Pola ścinania prętów oferują możliwość uwzględnienia bocznego podparcia prętów lub zestawów prętów przez stężenia albo pokrycie dachowe, a tym samym uwzględnienia sztywności ścinania tych elementów dla zwichrzenia belek. Pole ścinania prętów w y jest uwzględniane przy wyznaczaniu krytycznego momentu zwichrzenia skrętnego lub współczynnika obciążenia krytycznego dla zwichrzenia skrętnego, jeżeli jest on wyznaczany za pomocą wewnętrznego solvera wartości własnych. Przy tym na całej długości pręta lub zestawu prętów przyjmowana jest stała sprężyna przemieszczenia.
Typ definicji
Na liście dostępnych jest kilka typów pola ścinania (patrz rysunek Dialog 'Neues Stabschubfeld'):
- Blacha trapezowa
- Stężenie
- Blacha trapezowa i stężenie
- Zdefiniuj S-vorh
Zdefiniuj S-vorh
Obecnie sztywność pola ścinania należy jeszcze wyznaczać ręcznie (patrz przykład w artykule specjalistycznym po prawej). W tym celu wymagane są następujące dane:
- sztywność pola ścinania
- długość belki
Sztywność pola ścinania można wyznaczyć, wychodząc od łożyskowania pręta, w następujący sposób:
Długość belki jest automatycznie przejmowana z pręta lub zestawu prętów. Jeśli chcesz podać długość belki ręcznie, wyłącz pole wyboru „Definiuj długość automatycznie”.
Przypisanie przez łożysko pręta
Pole ścinania pręta należy przypisać do pręta lub zestawu prętów za pomocą Stablager. W tym celu skorzystaj z graficznej możliwości wyboru za pomocą przycisku
(patrz rysunek Zuweisen von Stablager) lub użyj okna dialogowego łożyska pręta. Wybierz tam na liście „Nieliniowość / sztywności fikcyjne” opcję Pole ścinania w y lub Pole ścinania w z.
Na zakładce „Pole ścinania - y” lub „Pole ścinania - z” można przypisać odpowiednie pole ścinania.
Również w oknie edycji pola ścinania pręta istnieje możliwość graficznego przypisania pola ścinania do Stablager za pomocą przycisku
. Dla łożyska pręta musi jednak być już zdefiniowana fikcyjna sztywność typu „Pole ścinania”.
Położenie pola ścinania na przekroju
Położenie pola ścinania na przekroju można określić na zakładce „Eccentryczność” w oknie dialogowym Neues Stablager.
Dziewięć pól wyboru „Odniesienie” symbolizuje charakterystyczne miejsca na profilu. Punkt środkowy reprezentuje środek ciężkości, osiem punktów brzegowych odpowiada punktom przecięcia osi pręta y i z z liniami brzegowymi prostokąta opisującego przekrój. Dodatkowo dostępne są środek ciężkości i środek ścinania jako punkty odniesienia
W polach wprowadzania „Przesunięcie” można ręcznie zdefiniować mimośrody ey i ez pola ścinania. Odległości odnoszą się do lokalnych osi pręta y i z. Pole ścinania jest pozycjonowane przez odległość zdefiniowaną jako przesunięcie względem wybranego punktu odniesienia na przekroju.
