Pręty

Zakładka Pręty zarządza szczegółowymi ustawieniami prętów dochodzących do analizowanego węzła.

Karta Pręty

Pręty

W tabeli wymienione są pręty dochodzące do węzła. Jak opisano w rozdziale Podstawa, są to grupy ("Typy") prętów o identycznych właściwościach. W kolumnie Status znajdują się oznaczenia stosowane w zakładce 'Podstawa'. W razie potrzeby można je tutaj zmienić.

W kolumnie Typ można określić, czy w wymiarowanym węźle znajduje się 'Koniec pręta', czy też pręt jest tam 'Ciągły'.

Koniec pręta lub pręt ciągły

W kolumnie Podparte końce należy określić, który pręt w Zastępczy model MES połączenia stalowego ma otrzymać podporę na końcu pręta położonym poza analizowanym węzłem. Można aktywować podpory dla kilku prętów, jednak ze względu na przyłożenie obciążenia co najmniej jeden pręt musi pozostać niepodparty: Obciążenie jest przykładane do prętów, które nie są podparte. Szczegółowych ustawień dotyczących podparcia i przyłożenia obciążenia na poszczególnych końcach prętów można dokonać w prętów.

Kolumna Analiza sztywności jest wyświetlana, jeżeli w zakładce 'Podstawa' określono konfigurację analizy sztywności dla Dodatkowa analiza . Można tutaj określić, dla którego pręta ma zostać wyznaczona sztywność z uwzględnieniem komponentów połączenia. Z listy należy wybrać siły wewnętrzne istotne dla analizy sztywności.

Siły wewnętrzne dla analizy sztywności

Opcjonalnie w ostatniej kolumnie można wpisać Komentarz do danego statusu. Jest on synchronizowany z zakładką 'Podstawa'.

Ustawienia prętów

W kategorii Dane podstawowe wyświetlane są użyte ustawienia wybranego pręta, takie jak materiał i przekrój. Jeżeli na wybranym pręcie znajdują się przeguby lub mimośrody, są one również podawane.

Ustawienia pręta dla danych podstawowych

Po kliknięciu w komórkę opisanej właściwości można ją edytować za pomocą przycisku .

Kategoria Układ końcowy zarządza szczegółowymi informacjami dotyczącymi warunków brzegowych modelu zastępczego. Dla podpartych końców Typ podpory definiuje się jako utwierdzony lub przegubowy. W przypadku podpory utwierdzonej podparte są wszystkie stopnie swobody (standardowo), w przypadku podpory przegubowej podparte są tylko przemieszczenia i obrót osiowy. Dla swobodnych końców prętów odpowiednio specyfikuje się Typ obciążenia. Standardowo wszystkie siły wewnętrzne z modelu głównego są uwzględniane również w modelu zastępczym ('Wszystkie siły'). Można jednak uwzględnić tylko określone składowe sił wewnętrznych.

Kategoria Klasyfikacja sztywności jest dostępna tylko wtedy, gdy do pręta przypisano siły wewnętrzne do analizy sztywności (patrz rysunek Siły wewnętrzne do analizy sztywności).

Ustawienia pręta dla klasyfikacji sztywności

'Definicja długości pręta' wpływa na klasyfikację połączenia. Długość pręta jest przejmowana z geometrii modelu i wstępnie ustawiana odpowiednio jako długość podporowa w kierunku osi y i z pręta. Jeżeli te wartości dla Ly i Lz nie odpowiadają warunkom, z listy należy wybrać opcję 'Zdefiniowane przez użytkownika'. Można wtedy indywidualnie przypisać długości do analizowanych węzłów. Jest to wymagane na przykład, gdy pręt jest podzielony między podporami: W takim przypadku należy podać rozpiętość między podporami. Przy identycznych parametrach dla węzłów zarządzanych w połączeniu należy aktywować pole wyboru 'Jednakowe dla wszystkich węzłów' i zdefiniować długości dla wszystkich węzłów.

Okno graficzne

Na grafice wyświetlany jest już tylko jeden węzeł połączenia, który poprzez grupowanie jest reprezentatywny dla wszystkich wymiarowanych węzłów. Po najechaniu myszą na pręt wyświetlane są informacje o statusie, przekroju i materiale.

okno graficzne