Podparcia skrętne prętów umożliwiają uwzględnienie ograniczenia skrętu pręta lub grupy prętów wokół jego osi podłużnej przez elementy takie jak stężenia lub poszycie dachowe. Podparcie skrętne pręta jest uwzględniane przy wyznaczaniu krytycznego momentu wyboczenia giętno-skrętnego lub współczynnika obciążenia bifurkacyjnego dla wyboczenia giętno-skrętnego, jeżeli jest on wyznaczany za pomocą wewnętrznego solvera wartości własnych. Przy tym na całej długości pręta lub grupy prętów przyjmowana jest stała sprężyna skrętna.
Podparcia skrętne prętów są w konstrukcjach drewnianych raczej nieistotne, ponieważ w literaturze nie istnieją badania dotyczące uwzględniania sprężyn skrętnych specyficzne dla konstrukcji drewnianych. Dla pełności ta opcja jest jednak oferowana w programie.
Typ podparcia skrętnego
Na liście dostępnych jest kilka typów podparcia skrętnego (zob. rysunek Dialog 'Neue Stabdrehbettung')
- Ciągłe
- Dyskretne
- Ręczne
Ręczne
Można ręcznie zdefiniować wartość sztywności sprężyny skrętnej CD.
Przypisanie przez podporę pręta
Podparcie skrętne pręta należy przypisać do pręta lub grupy prętów za pomocą Stablager . W tym celu należy skorzystać z graficznej możliwości wyboru za pomocą przycisku
(zob. rysunek Stablager zuweisen) lub użyć okna dialogowego podpory pręta. Wybierz tam na liście 'Nieliniowość / Sztywności fikcyjne' opcję Podparcie skrętne wokół x.
W zakładce 'Podparcie skrętne' można przypisać odpowiednie podparcie skrętne pręta.
Również w oknie dialogowym edycji podparcia skrętnego pręta istnieje możliwość przypisania podparcia skrętnego do Stablager graficznie za pomocą przycisku
. Jednak dla podpory pręta musi już istnieć fikcyjna sztywność typu 'Podparcie skrętne wokół x'.
