Tabele wyników kategorii Stopień wykorzystania na prętach zawierają dane wynikowe dla przeprowadzonych obliczeń wraz z odpowiednimi stopniami wykorzystania.
Wyniki dla prętów są posortowane na kartach według następujących kryteriów:
- Obciążenia (sytuacje obliczeniowe, kombinacje obciążeń)
- Właściwości pręta (materiały, przekroje)
- Obiekty (zbiory prętów, pręty, miejsca na pręcie x)
Zbiór prętów nr / Pręt nr
Dla każdego kryterium weryfikacji podawany jest numer zbioru prętów (jeśli został zwymiarowany) oraz pręta, który wykazuje największy stopień wykorzystania.
Miejsce x
Podawane jest odpowiednie miejsce x na pręcie, dla którego określono maksymalny stopień wykorzystania. Następujące miejsca x są istotne dla wyników w tabeli:
- Węzeł początkowy i końcowy
- Pośrednie punkty wyników na pręcie (o ile zdefiniowano)
- Podział pręta zgodnie z Ustawieniami siatki dla prętów
- Wartości ekstremalne sił wewnętrznych
Punkt naprężenia nr
Projektowanie odbywa się w tak zwanych punktach naprężenia przekroju. Miejsca te są zdefiniowane przez współrzędne odległości od środka ciężkości. Wszystkie standardowe profile z biblioteki są wyposażone w punkty naprężenia w miejscach istotnych dla wymiarowania.
Punkty naprężenia można sprawdzić w oknie dialogowym informacji o przekroju. W tym celu należy kliknąć przycisk
na pasku narzędzi tabeli. Na karcie 'Punkty naprężenia' w oknie dialogowym informacji, punkty naprężenia są wymienione wraz ze współrzędnymi i pokazane na przekroju (patrz sekcja Punkty naprężenia w podręczniku RFEM).
Sytuacja obliczeniowa
Kolumna ta wymienia numery Sytuacji obliczeniowych, dla których dostępne są poszczególne stopnie wykorzystania.
Obciążenie
Podawane są numery kombinacji obciążeń lub kombinacji wyników, które są miarodajne dla odpowiednich obliczeń.
Kryterium weryfikacji
W tej kolumnie podane są warunki obliczeniowe zgodnie z Normą. Stopień odpowiedniego wykorzystania jest wyrażony długością kolorowego paska.
Typ obliczenia
Każde obliczenie jest oznaczone identyfikatorem z numerem. Na przykład, sprawdzanie przekroju według Eurokodu ma identyfikator 'SP', analiza stateczności identyfikator 'ST', a obliczenia użytkowalności identyfikator 'SE'. Typ obliczenia jest wyjaśniony w kolumnie Opis.
Wzór obliczeniowy
Kolumnę tę można aktywować w Menadżerze tabel wyników. Podaje ona równania z normy, według których przeprowadzane są obliczenia.
Opis
Każde obliczenie jest wyjaśnione krótkim opisem w odniesieniu do rozdziału w normie.
Szczegóły obliczeń dla określonego stopnia wykorzystania można wyświetlić za pomocą przycisku
lub klikając dwukrotnie w wiersz.
Filtrowanie wyników według stanu granicznego
Jeśli w tabeli mają być wyświetlane tylko wyniki dla określonych stanów granicznych lub typów obliczeń, należy ustawić odpowiednie filtry w Menadżerze tabel wyników. Na przykład, można wyświetlić tylko wyniki dla analiz stateczności, dezaktywując wszystkie 'wiersze' z wyjątkiem Stateczność.
Również przyciski na pasku narzędzi tabeli oferują możliwość szybkiego pokazywania i ukrywania wyników dla określonych stanów granicznych. Są one dostępne, jeśli istnieją obliczenia dla odpowiednich stanów granicznych.
|
Pokazuje lub ukrywa wyniki dla stanu granicznego nośności |
|
Pokazuje lub ukrywa wyniki dla stanu granicznego użytkowalności |
|
Pokazuje lub ukrywa wyniki dla obliczeń odporności ogniowej |
Filtrowanie wyników według stopnia wykorzystania
Lista po prawej stronie na pasku narzędzi tabeli oferuje możliwość filtrowania tabel według stopni wykorzystania. Opcja Max wyświetla dla każdego obiektu tylko miarodajne obliczenie.
Można również użyć własnego kryterium filtrowania. W tym celu należy użyć opcji Definiuj na liście. Otworzy się okno dialogowe Menadżer tabel wyników z zakładką Kryteria - Wartości. Należy zdefiniować warunek – na przykład, aby wyświetlać tylko stopnie wykorzystania większe niż określona wartość.
Rozdział Filtrowanie tabel wyników w podręczniku RFEM opisuje, jak definiować warunki dla wartości w tabelach.
Optymalizacja przekroju
Jeżeli obliczenia dla przekroju nie są spełnione, można pozwolić programowi na optymalizację przekroju. W tym przypadku wyszukiwany jest najmniejszy możliwy przekrój w ramach tej samej serii przekrojów, który spełnia wymagania. Procedura jest następująca:
- Ustawić kategorię tabeli Dane wejściowe dla wymiarowania stali.
- Przejść do tabeli Przekroje.
- Kliknąć w odpowiednią komórkę kolumny tabeli Użyj innego przekroju do wymiarowania.
- Otworzyć listę i wybrać opcję Optymalizuj (patrz rysunek Optymalizacja przekroju).
