Naprężenie ścinające w kierunku podłużnym vEd,f w połączeniu pasa z środnikiem jest określane przez różnicę siły podłużnej ΔFd,f w decydującej części pasa zgodnie z EN 1992-1-1 [1], punkt 6.2.4 (3), równanie (6.20).
|
hf |
Grubość pasa przy połączeniu |
|
|
Rozpatrywana długość |
|
|
Różnica sił normalnych w pasie na długości Δx |
Przy czym można wziąć pod uwagę co najwyżej połowę odległości między maksimum momentu a punktem zerowym momentu dla długości Δxf, przy czym w przypadku oddziaływania obciążeń skupionych odległość między obciążeniami skupionymi nie powinna zostać przekroczona.
Określenie ΔFd,f następuje przez całkowanie naprężeń dla odpowiednich części powierzchni przekroju poprzecznego.
Wymagane zbrojenie naprężenia pociągowego pasa na skutek sił ścinających na jednostkę długości odcinka asf może być obliczone zgodnie z równaniem (6.21).
|
1,0 |
Nachylenie ściślonych krzyżulców betonowych dla pasów ściskanych |
|
1,0 |
Nachylenie strzemięźliwości betonu w strefie ściskanej dla pasów rozciąganych |
|
fyd |
Wartość obliczeniowa granicy plastyczności zbrojenia |
Jednocześnie należy unikać zniszczenia podporów ściskających w pasie. Odbywa się to poprzez spełnienie następującego wymogu zgodnie z [1] (6.22).
|
|
Współczynnik redukcyjny wytrzymałości betonu na zarysowanie. |
|
fcd |
Wartość obliczeniowa wytrzymałości betonu |