Blacha podstawy

Komponent Blacha podstawy umożliwia wymiarowanie połączeń płyty podstawy z kotwami zabetonowanymi. Sprawdzana jest przy tym płyta, spoiny, zakotwienie oraz interakcja stal-beton.

Ustawienia komponentów dla połączeń stalowych

Do połączenia

W pierwszej kategorii ustawień komponentu określasz, który pręt ma blachę podstawy.

Wybierz pręt odniesienia

Na liście podane są wszystkie pręty dochodzące do węzła. Wybierz 'Pręt odniesienia' (słup). Do węzła nie musi być koniecznie przypisana podpora węzłowa.

Położenie

Ta kategoria umożliwia umieszczenie i obrócenie blachy podstawy w pewnej odległości od końca pręta.

Definiowanie położenia płyty podstawy

'Przesunięcie wzdłużne' opisuje (pionową) odległość od węzła. Jeśli chcesz dokonać 'Obrót' blachy podstawy, wprowadź odpowiednie kąty wokół osi lokalnych. Układ współrzędnych można wyświetlić za pomocą przycisku na dole obszaru graficznego.

Blacha

Za pomocą blachy komponentu blachy podstawy realizowane jest połączenie między prętem odniesienia a blokiem betonowym.

Definiowanie właściwości blachy

Wybierz odpowiedni materiał ze zdefiniowanych materiałów lub utwórz nowy materiał za pomocą przycisku . Następnie podaj grubość blachy.

Geometrię blachy można zdefiniować za pomocą 'Przesunięcia' albo 'Wymiary i położenie'. Wybierz odpowiednią opcję z listy.

Przesunięcia

Wymiar blachy wynika z wymiarów przekroju pręta odniesienia. Za pomocą 'Przesunięcie' w czterech kierunkach można określić, jak daleko blacha wystaje poza obrys graniczny przekroju. Wynikająca z tego szerokość i wysokość podawana jest w ostatnich wierszach; wartości tych nie można zmieniać.

Wymiary i położenie

Zdefiniuj płytę za pomocą wymiarów i położenia

Rozmiar blachy można podać bezpośrednio. Pozycja jest odniesiona do przekroju pręta odniesienia. Jeśli płyta nie ma być ułożona centrycznie, można zdefiniować 'Mimośród poprzeczny' i 'Mimośród wzdłużny' odniesione do węzła połączenia i przesunąć płytę.

Blok betonowy

Blok betonowy stanowi "fundament" komponentu blachy podstawy.

Zdefiniuj właściwości bloku betonowego

Wybierz odpowiedni materiał ze zdefiniowanych materiałów lub utwórz nowy materiał betonowy za pomocą przycisku . Następnie podaj grubość bloku betonowego.

Geometrię można zdefiniować za pomocą 'Przesunięcia' lub 'Wymiary i położenie'. Wybierz odpowiednią opcję z listy. Obie możliwości odpowiadają tym do definiowania geometrii blachy (patrz Przesunięcia).

Pola wyboru 'Beton zarysowany', 'Zbrojenie krawędziowe' i 'Zbrojenie gęste' wpływają na efektywne pole przekroju A_eff blachy podstawy przy ściskaniu: Jeśli beton ulega zarysowaniu, pole to jest nieco mniejsze; jeśli występuje zbrojenie krawędziowe i gęste, efektywne pole przekroju jest nieco większe.

Jeśli między płytą stalową a blokiem betonowym przewidziana jest warstwa podkładowa, zaznacz pole wyboru 'Zaprawa'. Następnie zdefiniuj 'Materiał zaprawy' i podaj 'Grubość zaprawy'.

Przenoszenie ścinania

Ta kategoria reguluje sposób przenoszenia sił tnących między prętem odniesienia a blokiem betonowym.

Przenoszenie ścinania dla blachy podstawy

Zdefiniuj, czy przenoszenie ścinania ma odbywać się za pośrednictwem kotew, czy kołka rozporowego. Jeśli dodatkowo chcesz 'Uwzględnić tarcie', zaznacz odpowiednie pole wyboru. Współczynnik tarcia jest zapisany w Konfiguracje stanu granicznego nośności w kategorii 'Blok betonowy'.

Kołek rozporowy

Jeśli wybrano przenoszenie ścinania za pomocą kołków rozporowych, ich właściwości są podawane w tej sekcji.

Parametry ustawień dla łączników na ścinanie

Przypisz kołkowi rozporowemu materiał i przekrój. Należy również określić długość.

Położenie kołka rozporowego odnosi się zawsze do środka płyty podstawy (blachy). Definiowane jest na podstawie mimośrodu poprzecznego lub wzdłużnego (w płaszczyźnie płyty) oraz obrotu kołka rozporowego (wokół jego osi podłużnej).

Kotwy

Za pomocą kotew przenoszone są siły rozciągające (i ewentualnie również siły tnące). W tej kategorii można zdefiniować właściwości sworzni.

Definiowanie kotwy

Wybierz z list 'Średnica' i 'Klasa wytrzymałości' sworzni kotwiących.

Następnie podaj 'Liczba' oraz odpowiednio 'Odstęp w kierunku wzdłużnym' i 'Odstęp w kierunku poprzecznym' kotew. Odstępy podgrupy można również wprowadzać jako mnożenie (np. 3*50). W przypadku wprowadzenia niepełnych danych, uzupełniane są one automatycznie w sposób spójny z geometrią blachy czołowej. Również tutaj przydatny może być przycisk w obszarze graficznym, umożliwiający przełączenie na symboliczną reprezentację parametrów.

Za pomocą pól wyboru 'Gwint w płaszczyźnie ścinania' i 'Redukcja przez gwint nacinany' można sterować, czy wytrzymałości mają być odpowiednio redukowane.

Wartość h_ef reprezentuje efektywną głębokość zakotwienia kotew w bloku betonowym. Długość kotew wynika zatem z grubości płyty podstawy i ewentualnie warstwy zaprawy, głębokości zakotwienia oraz wymaganej długości na nakrętkę i podkładkę.

Typy kotew

Dostępne są trzy typy kotew: Instalowane później | Zespalane, Zabetonowane | Kotwy z łbem i Zabetonowane | Kotwy hakowe. Dla kotew instalowanych później wystarczy podać tylko głębokość zakotwienia. Definicja łbów kotew odbywa się poprzez grubość łba oraz podanie średnicy dla łbów okrągłych i długości krawędzi dla łbów kwadratowych. W przypadku kotew hakowych należy zdefiniować długość haka. Dopuszczalny zakres zależy od długości haka i zastosowanej normy projektowej. Ponadto podawany jest współczynnik charakteryzujący warunki zespolenia, który jest uwzględniany w obliczeniach interakcji z betonem.

Definicja typu kotwy

Spoiny

Ostatnia kategoria steruje, jakimi spoinami krawędzie pręta odniesienia (słupa) są połączone z blachą płyty podstawy. Jeśli dezaktywujesz jedno z pól wyboru, na odpowiedniej części przekroju nie zostanie utworzona spoina.

Definiowanie spoin

Kliknięcie w kolumnę po prawej stronie pola wyboru umożliwia wyświetlenie listy typów spoin. Dostępne są tam różne rodzaje spoin pachwinowych i czołowych. W przypadku spoin pachwinowych należy podać grubość spoiny.