zmienić. Wysokość jest wprowadzana bezpośrednio jako wymiar.
Jeśli wybierzesz opcję Wymiary i pozycja, możesz bezpośrednio wprowadzić rozmiar blachy. Mimośrody definiują pozycję płyty odniesienia w płaszczyźnie obrysu. Mimośród pionowy przesuwa płytę wzdłuż jej lokalnej osi y, natomiast mimośród poziomy może być użyty do przesunięcia płyty odniesienia wzdłuż jej lokalnej osi x.
Przełączanie między typami definicji nie zmienia ani pozycji, ani wymiarów blachy. Wartości są przeliczane, aby odzwierciedlić bieżącą definicję.
Pole wyboru Usztywnione określa, czy blacha odniesienia jest usztywniona, czy nie. Po wybraniu tej opcji dodawana jest kategoria Żebro usztywniające, w której można zdefiniować parametry.
Żebro usztywniające
Ta kategoria jest wyświetlana tylko wtedy, gdy wybrano opcję Usztywnione dla blachy odniesienia. Tutaj można zdefiniować materiał i grubość blachy (blach) usztywniającej oraz jej położenie i kształt.
Użyj opcji Położenie, aby przesunąć usztywnienie wzdłuż elementu odniesienia: Góra, Dół, Środek lub Oba. Opcja Blacha pręta umożliwia dopasowanie usztywnienia do blach elementów dołączanych.
Opcje Kierunek pozwalają wybrać, czy usztywnienie ma być wstawione równolegle do dołączanego pręta, czy prostopadle do pręta odniesienia. Jeśli chcesz przesunąć usztywnienie równolegle do linii środkowej elementu odniesienia, możesz ustawić odpowiednie Przesunięcie.
Użyj opcji Strona, aby określić, czy pręt odniesienia ma być usztywniony po obu stronach, czy tylko po jednej. Opcje w Fazowanie umożliwiają dostosowanie naroży usztywnień.
Śruby
W tej kategorii zarządza się właściwościami śrub.
W pierwszym wierszu określ średnicę śruby i klasę wytrzymałości, wybierając odpowiednie pozycje z list.
W kolejnych dwóch wierszach można zdefiniować rozstaw śrub w kierunku poziomym i pionowym. Odległości od krawędzi i odległości osiowe wprowadza się w wierszu, oddzielając spacjami. Odstępy podgrupy można również wprowadzić jako mnożenie (np. 3*50). Brakujące wpisy są automatycznie uzupełniane zgodnie z geometrią płyt.
Aktywuj funkcję Śruby sprężone, aby uwzględnić sprężenie. Współczynnik siły sprężającej i współczynnik tarcia pod podkładką definiuje się w Konfiguracja stanu granicznego nośności.
Jeśli opcja Gwint w płaszczyźnie ścinania jest aktywna, mniejsza wytrzymałość (zmniejszone pole przekroju) zgodnie z wybraną normą projektową jest uwzględniana przy sprawdzaniu ścinania.
Spoiny
Ostatnia kategoria steruje spoinami dla poszczególnych części blachy czołowej. Jeśli odznaczysz pole wyboru, ta spoina nie zostanie zastosowana.
Po wybraniu obszaru po prawej stronie pola wyboru pojawi się lista, z której można wybrać typ spoiny. Dostępne są różne rodzaje spoin pachwinowych i spoin czołowych.