Nazwa modelu
Dla zaimportowanych modeli w polu tekstowym wyświetlana jest nazwa „RFEM/RSTAB Model”. Możesz wprowadzić dowolny opis charakteryzujący model.
Typ modelu
Zasadniczo model konstrukcji zaimportowany z RFEM 6 lub RSTAB 9 stanowi „model podstawowy”. Obejmuje on wszystkie obiekty aplikacji RFEM/RSTAB, na których ma być przyłożony wiatr, takie jak powierzchnie, pręty, bryły i otwory. Każdy projekt musi mieć dokładnie jeden model podstawowy.
Oprócz modelu podstawowego projekt RWIND 3 może zawierać inne modele wpływające na przepływ wokół modelu podstawowego. W praktyce takie „modele pomocnicze” reprezentują na przykład okoliczne budynki lub teren. Takie modele można importować z plików zewnętrznych (*.stl) lub definiować w modelu RFEM 6 lub RSTAB 9 za pomocą modeli CAD/BIM (zob. rozdział Mesh Settings - Wind Simulation). Jeśli zaimportowano model pomocniczy, można go pozycjonować za pomocą operacji przeciągnij i upuść lub obracać przy użyciu okna dialogowego albo manipulatora graficznego (zob. rozdział Edit Objects).
„Model terenu” to specjalny typ modelu pomocniczego, który różni się od innych modeli w dwóch aspektach:
- Może być używany jako warunek brzegowy; to znaczy dolna granica domeny obliczeniowej.
- Dla tego modelu nie są obliczane siły oporu.
Jeżeli projekt zawiera wiele modeli, „Suma sił oporu” wyświetlana w legendzie okna roboczego (zob. rozdział Sums of Drag Forces) stanowi sumę sił przyłożonych do wszystkich modeli z wyjątkiem terenu. Siłę oporu każdego pojedynczego modelu można znaleźć na karcie Info okna dialogowego „Edytuj model” należącego do tego modelu (zob. rozdział Info).
Opcja dezaktywacji automatycznej orientacji siatki podczas wyświetlania wyników służy do prawidłowego przedstawienia wyników na modelu źródłowym. Domyślnie automatyczna orientacja trójkątów jest wykonywana w celu ujednolicenia losowej orientacji trójkątów i uniknięcia problemów z wyświetlaniem oraz błędnej interpretacji wyników. Jednak w niektórych przypadkach orientacja trójkątów modelu źródłowego może być poprawna i lepsza niż orientacja automatyczna; w takich przypadkach można wyłączyć automatyczną orientację.
Materiał i chropowatość powierzchni
Ta sekcja dotyczy przypisania materiału do całego modelu lub jego wybranych części. Materiał ma chropowatość powierzchni, która wpływa na otaczające pole przepływu. Właściwości te opisano w rozdziale Materials.
Uproszczenie modelu
Opcja „Uprość model” jest ustawiona jako domyślna. Umożliwia ona automatyczną korektę nieprawidłowej topologii, np. na granicach lub narożach (zob. rozdział Computational Mesh and Model Simplification). Poziom tego uproszczenia można kontrolować za pomocą odpowiednich poziomów „Poziom szczegółowości”. Użyj suwaka, aby ustawić wartość od 0 (bardzo zgrubne odwzorowanie detali z grubą siatką) do 5 (wiele detali z bardzo drobną siatką).
Wartość domyślna 2 stanowi dobry kompromis między uproszczeniem modelu a szybkością obliczeń. Kliknij
, aby wyświetlić i sprawdzić uproszczony model na podstawie nowego poziomu szczegółowości.
Jako odniesienie, w polu tekstowym poniżej wyświetlany jest rozmiar „Detale” siatkowania.
Siatka jest automatycznie zagęszczana wokół modelu poddanego działaniu przepływu wiatru, co przyczynia się do
większej efektywności obliczeń.
Wysokie poziomy szczegółowości mogą powodować bardzo drobną lub bardzo dużą siatkę. Zalecamy wówczas zastosowanie „Optymalizacji” siatki, przy której zachowany zostaje jej kształt.
Opcja „Zamknij otwory mniejsze niż” umożliwia kontrolę sposobu traktowania otworów w modelu. Domyślnie ustawiono 0%. Oznacza to, że wszystkie otwory lub szczeliny są uwzględniane w analizie. Poziom zamykania otworów można zmieniać jako procent charakterystycznego wymiaru modelu lub zdefiniować wartością bezwzględną. W ten sposób można pominąć małe otwory i uprościć model. Ponadto otwory okienne lub drzwiowe, które są zamknięte w rzeczywistym modelu, można łatwo wypełnić za pomocą tej funkcji.
Jeśli model prętowy stanowi model konstrukcyjny ramy, której powierzchnie (okładzina lub pokrycie dachowe) nie są wyraźnie uwzględnione w modelu, to powierzchnie te nie są również zawarte w zaimportowanym modelu w RWIND. W konsekwencji obciążenie wiatrem zostanie przyłożone tylko do prętów, a nie do powierzchni znajdujących się pomiędzy nimi. Funkcja „Zamknij otwory” nie nadaje się w tym przypadku do zastąpienia powierzchni: na węzłach MES powierzchni zostałyby utworzone obciążenia, ale nie można byłoby ich wyeksportować do modelu prętowego w RFEM. W rezultacie brakowałoby ich w ramie.
Ponieważ automatyczne wykrywanie otworów jest wymagającym zadaniem topologicznym, może być konieczne ręczne dostosowanie otworów.
Problemy z zamykaniem otworów można rozwiązać na dwa sposoby:
- Zamknij nieodpowiednie otwory podczas tworzenia modelu — na przykład za pomocą specjalnych powierzchni w RFEM 6.
- Zamknij otwory ręcznie w RWIND 3 Pro, tworząc inny model pomocniczy w edytorze modelu; zob. image poniżej. Więcej informacji o modelach edytowalnych znajduje się w rozdziale Editable Model. Model ten powinien zawierać powierzchnie zamykające niepożądane otwory. Po wstawieniu tego modelu do projektu można go ostatecznie scalić z oryginalnym (podstawowym) modelem; zob. rozdział Merge Models.
