Chociaż moduły obliczeniowe OpenFOAM® są stabilne i zostały zweryfikowane przez tysiące użytkowników w ciągu ostatnich 15 lat, należy pamiętać, że symulacje 3D turbulencyjnego przepływu są nieliniowym problemem matematycznym, który nie zawsze musi konwergować. W RWIND 3 uznajemy rozwiązanie numeryczne za poprawne, gdy ilość resztkowa spada poniżej 0,001. Zwykle następuje to w ciągu 500 iteracji, ale czasami obliczenia kończą się bez osiągnięcia żądanej wartości resztkowej. Może być na to wiele przyczyn i nie ma uniwersalnego rozwiązania, ale postaramy się dać kilka wskazówek, jak postępować:
- Użyj funkcji "Kontynuuj obliczenia" z większą liczbą maksymalnych iteracji, aby sprawdzić, czy rozwiązanie nadal konwerguje.
- Zwiększ zewnętrzne wymiary obszaru obliczeniowego; na przykład granice tunelu aerodynamicznego. Automatycznie ustawione wymiary czasami mogą być niewystarczające, zwłaszcza za modelem (na przykład w dół strumienia).
- Zwiększ gęstość siatki Objętości Skończonych w oknie dialogowym "Parametry symulacji" lub "Poziom szczegółowości dla uproszczonych modeli" w oknie dialogowym "Edytuj model".
- Spróbuj uprościć i zoptymalizować model:
- Jeśli model ma otwory (takie jak okna, drzwi itp.), przez które przepływ może wchodzić do modelu, spróbuj je zamknąć (zakładając, że nie chcesz przepływu wiatru wewnątrz modelu).
- Usuń małe detale w modelu, które mają mały lub żaden wpływ na wyniki symulacji.
- Budynki powinny być poprawnie umieszczone na podłodze tunelu aerodynamicznego lub poniżej tego poziomu. Jeśli model jest umieszczony powyżej podłogi tunelu z cienką, pustą przestrzenią między modelem a podłogą tunelu, analiza może się nie powieść.
Można przyjąć, że rozwiązanie jest akceptowalnie skonwergowane, gdy spełnione są następujące kryteria:
- Liczba wykonanych iteracji jest większa niż minimalna liczba ustawiona domyślnie (obecnie: 300, zobacz obraz Opcje Programu ).
- Ilość resztkowa jest poniżej wartości granicznej ustawionej domyślnie (obecnie: 0,001, zobacz Rozdział Przepływ Stacjonarny).
- Wykres ilości resztkowej w czasie nie zmienia się (lub zmienia się bardzo mało), lub okresowo oscyluje wokół pewnej średniej wartości (zobacz obraz poniżej).