Dodatkowe wyniki prętów

Kategoria nawigatora Dodatkowe wyniki dla prętów umożliwia graficzne przedstawienie postaci drgań własnych prętów i zbiorów prętów. Postacie drgań własnych nie są wyświetlane w tabelach.

Wyświetlenie postaci drgań własnych w projektowaniu konstrukcji drewnianych

Postacie drgań własnych

Jeżeli jako Ermittlungsart des idealen Verzweigungsmoments do określenia momentu krytycznego M_cr lub krytycznego współczynnika obciążenia α_crit dla analizy zwichrzenia stosowana jest metoda wartości własnych, wówczas odpowiadająca jej postać drgań własnych jest również dostępna graficznie.

Postacie drgań własnych można przedstawić w oparciu o różne kryteria:

• Według wybranego obliczenia

Postać drgań własnych wyświetlana jest specjalnie dla obliczenia wybranego w tabeli wyników. Obliczenie to odnosi się w tym przypadku zawsze do jednego pręta lub zbioru prętów. W oknie roboczym wyświetlana jest postać drgań własnych tego obiektu dla sytuacji obciążenia użytej w danym obliczeniu. Ta opcja jest odpowiednia do ukierunkowanej kontroli konkretnego obliczenia.

• Według miarodajnego obliczenia

Dla wszystkich obiektów wyświetlane są postacie drgań własnych, które są odpowiednio miarodajne dla analizy stateczności. W ten sposób na rysunku przedstawionych jest kilka postaci drgań własnych obok siebie, mimo że mogą one występować niezależnie od siebie lub opierać się na różnych sytuacjach obciążenia. Ta opcja jest szczególnie odpowiednia w połączeniu z Widocznościami do dokumentacji wyników, gdy wyświetlane są postacie drgań własnych widocznych obiektów.

• Według indywidualnej kombinacji obciążeń

Dla wszystkich obiektów wyświetlane są postacie drgań własnych, które obowiązują dla określonej kombinacji obciążeń – niezależnie od tego, czy jest ona miarodajna dla obliczenia. Kombinację obciążeń można ustawić za pomocą listy obciążeń na pasku narzędzi. Ta opcja jest odpowiednia do kontroli wiarygodności zdefiniowanych warunków brzegowych i podpór węzłowych.

Skalowanie postaci drgań własnych

W dolnej części nawigatora można wybrać, w jaki sposób bezwymiarowe wartości liczbowe postaci drgań własnych mają być skalowane do długości odniesienia 1. Metoda ta nazywana jest również "normalizacją".

• |u| = 1

Wartość wektora postaci drgań własnych jest skalowana do 1. Uwzględniane jest przy tym maksymalne całkowite przemieszczenie |u|.

• max {u_X; u_Y; u_Z; φ_X; φ_Y; φ_Z} = 1

To podejście uwzględnia cały wektor własny, w tym składowe obrotowe. Wartość maksymalna jest wyszukiwana jako odniesienie, a następnie ta składowa jest ustawiana na 1.