W zakładce Pręty | Podstawowe okna dialogowego 'Konfiguracja stanu granicznego nośności' lub 'Konfiguracja wytrzymałości' dostępne są podstawowe ustawienia dotyczące projektowania prętów i zbiorów prętów.
'Parametr obliczeniowy' podzielony jest na kilka kategorii, które różnią się w zależności od normy projektowej. W poniższych sekcjach opisano parametry tych norm:
EN 1995
Ogólne
Pole wyboru 'Analiza stateczności do przeprowadzenia' pozwala określić, czy oprócz sprawdzania przekroju przeprowadzana jest również analiza stateczności, taka jak wyboczenie giętne lub zwichrzenie. Pole wyboru należy odznaczyć, jeśli analiza stateczności nie ma być przeprowadzana lub jeśli efekty stateczności zostały już uwzględnione w analizie sił wewnętrznych (np. poprzez obliczenia według teorii drugiego rzędu z imperfekcjami i/lub redukcją sztywności).
Jeśli analiza stateczności jest włączona, należy zdefiniować Długość efektywna i przypisać je do odpowiednich prętów lub zbiorów prętów. Jeśli tak nie jest, analiza stateczności nie jest możliwa. Po zakończeniu obliczeń w tabeli wyników Błędy i ostrzeżenia pojawi się odpowiedni komunikat. Pręty rozciągane są z tego wykluczone, ponieważ przenoszą wyłącznie siły rozciągające i nie wymagają analizy stateczności.
Granice wykorzystania do ignorowania sił wewnętrznych i naprężeń
Normy projektowe, zaprojektowane głównie do obliczeń ręcznych, zawierają wzory warunków nośności lub warunki interakcji, które często są zaprojektowane tylko dla określonych kombinacji sił wewnętrznych. W ramach analizy konstrukcji na modelu 3D zazwyczaj uzyskuje się jednak bardzo małe wartości sił wewnętrznych. Z inżynierskiego punktu widzenia są one nieistotne dla nośności, ale przy ścisłym przestrzeganiu normy projektowej uniemożliwiają pewne warunki lub wymuszają stosowanie bardziej niekorzystnych formuł interakcji. Granice wykorzystania oferują zatem prosty i przejrzysty sposób pomijania naprężeń pochodzących od bardzo małych sił wewnętrznych w warunkach projektowych i unikania wyżej wymienionych problemów.
Wartość graniczna η opisuje stosunek występującego naprężenia do obliczeniowej wartości wytrzymałości, określonej w uproszczony sposób na podstawie właściwości przekroju. Graniczne stosunki nośności obliczeniowej wyprowadzone są z wymagań normowych i są wstępnie ustawione na bardzo małe wartości, aby umożliwić uproszczone projektowanie. Dlatego wysokie wartości graniczne należy stosować wyłącznie do celów testowych.
Jeżeli siła wewnętrzna znajduje się poniżej warunku wartości granicznej, projektowanie przeprowadzane jest bez ostrzeżenia, że siła wewnętrzna jest ignorowana. W Szczegół warunku projektowego można jednak sprawdzić na podstawie adnotacji 'Pomijalny' przy projektowych siłach wewnętrznych, które siły wewnętrzne zostały pominięte z powodu wartości granicznych i nie uwzględnione w sprawdzaniu. Jeśli w danym miejscu wszystkie siły wewnętrzne są pomijalne, jako warunek nośności podawane jest jedynie sprawdzenie pomijalnych sił wewnętrznych.
Pręty zakrzywione i siodłowe
Pola wyboru umożliwiają sterowanie, czy sprawdzanie naprężeń prostopadle do włókien ma być przeprowadzane również dla nierównomiernych rozkładów przekroju. To sprawdzanie rozciągania prostopadłego do włókien często okazuje się słabym punktem w prętach zakrzywionych.
'Pręty siodłowe' reprezentują pręty z Rozkład przekroju typu 'Siodło'. Również dla tych prętów można określić, czy ma być przeprowadzane sprawdzanie rozciągania prostopadłego do włókien.
Ograniczenie kąta przecięcia włókien
W przypadku prętów z liniowym lub ze skosem Rozkład przekroju włókna drewna są przecięte na ściętej krawędzi. Zgodnie z [1] 6.4.2 należy uwzględnić wpływ kąta przecięcia włókien α na naprężenia na ścinanej krawędzi. Zgodnie z niemieckim załącznikiem krajowym kąt ten nie może być zbyt duży i nie może przekraczać 24°. W razie potrzeby można dostosować ustawioną wstępnie wartość graniczną, aby umożliwić dalsze projektowanie.
Wytrzymałość systemu zgodnie z 6.6
Jeżeli system ciągłego rozkładu obciążenia dla podobnych elementów konstrukcyjnych o takich samych odstępach (np. belki stropowe ułożone równomiernie obok siebie) jest w stanie przenosić obciążenia z jednego pręta na sąsiednie pręty, wytrzymałość elementów konstrukcyjnych zgodnie z [1] 6.6 może zostać zwiększona o współczynnik ksys. W takim przypadku należy zaznaczyć pole wyboru.
Zwiększenie współczynnika zarysowania przy ścinaniu
Ta kategoria jest dostępna w przypadku projektowania według niemieckiego załącznika krajowego. Dotyczy ona wpływu zarysowania na sprawdzanie nośności na ścinanie elementów zginanych. Jeśli opcja jest włączona, współczynnik kcr do projektowania na ścinanie dla przekrojów z drewna iglastego w odległości większej niż 1,5 m od końców prętów jest zwiększany o 30 %. Zakłada się, że zarysowania mają tam już tylko niewielkie rozmiary.
