Parametry chropowatości powierzchni
Jeśli tekstura powierzchni modelu ma duży wpływ na wyniki, aktywuj pole wyboru "Uwzględnij chropowatość powierzchni". Chropowatość będzie wtedy uwzględniana dla każdej powierzchni modelu. Do powierzchni lub stref stosowane są określone warunki brzegowe, nakładające ograniczenia na lepkość turbulentną w celu uwzględnienia efektów chropowatości.
Aby program mógł określić lepkość turbulentną w pobliżu powierzchni, należy określić "Wysokość chropowatości ziarnistej Ks". Rozmiar ziaren piasku można zdefiniować w polu tekstowym. Należy pamiętać, że wartość należy wprowadzić w metrach. "Stała chropowatości Cs" kontroluje kształt i rozmieszczenie ziaren piasku. Domyślnie parametr ten ustawiony jest na 0,5, co zakłada rozkład jednorodny. Jeśli jednak chropowatość jest niejednorodna, Cs można zwiększyć do 1,0.
Naprężenie ścinające
Ta sekcja jest obecnie dostępna tylko dla obliczeń przepływu stacjonarnego. Wyświetlanie naprężenia ścinającego można włączyć, wybierając opcję "Wyniki naprężenia ścinającego"; wyniki są dostępne po obliczeniach w wynikach Wielkości powierzchniowych. Możliwe jest również uwzględnienie naprężenia ścinającego w tensorze naprężenia Cauchy'ego, a następnie w wynikowej Sile oporu, za pomocą opcji "Uwzględnij siły". Więcej informacji na temat naprężenia ścinającego można znaleźć w rozdziale Wielkości powierzchniowe, Naprężenie ścinające powierzchniowe.
Metoda dekompozycji domeny
W tej sekcji można wybrać metodę dekompozycji domeny obliczeniowej dla obliczeń zrównoleglonych. Metoda simple dzieli domenę wzdłuż określonych kierunków kartezjańskich, bez uwzględniania rzeczywistej siatki. Jest odpowiednia dla jednorodnych lub strukturalnych siatek na prostych geometriach. Dekompozycja scotch jest odpowiednia dla nierównomiernych siatek z lokalnymi zagęszczeniami. Dzieli domenę niezależnie od kształtu geometrycznego, równoważąc rzeczywistą liczbę komórek na poddomenę. Zapobiega różnicom w czasie obliczeń na rdzeń, a zatem jest szybsza i bardziej efektywna w przypadku złożonych zadań CFD.
Inne opcje
W RWIND 3 istnieje możliwość ustawienia "Współczynników relaksacji" dla obliczeń OpenFOAM®. Współczynniki relaksacji są ściśle związane ze stabilnością i zbieżnością obliczeń. Ogólnie rzecz biorąc, współczynniki relaksacji określają, o ile zmienia się dana wielkość między kolejną iteracją a poprzednią. Dla współczynnika równego 1 efekt nie występuje, a efekt zwiększa się, gdy współczynnik relaksacji zbliża się do zera. Przypadek graniczny 0 reprezentuje sytuację, w której rozwiązanie w ogóle nie zmienia się w kolejnych iteracjach. Dlatego dopuszczalna wartość współczynnika relaksacji powinna być większa niż 0 i mniejsza lub równa 1. Optymalnym wyborem współczynnika relaksacji jest taki, który jest wystarczająco mały, aby zapewnić stabilne obliczenia, ale wystarczająco duży, aby szybko posuwać proces iteracyjny do przodu.