Tabele wyników kategorii Stopnie wykorzystania na prętach zawierają dane wynikowe dla przeprowadzonych obliczeń z ich odpowiednimi stopniami wykorzystania.
Wyniki dla prętów są posortowane w zakładkach według następujących kryteriów:
- Obciążenia (sytuacje obliczeniowe, kombinacje obciążeń)
- Właściwości pręta (materiały, przekroje)
- Obiekty (zbiory prętów, pręty, położenia x na prętach)
Nr zbioru prętów / Nr pręta
Dla każdego kryterium weryfikacji podawany jest numer zbioru prętów (jeśli wymiarowany) oraz numer pręta, który wykazuje największy stopień wykorzystania.
Położenie x
Podawane jest odpowiednie położenie x na pręcie, dla którego określono maksymalny stopień wykorzystania. Następujące położenia x mają znaczenie dla wyników w tabeli:
- Węzeł początkowy i końcowy
- Punkty pośrednie wyników na pręcie (jeśli zdefiniowano)
- Podział pręta zgodnie z Ustawienia siatki dla prętów
- Wartości ekstremalne sił wewnętrznych
Nr punktu naprężenia
Wymiarowanie odbywa się w tak zwanych punktach naprężenia przekroju. Miejsca te są zdefiniowane przez współrzędne odległości od środka ciężkości. Wszystkie standardowe profile z biblioteki są wyposażone w punkty naprężenia w miejscach istotnych dla wymiarowania.
Punkty naprężenia można sprawdzić w oknie dialogowym informacji o przekroju. W tym celu należy kliknąć przycisk
na pasku narzędzi tabeli. W zakładce 'Punkty naprężenia' okna dialogowego informacji punkty naprężenia są wymienione wraz z ich współrzędnymi i pokazane na przekroju (patrz rozdział Punkty naprężenia w podręczniku RFEM).
Sytuacja obliczeniowa
Kolumna ta wymienia numery Sytuacje obliczeniowe, dla których dostępne są poszczególne stopnie wykorzystania.
Obciążenie
Podawane są numery kombinacji obciążeń lub kombinacji wynikowych, które są miarodajne dla odpowiednich weryfikacji.
Kryterium weryfikacji
W kolumnie tej podane są warunki weryfikacji zgodnie z Normą. Stopień odpowiedniego wykorzystania jest wyrażony przez długość kolorowego paska.
Typ weryfikacji
Każda weryfikacja oznaczona jest identyfikatorem z numerem. Na przykład sprawdzenia przekroju według Eurokodu mają identyfikator 'SP', analizy stateczności identyfikator 'ST', a sprawdzenia stanu granicznego użytkowalności identyfikator 'SE'. Typ weryfikacji jest wyjaśniony w kolumnie Opis.
Formuła weryfikacji
Kolumna ta może być aktywowana w Menadżerze tabel wyników. Podaje ona równania normy, według których przeprowadzane są weryfikacje.
Opis
Każda weryfikacja jest objaśniona krótkim opisem z odniesieniem do rozdziału w normie.
Szczegóły weryfikacji dla określonego stopnia wykorzystania można wyświetlić za pomocą przycisku
lub klikając dwukrotnie w wiersz.
Filtrowanie wyników według stanu granicznego
Aby w tabeli zostały wyświetlone wyniki tylko dla określonych stanów granicznych lub typów weryfikacji, w Menadżerze tabel wyników należy ustawić odpowiednie filtry. Dzięki temu można na przykład wyświetlić wyniki analizy stateczności, dezaktywując wszystkie 'Wiersze' z wyjątkiem Stateczność.
Przyciski na pasku narzędzi tabeli również oferują możliwość szybkiego włączania i wyłączania wyników dla określonych stanów granicznych. Są one dostępne, jeśli istnieją weryfikacje dla odpowiednich stanów granicznych.
|
Włącza lub wyłącza wyniki dla stanu granicznego nośności |
|
Włącza lub wyłącza wyniki dla stanu granicznego użytkowalności |
|
Włącza lub wyłącza wyniki dla sprawdzeń odporności ogniowej |
Filtrowanie wyników według stopnia wykorzystania
Lista po prawej stronie na pasku narzędzi tabeli oferuje możliwość filtrowania tabel według stopni wykorzystania. Przy opcji Maks. dla każdego obiektu wyświetlana jest tylko miarodajna weryfikacja.
Można również użyć niestandardowego kryterium filtrowania. W tym celu należy skorzystać z opcji Definiuj na liście. Otworzy się okno dialogowe Menadżer tabel wyników z zakładką Kryteria - Wartości. Należy zdefiniować warunek – na przykład, aby wyświetlać tylko stopnie wykorzystania większe od określonej wartości.
W rozdziale Filtrowanie tabel wyników podręcznika RFEM opisano, jak definiować warunki dla wartości w tabelach.
Optymalizacja przekroju
Jeśli weryfikacje dla przekroju nie są spełnione, można zlecić programowi optymalizację przekroju. Program wyszukuje wówczas najmniejszy możliwy przekrój w obrębie tej samej serii przekrojów, spełniający wymagania. Należy postępować w następujący sposób:
- Wybrać kategorię tabeli Dane wejściowe dla wymiarowania stali.
- Przejść do tabeli Przekroje.
- Kliknąć odpowiednią komórkę w kolumnie tabeli Użyj innego przekroju do wymiarowania.
- Otworzyć listę i wybrać opcję Optymalizuj (patrz rysunek Optymalizacja przekroju).