NDS
Ogólne
Pole wyboru 'Analiza stateczności do przeprowadzenia' pozwala określić, czy oprócz sprawdzania przekroju przeprowadzana jest również analiza stateczności, taka jak wyboczenie giętne lub zwichrzenie. Pole wyboru należy odznaczyć, jeśli analiza stateczności nie ma być przeprowadzana lub jeśli efekty stateczności zostały już uwzględnione w analizie sił wewnętrznych.
Dalsze wskazówki można znaleźć w sekcji Ogólne w opisie dla normy EN 1995.
Granice wykorzystania do ignorowania sił wewnętrznych i naprężeń
Równania warunków nośności w normach projektowych są często zaprojektowane tylko dla określonych kombinacji sił wewnętrznych. Analiza konstrukcji na modelu 3D prowadzi jednak zazwyczaj do bardzo małych wartości "drugorzędnych" sił wewnętrznych, które z inżynierskiego punktu widzenia są nieistotne dla nośności, ale przy ścisłym przestrzeganiu normy uniemożliwiają pewne warunki. Granice wykorzystania umożliwiają pominięcie pewnych sił wewnętrznych w warunkach nośności i uniknięcie wyżej wymienionych problemów. Wartość graniczna η opisuje każdorazowo stosunek występującego naprężenia do obliczeniowej wartości wytrzymałości.
Dalsze wskazówki można znaleźć w sekcji Granice wykorzystania w opisie dla normy EN 1995.
Obliczanie skręcania
Pola wyboru umożliwiają sterowanie sposobem uwzględniania skręcania w sprawdzaniu:
- Sprawdzać tylko granicę skręcania: Dalsze projektowanie jest dopuszczalne, jeżeli naprężenia styczne wywołane skręcaniem nie przekraczają obliczeniowej wartości wytrzymałości zgodnie z [2] rozdział 3.4. Jeżeli leży ono powyżej wartości granicznej, projektowanie nie jest możliwe.
- Według Timber Construction Manual: Naprężenia skręcające są wymiarowane zgodnie z wytycznymi [3] rozdział 4.6. W sekcji Granice wykorzystania można określić, od jakiego stosunku granicznego η naprężenia skręcające są ogólnie istotne dla projektowania.
- Ignorować: Naprężenia styczne od skręcania są co prawda sprawdzane podczas projektowania, ale nie mają wpływu na wynik projektowania. W przypadku przekroczenia obliczeniowej wartości wytrzymałości program wyświetla jedynie komunikat informacyjny.
Dodatnie lub ujemne zginanie względem osi y
Zgodnie z [2] Tabela 5A i Tabela 5C, dla elementów z drewna klejonego warstwowo poddanych zginaniu względem osi y/x obowiązują specyficzne wartości obliczeniowe dla zginania dodatniego (spód dźwigara pod naprężeniem rozciągającym) i zginania ujemnego (góra dźwigara pod naprężeniem rozciągającym). Należy określić, czy spód projektowanych prętów znajduje się w dodatnim kierunku lokalnej osi z/y, czy w kierunku przeciwnym.
W pozostałych kategoriach można wprowadzić dalsze ustawienia istotne dla projektowania. Opis jest w trakcie opracowywania.
CSA O86
Ogólne
Pole wyboru 'Analiza stateczności do przeprowadzenia' pozwala określić, czy oprócz sprawdzania przekroju przeprowadzana jest również analiza stateczności, taka jak wyboczenie giętne lub zwichrzenie. Pole wyboru należy odznaczyć, jeśli analiza stateczności nie ma być przeprowadzana lub jeśli efekty stateczności zostały już uwzględnione w analizie sił wewnętrznych.
Dalsze wskazówki można znaleźć w sekcji Ogólne w opisie dla normy EN 1995.
Granice wykorzystania do ignorowania sił wewnętrznych i naprężeń
Równania warunków nośności w normach projektowych są często zaprojektowane tylko dla określonych kombinacji sił wewnętrznych. Analiza konstrukcji na modelu 3D prowadzi jednak zazwyczaj do bardzo małych wartości "drugorzędnych" sił wewnętrznych, które z inżynierskiego punktu widzenia są nieistotne dla nośności, ale przy ścisłym przestrzeganiu normy uniemożliwiają pewne warunki. Granice wykorzystania umożliwiają pominięcie pewnych sił wewnętrznych w warunkach nośności i uniknięcie wyżej wymienionych problemów. Wartość graniczna η opisuje każdorazowo stosunek występującej siły wewnętrznej do obliczeniowej nośności przekroju.
Dalsze wskazówki można znaleźć w sekcji Granice wykorzystania w opisie dla normy EN 1995.
Dodatnie lub ujemne zginanie względem osi y
Zgodnie z [2] Tabela 5A i Tabela 5C, dla elementów z drewna klejonego warstwowo poddanych zginaniu względem osi y/x obowiązują specyficzne wartości obliczeniowe dla zginania dodatniego (spód dźwigara pod naprężeniem rozciągającym) i zginania ujemnego (góra dźwigara pod naprężeniem rozciągającym). Należy określić, czy spód projektowanych prętów znajduje się w dodatnim kierunku lokalnej osi z/y, czy w kierunku przeciwnym.
