Koncepcja projektowania
Projektowanie konstrukcji żelbetowych w sytuacji sejsmicznej dla stref sejsmicznych można podzielić na następujące kroki. [1]
1 - Określenie parametrów projektowania 2 - Wybór konstrukcji nośnej 3 - Analiza statyczna 4 - Obliczenia sejsmiczne 5 - Weryfikacja nośności 6 - Projektowanie pojemnościowe
Klasy przewodzenia
Aby móc wytrzymać trzęsienia ziemi, budynki muszą być zgodnie z Eurokodem 8 zaprojektowane albo dla niskiej zdolności rozpraszania energii, albo dla wystarczającej zdolności rozpraszania energii.
Istnieją dwa poziomy projektowania sejsmicznego, które można stosować zamiennie:
- Średnia klasa przewodzenia (ductility class medium, DCM) - Wymaga stosowania niskich współczynników zachowania i dopuszcza niższe wymagania dotyczące zdolności do odkształceń (plastyczności) elementów konstrukcyjnych.
- Wysoka klasa przewodzenia (ductility class high, DCH) - Dla tej klasy można przyjmować wyższe współczynniki zachowania. Wymagania dotyczące zdolności do odkształceń elementów konstrukcyjnych są jednak odpowiednio wysokie.
Przy konstrukcjach betonowych dopuszcza się również alternatywnie projektowanie sejsmiczne według niskiej klasy przewodzenia (ductility class low, DCL), przy którym wymiarowanie odbywa się jedynie według EC 2. Jest ono jednak zalecane tylko przy niskiej sejsmiczności.
Wymiarowanie elementów żelbetowych
W poniższych podrozdziałach omówiono specyficzne dla poszczególnych elementów konstrukcyjnych ich wymiarowanie w sytuacji sejsmicznej.